Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Saturday, February 13, 2016

proud of February 13th


proud of February 13th

just like magic
just like sorcery
limitless
except all the goodness
all the badness
grew up in a place where there's everything
we the youth
aren't the lazy ones

what happened in the past
what is happening now
what is going to happen next 
I know it all....
what I want in the past
what I want now 
what I need in the future
I know it all

English and Burma the first war
........the second war
........the third war
slaves of colonization
I know it all
we don't let ourselves 
submerge in the slavery
I know all the rebellion of the Patriots


I know the teacher and the lord Mhine
I know the general Minn Yaung
I know the Farmer teacher San
I know the lord Aung Sann
I know the lord Ba Hein
I know the lord Thann Htunn
I know the lord Aung Kyaw
History before their birth

I know parts of their lives

after their birth
the great and the grand
history of the students movement
history of the citizen movement
history of the monks movement
the cruelty of this upholding authority
the inhumane history
I know it all
The flow of the generation
among those who know their duty and uphold it
a mother who love their country more than their life I know it all

loving the simple life of a man
a man of age thirty two
the ability of a fascinating history
the mindset that should be an example
the youth of the new generation 
for a brighter future
let's make the best and be proud of February 13th

Poem by Ye Yint

Translate by ye yint tin aung moe

Saturday, May 19, 2012

က်ီေတာက္စြပ္ ခဏ မခ်စ္ၾကနဲ ့

က်ီေတာက္စြပ္ ခဏ မခ်စ္ၾကနဲ ့

ဖ၀ါးလက္ႏွစ္လံုး
ပုခံုးလက္ႏွစ္သစ္
လူျဖစ္ေအာင္ေမြး
အေမ့ ေက်းဇူး ဘာညာ
တဇာဇာေအာ္ဟစ္ ….

မရွိတာထက္ မသိတာခက္
လွတာမက္၍ ညစာခက္
ခက္ခဲဘ၀ႀကံဳမွ အေမ့တ
သားမွားၿပီ မွားၿပီ အေမရဲ ့
ငိုခ်င္းေတြခ် အေမ့အိမ္၀မွာ …..

အာကာကို လႊာပံုျပဳပါလို ့ အစခ်ီ
အေတာင္အလက္မစံုခင္ထဲက
ေျခစံုကန္ခဲ့ၾကပံုမ်ား
မိဘေနရာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အစျပဳတဲ့အခါ
အေမဘယ္လိုေနရွာမလဲေလ
မ်က္၀န္းထဲမွာ မိုးေတြရြာေစြ
ၿပိဳမယ့္ မိုးမသဲနဲ ့ေလ ……

အေမတေယာက္က
သားတေယာက္ကို ေျပာခဲ့ဘူးတယ္
ငါ့ကို မသနားနဲ ့ နင့္ကိုယ္နင္သနားတဲ့
(ပိေတာက္ဖူးေပၚ ပ်ံသန္း …….. ေမာင္လြမ္းဏီ)
ျပန္လာခဲ့ပါ သားရယ္…
အေမ ေသရင္လည္း ငါ့သားေတြ မ်က္ေစ့ေအာက္မွာ
ငါ့သားေတြ ေသရင္လည္း အေမ့မ်က္ေစ့ေအာက္မွာ …
(မထုတ္ျဖစ္ေသးေသာ အေမေမွ်ာ္ရွာေနေရာ့မယ္ နွင့္…..ရဲရင့္သက္ဇြဲ)

အေမ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္လာ
ေရႊ ေငြ တိုက္တာ ေမာ္ေတာ္ကား
ဒါေတြမလိုပါ မရခ်င္ပါဘူး
သားသမီးေတြရဲ ့ ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာတရား
အေမ့ရင္မွာ လေရာင္ပါပဲ
အေမ့ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာတရား
သားသမီးမ်ားအေပၚ ထာ၀ရစီးဆင္းေနၿမဲ …

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၃၀၅၂၀၁၂



တကိုယ္ေတာ္ ေလမွာလြင့္ခ်င္တယ္

တကိုယ္ေတာ္ ေလမွာလြင့္ခ်င္တယ္

အခုေတာ့
ေရခဲေတြ အရည္ေပ်ာ္ကုန္ၾကျပီ ။

တေရြ ့ေရြ ့ကုန္လြန္ခဲ့
ပရိေဒ၀ မီးနဲ ့ထြန္းညွိတဲ့အလင္းေရာင္မွာ
ပိုးဖလံတို ့ရဲ ့ေတာင္ပံခပ္သံမ်ား
တရားျပ
ငါ ကိုယ္တိုင္ ငါဟာအျပစ္လဲမကင္းႏိုင္
အေတာင္တျဖတ္ျဖတ္ခတ္လို ့..။

ဒီလမ္းအဆံုးအထိ
ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါ့ဦးမလား
ဒီေတာင္က
ေက်ာ္ႏိုင္ပါ့ဦးမလား
မေက်ာ္ႏိုင္ရင္လည္းေကြ ့သြား
ဘယ္လိုသြားသြား
တေန ့ေတာ့ေရာက္မွာပါ …။

၀ကၤပါ
ဆူညံရႈပ္ေထြး ဤအေရးမွ
ေျပးထြက္ခြာလို ခ်ည္ေႏွာင္သည္ႀကိဳး
ရုန္းထြက္ဘို ့ႀကိဳးစားတာေတြလည္း
ငါ မင္းကို ေျပာျပခ်င္တယ္….။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၇၀၅၂၀၁၂


မီးေတာက္ထဲကိုပိုးဖလံ တိုး၀င္မိုက္တယ္

မီးေတာက္ထဲကိုပိုးဖလံ တိုး၀င္မိုက္တယ္

ျပန္ရလိုရျငား ျပန္ရလိမ့္ႏိုးႏိုး
ေမွ်ာ္ကိုးေနမိတဲ့စိတ္ကို
အျမစ္ျပတ္ေအာင္ မႏႈတ္သိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး ။

ေလွေမ်ာ ေလွနဲ ့လိုက္ၾကတယ္
ေငြေမ်ာေတာ့လည္း ေငြနဲ ့လိုက္ၾကျပန္တယ္
ျပန္ရလိုရျငား ျပန္ရလိမ့္ႏိုးႏိုး
အဲဒီထင္ေၾကးထဲကို မ်က္ေစ့စံုမွိတ္
ေနာက္ျပသနာ ေနာက္ရွင္း
ခပ္တင္းတင္းခုန္ဆင္းသြားၾကတယ္ ။

ဘ၀သံသရာမွာ
သမုဒယ အႏုအလွေတြနဲ ့
ယုယုယယ ေနခ်င္ေသာ္လည္း
ဘ၀ေမ်ာေတာ့ ဘ၀ေတြနဲ ့လိုက္ရ
အနာဂတ္ေတြ ေမ်ာေတာ့
ဘာေတြနဲ ့လိုက္ရမွာလဲ
ျပန္ရလိုရျငား ျပန္ရလိမ့္ႏိုးႏိုး
အဲဒီမီးထဲကိုပဲ ထင္းေတြထပ္ထိုးေနခဲ့ၾက ။

ဟိုးတုန္းကလို
အိပ္ကပ္ထဲ ေအာင္ဘာေလထီလက္မွတ္ေတြ ့ရံုနဲ ့
စကားကို အျပတ္မေျပာလိုက္ဘို ့
အဲသလိုမ်ိဳး ေခတ္ကို
ျပန္ရလိုရျငား ျပန္ရလိမ့္ႏိုးႏိုး
အိပ္မက္အသိုးေတြကို သာသာထိုးထိုးေပးေနျပန္ၿပီ .။

မယူလိုက္က မိုက္လို ့ထင္
ယူလိုက္ျပန္က ၾကိဳက္လို ့ထင္
မျပတ္သားတဲ့ စိတ္ကို ေခတ္တိုင္းမွာ
အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ဆြဲမႏႈတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပံုမ်ား
ထင္းေတြျဖစ္လို ့ ……။။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၂၀၅၂၀၁၂

Thursday, May 10, 2012

ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ အိမ္ျပန္လာၾကျပီ ဘ၀ခိုငွက္ေတြမွာေတာ့

ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ အိမ္ျပန္လာၾကျပီ
ဘ၀ခိုငွက္ေတြမွာေတာ့


ႏွင္းပြင့္ေလးေတြကို ငါခ်စ္တယ္
ႏွင္းအတုန္းအခဲေတြကိုလည္း ငါခ်စ္တာပါပဲ။
ေနြအခါမွာ ေ၇ျပင္က်ယ္
ေဆာင္းအခါမွာ ကစားကြင္းျဖစ္သြားတဲ့
ပင္လယ္ရဲ ့ ဘ၀ကို သနားလိုက္တာ။
၀င္ရိုးစြန္းႏိုင္ငံရဲ ့
ေဆာင္းနက္နက္ထဲတိုး၀င္သြားတဲ့အခါ
သနားစရာဟာ ငါျဖစ္လို ့သြားတယ္။

ဒါဟာ လြန္ခဲ့တဲ့တႏွစ္က
ႀကံဳရတဲ့ ငါ့ အျဖစ္ကို
ျပန္ေျပာျပတာပါ။

လူေတြ လူေတြ
အသားအေရာင္ လူမ်ိဳး ကိုးကြယ္ရာ မတူေသာလည္း
ဘ၀ရွင္သန္ဘို ့ အနာဂတ္ရွင္သန္ဘို ့
သူတို ့ အသိုက္အၿမံဳေတြကို စြန္ ့ခြါခဲ့ရပံုက ထပ္တူ
ေဆာင္းခိုငွက္မ်ားရဲ ့ ပ်ံသန္းမႈမ်ိဳး ထပ္တူ
အဲဒီလို ထပ္တူျပဳမႈနဲ ့သူေတြကို
ေဟာဒီေျမေပၚမွာ ဘ၀ခိုငွက္ေတြလို ့ ငါဆိုလိုက္ခ်င္တယ္. ..။

ဖိႏွိပ္ခံရတဲ့ေ၀ဒနာကို ဖိႏွိပ္ခံရဘူးသူသာလ်င္ စာနာနားလည္ႏိုင္တယ္
လံုၿခံဳေအးခ်မ္းတဲ ့ ဒီေျမေပၚမွာ သူတို ့ရဲ ့ အိပ္စက္မႈေတြဟာ
ေခ်ာက္ခ်ားစရာ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ရာ အိပ္မက္ေတြနဲ ့ဖ်က္ဆီးခံေနရဆဲ
တေယာက္ခ်င္းရဲ ့အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ၾကားနာရတဲ့အခါ
မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္တိုေလးေတြ ၾကည့္ရသလိုမ်ိဳး
ခံစားခ်က္အဖံုဖံု ငါ့ရင္ကို တုန္ေစတယ္
ငါ့ႏွလံုးသားကို ခုန္ေစတယ္
ငါ့ မ်က္၀န္းကို မႈံရီေ၀ေစတယ္။

ရုတ္ရင့္ၾကမ္းတမ္းတဲ့ လူမဆန္တဲ့ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ
ေဟာဒီကမၻာႀကီးရဲ ့ ေနရာအႏွံ ့မွာျဖစ္ပ်က္ေနတယ္ ဆိုတာ
ေအးခဲလြန္းတဲ့ ၀င္ရိုးစြန္းႏိုင္ငံတခုရဲ ့ လူသားေတြအေနနဲ ့
ယံုခ်င္မွ ယံုၾကမယ္…..။
တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ အိပ္မက္ထက္ ဆန္းက်ယ္တယ္
၀တၳဳဇာတ္လမ္း ရုပ္ရွင္ဇာတ္ညႊန္းတို ့ လိုက္မမွွွွွီတယ္ ။

ခင္ဗ်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္
တျခားတေယာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို စြန္ ့ခြာ
မိသားစုကိုစြန္ ့ခြါ ခ်န္ထားခဲ့ရတဲ့ ေ၀ဒနာ
အသြားထက္ထက္ ဓါးတလက္နဲ ့
ႏွလံုးသားတည့္တည့္ ထိုးစိုက္လိုက္သလိုမ်ိဳး ။

သူစိမ္းေတြရဲ ့ေျမေပၚမွာ
ဘာသာစကားမတူသူေတြရဲ ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ
ယဥ္ေက်းမႈမတူသူေတြရဲ ့ အရိပ္ေအာက္မွာ
ရွင္သန္ခြင့္ရတာ ခါးသီးမႈတခုဆိုတာထက္
ငါ…. ကံေကာင္းေလျခင္းလို ့မ်ား
ခင္ဗ်ားတို ့ ေတြးမိဘူးရဲ ့လား

ငါေတာ့ မထင္ဘူး
က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ား ရဲေဘာ္ ရဲဘက္မ်ား
ဒုကၡတြင္းထဲ ျပစ္ထားခဲ့သလို
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလြတ္ရုန္းခဲ့သလို
ခံစားရတဲ့စိတ္က သိပ္ႏွိပ္စက္လြန္းတယ္ ။

လူေျခတိတ္ဆိတ္
ညကေတာ့ အိပ္စက္သြားၿပီ
ေသာကလႈပ္ႏိႈး ေ၀ဒနာဆိုး အမ်ိဳမ်ိဳးနဲ ့
တေရးႏိုးတာလား တေရးမွမေပ်ာ္ေသးတာလား
မိတ္ေဆြ စိတ္ေလ်ာ့ စိတ္ေလ်ာ့
ဖိဆီးမႈက ေပါ့ေပါ့ေလးမွ မဟုတ္ပဲ ……..
ကဲ … ဒီလိုေတြးရေအာင္
ခင္ဗ်ားလြတ္ေျမာက္လာတဲ့အတြက္
က်န္ခဲ့တဲ့ မိသားစု ေဆြမ်ိုးသားျခင္း
မိတ္ေဆြ ရဲေဘာ္မ်ား လိုအပ္ခ်က္
ခင္ဗ်ားကူညီေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္တယ္။
ခင္ဗ်ားရဲ ့လြတ္ေျမာက္ ရွင္သန္မႈအတြက္
က်န္ရစ္သူမိသားစုက ၀မ္းေျမာက္ေနေပလိမ့္မယ္။
ခင္ဗ်ားရဲ ့လြတ္ေျမာက္ ရွင္သန္မႈအတြက္
မိတ္ေဆြ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္မ်ားက ၀မ္းသာေနၾကလိမ့္မယ္။
ခင္ဗ်ားရဲ ့လြတ္ေျမာက္ ရွင္သန္မႈနဲ ့
ကမၻာႀကီးကို အလွဆင္ႏိုင္လိမ့္မယ္။
တကယ္ေတာ့
တို ့တေတြဟာ အထီးက်န္သူေတြ မဟုတ္ဘူး
တို ့တေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေတြ မဟုတ္ဘူး
တို ့တေတြဟာ အနာဂတ္မဲ့ေတြ မဟုတ္ဘူး
တို ့တေတြဟာ အသားအေရာင္ ရုပ္လကၡဏာ မတူညီၾကေပမယ့္
အေရျပားေအာက္က ေသြးေတြ နီပံုျခင္းတူၾကတယ္
တို ့တေတြဟာ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေအာက္က ရုန္းထြက္လိုတဲ ့ဆႏၵတူညီၾကတယ္

ဒီမိုး ဒီေရ ဒီေလ ဒီေျမ ဒီလူေတြရဲ ့
ေမတၱာ ဂရုဏာ စြမ္းပကားနဲ ့ေဖးမကူညီမႈေအာက္မွာ
ခင္ဗ်ားတို ့ရဲ ့ ေ၀ဒနာေတြ ေပ်ာက္ကင္းသက္သာသြားလိမ့္မယ္လို ့
ငါယံုတယ္….

ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ အိမ္ျပန္လာသလိုမ်ိဳး
ဘ၀ခိုငွက္ေတြလည္း
တေန ့ေတာ့ အိမ္ျပန္ႀကရမွာ………..။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၄၀၄၂၀၁၂
၃း၃၆ ေအအမ္ 

 

 




Saturday, May 05, 2012

ေျပးလမ္းရဲ ့အဆံုးမွာ

ေျပးလမ္းရဲ ့အဆံုးမွာ

တခ်ိဳ ့…..
ဒရီးဒယိုင္ တုန္တုန္ခ်ိခ်ိနဲ ့
ေျပးလမ္းေပၚကို တက္လာၾကတယ္
ဟန္ပန္ကေတာ့့ တာေ၀းအေျပးသမား ဂိုက္အျပည့္နဲ ့

တခ်ိဳ ့ ….
မသမာမႈကို
မင္းသားေခါင္းစြပ္လို ့
ေျပးလမ္းေပၚတက္လာၾကတယ္

တခ်ိဳ ့ ….
ေလသံၾကား တရားနာ
ေလဖမ္း ဒန္းစီး
ေတာ္၏ မေတာ္၏ သူမသိ
ေျပးလမ္းေပၚတက္လာၾကတယ္

တခ်ိဳ ့ ….
မမွန္ မတရားမႈကို
အျပဳတ္တိုက္မဟဲ့တဲ့
ကိုယ္ခံအားေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း
စိတ္ေကာင္းတခုနဲ ့
ေျပးလမ္းေပၚ တက္လာၾကတယ္

အႏိုင္ အရံႈးဆိုတာ
ပြဲၿပီးမွသိရမွာ
ေျပးလမ္းရဲ ့အဆံုးမွာ
တာေ၀းအေျပးသမား
ဘာေတြမ်ားရသြားမလဲ

ေျပးလမ္းအဆံုးမွာ
ေညာင္သီးလဲစား
ေလးသံလည္း နားေထာင္…..။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၅ ေမ ၂၀၁၂


Sunday, April 22, 2012

ဒီမွာၾကည့္စမ္း အသဲႏွလံုးေတြ မီးခဲလိုပဲ

ဒီမွာၾကည့္စမ္း အသဲႏွလံုးေတြ မီးခဲလိုပဲ

မင္းလမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ
ညွင္သာစြာ ေျခလွမ္း ေျဖးေျဖးေလးလွမ္းလွည့္ပါ ။
မင္းစကားေျပာတဲ့အခါ
တိုးတိုးဖြဖြ ရယ္သံလႊလႊ
ဖူးငံုသစ္စ ႏႈတ္ခမ္းပါးလ်
လက္၀ါးေလးနဲ့ ကာေျပာစမ္းပါ ။

ဟိုမွာေတြ ့လား ……
ကြန္ကရစ္ အတုန္းအပံုေတြၾကားမွာ
ျမစ္ဆံုေလ
ဧရာ၀တီအတြက္ အသက္ေပးကာကြယ္ၾကတဲ့။

မင္းမ်က္၀န္းေတြထဲက
ေၾကက္ရြံ ့စိုးရိမ္စိတ္ေတြကို
ျမစ္ဆံုမရိပ္မိေစနဲ ့
ဧရာ၀တီေပၚကို မက်မိေစနဲ ့
ကိုယ့္လက္ကို ၿမဲၿမဲကိုင္တြယ္
တရားတဖက္ ဓါးတလက္နဲ ့
သမိုင္းေပးတာ၀န္ေတြပါကြဲ ့။

အခ်စ္ေရ …..
အရြယ္ေတြ အရုပ္ေတြ အေရာင္ေတြ ယံုၾကည္ရာေတြ
ေခတၱခဏေမ့ထား
ေဟာ့ဒီ ေျမေပၚမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းသူ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္
ေဟာ့ဒီ ေျမေပၚမွာ ႏွစ္ကာလရွည္လ်ားလာေရာက္အေျခခ်သူမ်ား
ေဟာ့ဒီ ေရ ေျမ ေလ တို ့ရဲ ့သစၥာတရားကို ေစာင့္သိသူမ်ား
ေဟာ့ဒီ ႏိုင္ငံရဲ ့ အနာဂတ္သစ္ကို ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ တည္ေထာင္လိုသူမ်ား
ျမစ္ဆံုအေရး ဧရာ၀တီအေရးမွာ လက္ေႏွးမေနၾကနဲ ့….
အဖိုးမိႈင္းသာ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနေသးရင္ …..
(………………………..ဓါးမေသြးေလာက္ပီမို ့လို ့မ်ားစာခ်ိဳး)
တိုက္ပြဲထဲ ရဲရဲတိုးသြားမွာအေသအခ်ာပဲ …။

အခ်စ္ေရ ….
ရင္ကိုဖြင့္ၾကည့္စမ္း ဘာေတြေတြ ့ႏိုင္မလဲ……..။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၀၀၄၂၀၁၂

Saturday, April 14, 2012

ပိေတာက္ေတြ ေရႊရည္လူး ဖူးၾကၿပီေလ

ပိေတာက္ေတြ ေရႊရည္လူး ဖူးၾကၿပီေလ

ႏွင္းပြင့္ေတြက ေျမျပင္ေပၚကို
အရွိန္ျပင္းျပင္း ေျပးဆင္းလာၾကတယ္…။
ေလအေ၀ွ ့မွာ အေအးဓာတ္က
အရိုးထိေအာင္ ထိဳးထဲ့လိုက္သလိုမ်ိဳး
ေျခာက္ေသြ ့ေနတဲ့ ေျမျပင္ကေတာ့
ငိုပြဲ ဆင္ေနေလရဲ ့ ….။

ငါေရာက္ေနတဲ့ အရပ္ကေန
အလြမ္းေတြ ကိုင္းကူးဆက္
ဖူးပြင့္လာတဲ့ေ၀ဒနာ
ပိေတာက္၀ါ
ပိေတာက္၀ါ
တို ့ေရ တို ့ေျမမွာ
အတာေရေလာင္း ခ်မ္းေျမ ့ေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းၿပီ …။

ႏွစ္ကာလမ်ား
သတိရတမ္းတမိေပါ့
ဒီမွာေတာ့
ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအႀကိဳညမွ်ားမွာ
ငါ့ … ျပဴတင္းမွျမင္ရတဲ့ လမင္း
ပိေတာက္၀ါအေရာင္နဲ ့
ထိန္ထိန္ေတာက္လို ့ ……

ငါ ဒိေန ့တေန ့လံုး
ငါ … အထီးက်န္ အေဖၚမဲ့ ေရခံဖံုးေျမအေပၚမွာ
ပိေတာက္ေတြကို အလြမ္းေတြနဲ ့ဖုံုး
အလြမ္းေတြကို ပိေတာက္ေတြနဲ ့ဖံုးေနတုန္း
တံခါးေခါက္သံၾကားတယ္
ေနေအာင္ရယ္ ခင္သန္းႏုရယ္ ဇင္၀ိုင္းနဲ ့
ေမသန္းႏု သီတာသိမ့္ ေဖာ္၀မ္းတို ့
ေရေတြရႊဲရႊဲစိုလို ့
ငါ့ …အိမ္ေရွ ့မွာ ….. ။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၃၀၄၂၀၁၂


Monday, April 02, 2012

တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ

တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ


ငါ သတင္းအဆံုးသတ္ကို

နားမေထာင္ေတာ့ပါဘူး

ဒီတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လြန္းတဲ့

ပတ္၀န္းက်င္ကို

ငါတို ့ေျမမွာ က်ဥ္းထဲက်ပ္ထဲက

လူးသာလြန္ ့သာ ေအာင္ပြဲအေၾကာင္းကို

အသိေပးရေတာ့မယ္။



တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ

တေယာက္ေယာက္နဲ ့စကားေျပာခ်င္တယ္

မ်ိဳးႀကီး သီခ်င္းတစ

ငါ့ ေ၀ဒနာကို လာဖြေနတယ္။



၀မ္းသာမႈလြန္ကဲတဲ ့အသဲက

ဖြင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္ေရဒီယိုရဲ ့

အသံျမွင့္တဲ ့ခလုပ္ကို

ခပ္ရဲရဲ အဆံုးထိ ဆြဲျမွင့္လိုက္တယ္။



ငါ ထင္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတဲ့အခါ

လူသံ ေခြးသံေတြၾကားရ

ရဲကားရဲ ့ဂီတသံၾကားရ

တံခါးေခါက္သံမ်ားၾကားရ

ငါ့ပတ္၀န္းက်င္ဟာ တိတ္ဆိတ္မႈကေန ႏိုးထလာခဲ့ၿပီ ။



ငါ အသက္ျပင္းျပင္းတခ်က္ ရႈရႈိက္

တံခါးကို အသာလွည့္ဖြင့္အလိုက္မွာ

မ်က္ရည္စေတြနဲ ့ ၿပံဳးေနတဲ့ ငါ့မ်က္ႏွာကိုအေတြ ့မွာ

ေခြးေဟာင္သံကလြဲလို ့ အားလံုးဟာတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားရဲ ့ ။



အေမး အေျဖမ်ား

ငါ့တိုင္းျပည္ရဲ ့ အေျခအေနမ်ား

ေၾကလည္တဲ့အထိ ရွင္းျပ ငါ့ရင္ထဲက ဆႏၵ

ငါ့ရင္ထဲကေသာက သူတို ့သိသြားၾကေလရဲ ့

ရဲသားရဲ ့ သတိေပးခ်က္အၿပီးမွာ

အားလံုးကို အၿပံဳးနဲ ့ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္ ။



လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၂ႏွစ္တုန္းကေတာ့ တလမ္း၀င္တလမ္းထြက္

ေအာင္ပြဲကိုေပြ ့ဖက္ခဲ့ရတာေတြ

ရန္သူရဲ ့ ေကာက္က်စ္မႈေတြ

ဒဏ္ရာေတြကိုပြတ္သတ္

ခဲဲမွန္ဘူးတဲ့ စာသူငယ္ရဲ ့ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈမ်ား

အေတြးမ်ား မိုးမဆံုး ေျမမဆံုး

ငါေနတဲ့ အရပ္ကေတာ့ ၀န္ရိုးစြန္းဆိုတဲ့အတိုင္း

ျပန္လည္ေအးခဲသြားပံုမ်ား



တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ

တေယာက္ေယာက္နဲ ့စကားေျပာခ်င္တယ္ ……။



(လြန္ခဲ့ေသာ နာရီပိုင္းအတြင္းက အျဖစ္အပ်က္အားေရးဖြဲ့ျခင္း)



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၀၁ဧၿပီ၂၀၁၂

၁၈း၄၅






Saturday, March 31, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တိုက္ပြဲရွိရမယ္

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တိုက္ပြဲရွိရမယ္

ပန္းေပါင္းစံု ဖူးပြင့္တယ္လို ့ ေျပာရမွာလား
သပြတ္အူ ေမ်ာလာတာေတြ ့ရတယ္လို ့ေျပာရမွာလား
အမယ္ဘုတ္ရဲ ုသူ ့ခ်ည္ခင္
ျမန္မာျပည္ထဲကို၀င္ေနတာ
ငါ …ထင္တယ္
ကမၻာဦးအစ
ျမန္မာရယ္လို ့ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ကထဲက
ေမြးရာပါ ဗီဇစရိုက္
ကပ္ဆိုက္လာတာပဲျဖစ္မယ္ …။

အခုတေလာ …
web ေပၚ net ေပၚ mail ေပၚ
ငါ့ ဖန္သားမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ေပၚလာသမွ်အကုန္းလံုး
စိတ္ေထာင္းကိုယ္ေက် ျဖစ္ရပံုမ်ား
ရႈရိႈက္ေနရတဲ့ ေလေတြေတာင္မွ
ပုပ္အဲ့နံေစာ္သလိုခံစားလာရ …။

အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္
အဲဒီသံုးရပ္စလံုးအတြက္
ရိုးစင္းေသာ အေျခခံတရား
မရွိမျဖစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတရားပါပဲ
တခုေတာ့စဥ္းစားၾကဗ်ာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတြ ့ဆံုေဆြးေႏြးေရး
အျပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္
ဒါေတြဟာ အသစ္ေတြမဟုတ္ဘူး
ရန္သူရဲ ့ေနာက္ေက်ာကိုပို ့ထားတဲ့လက္ထဲက
စိတ္ပုတီးကုံးဟာ မီဂါတန္ဗံုးေတြပဲျဖစ္တယ္။

လွည့္စားမႈ မာယာကပဲ အားေကာင္းေလသလား
ကိုယ့္ညီအကိုမ်ားရဲ ့တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္ကပဲအားေကာင္းသလား
မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး
ဘာကိုယံုလို ့ ဘာကို ပံုၾကမွာတဲ့တုန္း
ကိုယ္ေရးခဲ့တဲ့သမိုင္း ရိုင္းသြားမွာ မေၾကာက္ဘူးလား
ကိုယ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့သမိုင္း ကိုင္းသြားမွာ မေၾကာက္ဘူးလား
ကိုယ့္ရဲ ့ေပးဆပ္မႈေတြ ေကြးသြားမွာ မေၾကာက္ဘူးလား
တိုက္ေဖာ္တိုက္ဖက္ အသက္စြန္ ့သြားသူမ်ားအေပၚ
သစၥာေဖာက္ရာေရာက္သြားမွာကို မေၾကာက္ဘူးလား…..။

ယုံခ်င္သူေတြ ယံုၾကပါ
ပံုခ်င္သူေတြ ပံုၾကပါ
ႀကိဳးတန္းေပၚ လမ္းေလွ်ာက္သလိုမ်ိဳး
အသက္ကိုညာဏ္ေစာင့္တယ္
ဟန္ခ်က္ညီေစကြဲ ့
ေအာ္ … ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
ေသြးစြန္းလက္မ်ားကို မခ်စ္ေသာ္လည္း
ေအာင့္ကာနမ္းၾကပံုမ်ား ဒ႑ာရီဆန္လြန္းေနမလား …။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁ မတ္ ၂၀၁၂


Sunday, February 26, 2012

အေရြ ့က ခင္ဗ်ားတို ့ကိုယ္ထဲမွာ

အေရြ ့က ခင္ဗ်ားတို ့ကိုယ္ထဲမွာ

ကမၻာဦးက အစျပဳရိွခဲ့တာလား
ဘယ္ကာလက စခဲ့တာလည္း
ငါ့ ဦးေခါင္းမ်ား ခ်ာခ်ာလည္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား ရြာလည္ေနတယ္ ။

အခုေတာ့
စိတ္ပ်က္ ၿငီးေငြ ့ဘြယ္ ဘ၀ေတြထဲ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္းမ်ား
တြားတြားတက္လာပံု
ကမၻာကုန္က်ယ္သေရြ ့ပါပဲ
ေဟာဒီမွာ……
လဲက် ေရႊဘ ျပန္ထၿပီကြ ။

အားလံုးဗ်ာ ……..
ေသေရး ရွင္ေရး
လူတိုင္းေတြ ့ရမဲ့ေဘး
လူတိုင္း ေတြ ့ရတဲ့ေဘးပါ
အလြမ္းေတြ အေဆြးေတြ
အေရးေတြ ေဘးေတြ
အတၱေတြ မာနေတြ ခ၀ါခ်
အနာဂတ္လူ ့ေဘာင္ေခါင္းေထာင္ထဘို ့
ၿပိဳင္တူတြန္းလိုက္ၾကပါစို ့ ….။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၆၀၂၂၀၁၂
၅း၃၀ေအအမ္


Saturday, February 18, 2012

ဘယ္ေတာ့မ်ားလည္းႏွင္းရယ္

ဘယ္ေတာ့မ်ားလည္းႏွင္းရယ္

ကမၻာ၀င္ရိုးစြန္းနားက ႏိုင္ငံတခုမွာ

ေရေမ်ာကမ္းတင္ေနတဲ့ငါ

လြန္ခဲ့တဲ့ တပတ္က အသိုက္ေရႊ့ ့တယ္။

ေနရာသစ္ကိုခ်ီတက္ဘို ့အတြက္

ေနရာေဟာင္းကို ႏႈတ္ဆက္

ခင္၀မ္းရဲ ့သီခ်င္းငါ့ ရင္တြင္းမွာ............

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ......တျပည္သူမေရႊထားေရ

ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆံုၾကဦးမယ္ .....

ေနရာသစ္မွာ ႏွင္းပြင့္ေတြေလ

အလြမ္းရင့္ေတာ့ ပန္းပြင့္လိုမေၿကြ

ႏွင္းပြင့္လိုေ၀

ဘယ္ေတာ့မ်ားလည္းႏွင္းရယ္

ဘယ္ေတာ့မ်ားလည္း ႏွင္းရယ္......

ငါေနတဲ့အရပ္မွာ

ေရတြင္းမေတြ ့ရေသာ္လည္း

ငါ .... ေသတြင္းထဲမွာ

ႏွင္းေရ လို ့ေအာ္ခဲ ့တယ္ ။။



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၁၈၀၂၂၀၁၂

၀၃း၀၂ ေအအမ္



Saturday, February 04, 2012

ဘုရားေပးတဲ့ ဆုလာဒ္လား

ဘုရားေပးတဲ့ ဆုလာဒ္လား

မႏုသတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ

လူ ့အသက္တေခ်ာင္းရခဲေကာင္းပံုမ်ား

ဘုရားေဟာေပမို ့သာ။

ေၾသာ္ ..... သတ္လိုက္ၾကတဲ့ အသက္ေတြ

သူတို ့ကသတ္လိုက္ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းကသတ္လိုက္

ၾကက္ကေလး ငွက္ကေလးမ်ားသဖြယ္

စာနာမႈမ်ား ဘယ္ကမၻာမွာ ထားခဲ့ၾကၿပီလဲ.....

ေဟာဒီဘဒၵကမၻာမွာ ပြင့္သမွ် ဘုရားအဆုူဆူ

ခၽြတ္လည္း မကၽြတ္သူမ်ား

ခၽြတ္လည္း မကၽြတ္သူမ်ား

ခၽြတ္လည္း မကၽြတ္သူမ်ား

ေတာက္ေခါက္သံ ျပင္းျပင္းတခ်က္ေအာက္မွာ

ေပါက္ကြဲသြားပံုမ်ား တစစီ

နာက်င္ရလြန္းလို ့

နာက်ည္းရလြန္းလို ့

နာက်ည္းစရာေတြမ်ားလြန္းလို ့

အခုေတာ့ ဒီဘ၀ႀကီးထဲ

လူျဖစ္လာရတာကိုပဲ

စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ နာက်ည္းေနမိေတာ့တယ္ ။



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၀၄၀၂၂၀၁၂

နံနက္၀၀း၃၀


Sunday, January 22, 2012

သုမနေက်ာက ဒဏ္ရာေတြလဲ ၾကည့္ၾကပါဦး

သုမနေက်ာက ဒဏ္ရာေတြလဲ ၾကည့္ၾကပါဦး



ေပ်ာ္ေနၾကလား

ေပ်ာ္လိုက္ၾကပါ

စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္

အကုန္လံုးနီးပါး လြတ္လာၾကတာ မဟုတ္လား …။


အေျပာင္းအလဲေတြက

နံနက္ခင္းရဲ ့ အာရုဏ္

ေရာင္နီသန္းလာပံုမ်ိဳး

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အကုန္လံုး

ေဟာဒီ ..မ်က္ေတာင္တဆံုးမွာ

ပံုၾကေတာ့မွာလား ….။



ျပဳခဲ့တဲ့ ငရဲ နဲ ့ ကုသိုလ္တပဲ လဲတဲ့ပြဲမွာ

၀န္နဲ ့အားကမမွ်

ပုခံုးနဲ ့မခ်င္သူမ်ား

ေခါင္းနဲ ့ရြက္ခ်င္သူမ်ား

နဲနဲေလာက္ေတာ့ စဥ္းစားပါ

လူမေသဘူးတဲ့အိမ္က မံုညွင္းဆီ ..

ရွာ … ရွာ … ရွာ ……။



လမ္းမထက္ လြင့္စဥ္ က်က်န္ရစ္တဲ့

ပိုင္ရွင္မဲ့ ဖိနပ္ သခင္မ်ားအတြက္

ဒဏ္ရာနက္နက္ ေသြးစက္လက္

လမ္းမ်ားထက္က ၀ိဥာဥ္မ်ားအသက္

အမွ်ေ၀ဘို ့

လည္ပင္းမွာ အသံနင္ေနတဲ့ လူေတြနဲ ့

သံသရာမွာ ေရစက္မဆံုလို ….။



အတိတ္တုန္းကလည္း

ဖိႏွိပ္ရက္စက္ လိမ္လည္ခဲ့တာ

ကမ္းကုန္ …..



ပစၥဳပၸန္မွာလည္း

ဖိႏွိပ္ရက္စက္ လိမ္လည္ခဲ့တာ

လက္ကုန္ …..



ဒီလိုပံုမ်ိဳးနဲ ့ … အနာဂတ္ကို

ဘယ္လိုယံုလို ့ ဘယ္လိုပံုရမွာတဲ့တုန္း …

စဥ္းစားဦး စဥ္းစားဦး …..



အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ

အခင္းအက်င္းမ်ားအေပၚ

သံသယအေတြး မေတြးနဲ ့

သံသရာရွည္တတ္လြန္းလို ့…..

ကိုယ့္ကိုယ္ကို … ကိုယ့္စိတ္ကို

ကိုယ္ဆံုးမေနတုန္း

သုမနေက်ာေပၚက ဒဏ္ရာေတြလည္း လွည့္ၾကည့္ၾကဦး……။



ခု

လူနဲ႔ ေခြးမ်ား ေတာေၿခာက္ၾက

အေၿပးအၿမန္

ငါ႔ကိုက္လမ္းအတုိင္း ၿပန္လာခဲ့ရာ

ပိုက္ထဲ

ငါ့သစၥာတရားဟာ ငါ့အသက္ကို ယူသြားၾကေပါ့ ။

(ေမာင္ေခ်ာႏြယ္)



(ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၏ ကိုက္လမ္းကဗ်ာမွ)



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၂၂၀၁၂၀၁၂

နံနက္ ၅း၃၅

























Sunday, January 15, 2012

ၾကားၾကရဲ ့လား …. ခြပ္ေဒါင္းေတာင္ပံရိုက္ခတ္သံ

ၾကားၾကရဲ ့လား …. ခြပ္ေဒါင္းေတာင္ပံရိုက္ခတ္သံ



ဒီကေန ့ …..

ငါ့အသားကိုငါ ဆြဲဆိတ္ၾကည့္လိုက္တယ္

ဒါဟာ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူး ….။

ထိခိုက္ပြန္းရွလြယ္လြန္းလွတဲ့(ခိုင္မာတဲ့)

ငါ့ႏွလံုးသားရဲ ့ မ်က္ရည္တာရိုး

လြတ္ေျမာက္ျခင္းေတးသံက

ရိုက္ခ်ိဳူးသြားခဲ့ၿပီ ။



ငါတို ့ေခတ္ရဲ ့ အနာဂတ္မ်ား

ေလွာင္ခ်ိဳင့္မ်ားအတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္

ေသြးခင္းေသာလမ္းမ်ားထက္က

၀ိညာဥ္မ်ားေရွ ့ေမွာက္ကို

တေက်ာ့ျပန္ေရာက္ခဲ့ၿပီ

ျပည္သူလူထုုႀကီးလည္း

သေျပခင္းေလးကိုပ်ိဳး ယံုၾကည္ခ်က္ေတြတိုးခဲ့ၿပီ ။



မဆံုးေသးေသာတိုက္ပြဲ

မ်က္ရည္လည္ရႊဲ ေသကြဲ ရွင္ကြဲ

ဒါေတြကို အဆံုးသတ္ရမယ့္ပြဲ

ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအေျဖရွာႏႊဲ

ဒါဟာလည္း တိုက္ပြဲတခု ့ပါပဲ ။



မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ

လြတ္ေျမာက္လာတဲ ့ ခြပ္ေဒါင္းတို ့ရဲ ့

ေတာင္ပံရိုက္ခတ္သံမွာ

ငါ …. ၾကားတယ္

ျပည္သူလူထုႀကီးလည္း ၾကားရလိမ့္မယ္

ငါ ... ယံုတယ္

မ်ားစြာေသာ သူခပ္သိမ္းတို႔သည္

သားတကြဲ ၊မယားတကြဲ ၊ မိကြဲ ၊ ဖကြဲ ျဖစ္ၾကရကုန္၏။

ထိုသူတို႔၏ ဒုကၡကို ငါျငိမ္းပါအ႔ံ။ ထိုသူတို႔၏ မ်က္ရည္ကို ငါသုတ္ပါအံ့၊

ငါ၏ ယာလက္ျဖင့္ ဆန္စပါးရိကၡာ ကိုေပးအ့ံ၊

ငါ၏၀ဲလက္ျဖင့္ ၀တ္စား တန္ဆာ ေပးအံ့။

အမိသည္ သားငယ္အား ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သိမ့္သကဲ့သို႔

ငါသည္လည္း တုိင္းသူျပည္သားတို႔ကို ႏွစ္သိမ့္ပါအံ့၊

(ေရႊစည္းခုံဘုရားေက်ာက္စာမွ)



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၁၃၀၁၂၀၁၂မနက္၅း၄၅

ဖင္လန္ႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း









Tuesday, January 10, 2012

ေမာင္ရွင္ ဖတ္ဘို ့ ေရးတဲ့စာ

ေမာင္ရွင္ ဖတ္ဘို ့ ေရးတဲ့စာ

(၂၀၁၂မွာ ေမာင္၇ွင္ဟာ ေမာင္ေသျဖစ္မသြားဘို ့အေရးႀကီးတယ္။)

ေမာင္ရွင္ေရ
ဘ၀ဟာတိုေတာင္းလြန္းပါတယ္။
မႏုသတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာတဲ့
(စာလံုးေပါင္းမွားရင္သည္းခံဖတ္ပါ)
လူ ့ဘ၀ရခဲလွသတဲ့ ဘုရားေဟာတာေနာ္။

အင္း ငါစဥ္းစားတယ္။
ငါတို ့ရဲေဘာ္ေတြရဲ ့အသက္က်ေတာ့
အသက္လို ့မမွတ္
သူတို့အလွည့္က်မွအသက္ကို
အသက္လို ့ျမင္တာကို ခြင့္လႊတ္ရမတဲ ့လား
သင္ပုန္းေျခရမတဲ့လား ...

သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းကို နာနာေထာင္းပီး
ကိုယ့္ေပါင္က်ေတာ့ သာသာေလးေထာင္း
သူကိုယ္တိုင္မလွဴ
သူမ်ားလွဴတဲ့အလွူေတြမွာလည္း ေခါင္းရင္း၀ိုင္းမွာထိုင္
တ၀တၿပဲစား စားပီးမျပန္
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကိုအာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ ့

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ ့ေလမ်ိဳးနဲ ့တႏွစ္အတြင္းလြတ္လပ္ေရး ..........

ေအာ္ ... ၂၃ႏွစ္အေပၚမွာ မိန္ ့မိန့္ႀကီးထိုင္

အင္းဒီလိုလူမ်ိဳးေတြနဲ ့တမိုးေအာက္အတူေပါက္ခဲ့ရတဲ့
ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္စိတ္နာ
ၾကာနီကန္ေလနဲ ့ေျပာရရင္ေတာ့
ပရိတ္သတ္ႀကီးေရ ..... ငိုၾကတာေပါ့ကြာ....။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၀၁၀၁၂၀၁၁




သြားၾကည့္လိုက္ … ကမၻာမေၾကဘူး

သြားၾကည့္လိုက္ … ကမၻာမေၾကဘူး

တေထာင္ကိုးရာေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္ေတာ့
ငါ … လူ ့ေလာကႀကီးကို မေရာက္ေသးပါဘူး …။

ဒီလိုနဲ ့
ငိုေႁကြးျခင္း တေပြ ့တပိုက္ နဲ ့
ေလာကကို ႏႈတ္ခြန္းဆက္
အေမ့ ၀မ္းၾကာတိုက္ကထြက္ခဲ့တယ္ ….။

က်ေနာ့္ရဲ ့ငယ္ဘ၀
အိပ္ရာ၀င္ညမ်ားရဲ ့ခ်ိဳေတးသံ
ကဗ်ာဆန္မေနခဲ့ဘူး
က်ေနာ့္ရဲ ့ ငယ္ဘ၀
အိပ္ရာ၀င္ညမ်ားဟာ
သူရဲေကာင္း အေထာင္းအေသာင္းတို ့ရဲ ့
ႏွလံုးေသြးနဲ့ ့မီးေဆးတဲ့ဓါး
တုန္ရီႏႈတ္ဖ်ား အေမ့ပါးမွာ ပင္လယ္
က်ေနာ့္ရင္မွာ ဆူနာမီလိႈင္း …

က်ေနာ့္ရဲ့ ငယ္ဘ၀
အိပ္ရာ၀င္ညမ်ားမွာ တခါတခါ
ေခ်ေဂြဗားရား ေဒါက္တာဇီဗားဂိုး
ေဂၚကီရဲ ့အေမ သစၥာေဖာက္အေမ
ေသြးစြန္းေသာေန ့ရက္မ်ား မဟတၱမဂႏၵီ
မာသာထရီဇာ ႏိုက္တင္ေဂးလ္
အဂၢါစႏိုး တရုတ္ျပည္ေပၚမွ ၾကယ္နီတပြင့္
တၿငိမ့္ ၿငိမ့္ဒြန္ ဒီေရျမင့္သစ္
တဂိုးရဲ ့ ့ရွန္တိနိေကတန္
သခင္ဘေသာင္း ေအာင္ဆန္း (သုိ ့မဟုတ္)…
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ၿမိဳ ့မညိမ္း
လူထုဦးလွ လူထုေဒၚအမာ ဒဂုန္တာရာ
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ဦးခ်စ္ေမာင္
ျမသန္းတင့္ ႏိုင္၀င္းေဆြ ေပၚဦးသက္
မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ လြတ္လပ္ေသာသတင္းစာ
အေမဖတ္ျပ ေျပာျပ က်ေနာ္မွတ္မိသမွ်
အေသြးအသားထဲကေတာင္းတေနမိပံုမ်ား ….။

ငယ္ဘ၀လြန္ေျမာက္
အရြယ္ေလးမေရာက္တေရာက္မွာ
ေက်ာေပါက္ႀကီးေတြအေၾကာင္း
ျပန္ေျပာင္းေျပာျပ ၾကားရ သိရ
ဒါ ဒဏၰာရီ မဟုတ္ဘူး
ဒါ ပံုျပင္မဟုတ္ဘူး
ဒါဟာ သမိုင္းထဲက အရိုးတြန္သံျဖစ္တယ္
ငါ့ရင္ထဲက ဆူနာမီလိႈင္း ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲလာတယ္ …။

မ်ိဳးဆက္တို ့လက္ဆင့္ကမ္း
ေခတ္၀န္ကို ထမ္းခဲ ့ၾက
ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အက်ဥ္းက်
သတၱ၀ါနဲ ့လက္နက္မမွ်
ဒင္းတို ့ မိုးေကာင္းတုန္းရြာထားၾကကြ
နရသိန္ထဲက ရဲေဘာ္မ်ား
အကိုေတာ္ အမေတာ္မ်ား
ညီေတာ္ ညီမေတာ္မ်ား
ေက်ာေပါက္ႀကီးေတြရဲ ့ မ်ိဳးဆက္
မေျပးေသာ္လဲကန္ရာရွိခဲ့
ေက်ာ္ေပၚမွာ စစ္ဖိနပ္ေျခရာမ်ား
လူရွင္သင္းခ်ိဳင္းမွာ သြားၾကည့္လိုက္
ငါတို ့မေၾကတဲ့အေႂကြးဆပ္ရန္ ခ်ီတက္ခဲ့ၿပီ ….။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၀၇၀၁၂၀၁၂



ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လို ့ မင္းထင္သလဲ

ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လို ့ မင္းထင္သလဲ

တခါတခါေတာ့လဲ ငယ္ဘ၀ေတြကို လြမ္းမိရဲ ့
ငါေနတဲ့အရပ္ ေန ့တာေတြကတိုၿပီး ညေတြကရွည္လ်ားလြန္းလွတယ္
ဘ၀ရဲ ့သုခေတြက နည္းပါးလြန္းၿပီး ဒုကၡေတြက ရွည္လ်ားလြန္းလွတယ္
ဒီရုပ္ခႏၵာႀကီးကိုထမ္းပိုးထားရတာ သံသရာလဲ ေညာင္းလြန္းလွေရာ့မယ္
ခင္၀မ္းရဲ ့ ပတ္၀န္းက်င္အေပၚတင္ေနတဲ့အေႁကြး အႀကိမ္ႀကိမ္နားေထာင္ေနမိေတာ့တယ္

ဖိုးခ်ိဳေရ ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ရာကာလေတြကို လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ ငွဲ ့ငွဲ ့ေပးမေနပါနဲ ့
အတၱႀကီးတယ္ေျပာေျပာ တဘ၀စာအတြက္ မ်က္ရည္နဲ ့ေသာက
ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ရာေတြနဲ ့ေရာေႏွာ ခ်ခြင့္ျပဳပါ (ခ်ကြ)
ေနေရာင္မျမင္ရတဲ့ ေရခဲအေရာင္ေတြၾကားမွာ
ငယ္ဘ၀ကို စြန္တခုလို လႊင့္တင္ဘို ့ႀကိဳးစား
အလို ေဟာဟိုမွာ ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ အုပ္စုဖြဲ ့ပ်ံသန္း
အသိုက္အၿမံဳစြန္ ့ခြါတဲ့လမ္းကို ေငးေမာရီေ၀
ေအာ္ ဘ၀နဲ ့ဆႏၵ တထပ္ထဲမက်ပံုမ်ား ။

(သီတင္းကၽြတ္လျပည့္က ျပန္လြတ္လာတဲ့ သရက္ထာင္ကယံုၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသားငယ္သူ
ငယ္ခ်င္းမင္းဟန္သို ့အမွတ္တရ)

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၁၁၂၂၀၁၁


Thursday, January 05, 2012

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္


ရူးသြပ္သြားေတာ့မယ့္အတိုင္း

ထင္ရာစိုင္းလိုက္ခ်င္မိတယ္

၂၀၁၂ အတြက္ ဆြဲလိုက္တဲ့ဖဲ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အကုန္လံုးလြဲသြားတယ္



ေတာက္ေခါက္သံ တခ်က္ အံထြက္လာတယ္

ေ၀ဒနာ အခင္းအက်င္း

ရိုက္ခ်က္ကျပင္းတယ္

ခံစားမႈ အတိုင္းအတာကို

ဘယ္အရာနဲ ့မ်ား ႏိႈင္းကာျပရပါ့



ကမၻာ့ လူႀကီး လူေကာင္းမ်ား

ခင္ဗ်ားတို ့ရဲ ့ ေထာက္ခံမႈကို

ခင္ဗ်ားတို ့ အေလးျပဳပါ

ခင္ဗ်ားတို ့ ဂုဏ္ယူပါ၊ လက္ခေမာင္းခတ္ပါ

ခင္ဗ်ားတို ့ ေလးေလးနက္နက္ လက္ခုပ္တီးပါ။

ၿပီးရင္ ခ်ံဴးပြဲခ်ငိုပါ ။



ဟုတ္ကဲ့ ....

ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ ့

ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ခ်င္ပါသလဲ ေမးလာခဲ့ရင္



အဲ့ဒီ မသတီစရာ မ်က္ႏွာေတြကို

ျဖတ္ရိုက္ခ်င္လိုက္တာ


လက္ကုန္ပဲ.....။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၀၄၀၁၂၀၁၂

၄း၄၈ ေအအမ္