ဘရုတပ္စ္ႏွင့္ သူ၏ေနာက္လိုက္မ်ား

ပြဲလန္ ့တုန္း
ဖ်ာ ခင္းခ်င္သူ
ကုလားထိုင္ ဦးခ်င္သူေတြ
အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း
ပ်ာယာခတ္ေနပံုမ်ား
(ျမင္ရ ေတြ ့ရ သူတိုင္း)
လူတိုင္းရဲ ့ ရင္ဘတ္တိုင္းမွာ
မီးေတာင္ေတြ ေပါက္ေနတယ္ ……။

အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့
မုသာ၀ါဒကံေတြက
ထီမထင္မ်က္ႏွာေပးနဲ ့
ေဘာင္းဘီခြ်တ္လိုက္ၾကတယ္
ၿမိဳ ့ေမတၱာခံယူမယ့္ သားေတြမွာ
ခ်က္ႀကိဳးနဲ ့ရွက္ႀကိဳးမွားျဖတ္ခဲ့ၿပီးသားမဟုတ္လား …..။

ယုတ္မာေကာက္က်စ္မႈတို ့
လက္နက္အျပည့္အစံု တပ္ဆင္ၿပီးတဲ့အခါ
တအိမ္တက္ဆင္း
ျပည္သူတို ့ရဲ ့အိပ္မက္ကို နင္းေခ်ၾက ၿပီ ….၊
ေအာ္သံ ဟစ္သံ
တရံမလပ္ ေဖးမအားေပး
ငရဲကလူ ျပာပူမေၾကာက္
ေတာင္လို ေမာက္တဲ့
အရိုးပံုေအာက္က အသံ

သစၥာေဖာက္ေတြ
သစၥာေဖာက္ေတြ
မင္းတို ့ရဲ ့ ယုတ္မာမႈဟာ
မင္းတို ့ရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈျဖစ္တယ္

မင္းတို ့ရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈဟာ
ရိုင္းစိုင္းတဲ့ မင္းတို ့ရဲ ့သမိုင္းသာျဖစ္တယ္ ….၊
အလွည့္က်ရင္ မႏြဲ ့ၾကစတမ္းေဟ့ ….၊
သစၥာေဖာက္ေတြ
သစၥာေဖာက္ေတြ

အရိုးတြန္သံ
နားမွာ လွ်ံၿပီ
ခြပ္ေဒါင္း အလံေတာ္ကို ၿမဲၿမဲဲဆုပ္ကိုင္ၿပီး
ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာစာတမ္းကို ရဲရဲဆုပ္ကိုင္
တိုက္ပြဲေခၚသံ
(ၾကားၾကရဲ ့လား) ဆယ္ရက္ဆယ္လ
တိုက္ပြဲေခၚသံဟာ အလွ်ံတၿငီးၿငီး
ခင္ဗ်ားတို ့ က်ဳပ္တို ့ကိုယ္မွာေတာက္ေလာင္လို ့ ….။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ
ေမ ၂၅ ၂၀၁၀

“ပိေတာက္ပန္း”

(၁)
စစ္ဖိနပ္ေတြႄကီးစိုးတဲ့
ေခတ္ေတြမွာ
ကၽက္သေရအလွေတြနဲ႔တင့္ဆန္း
၀ါထိန္ထိန္ပိေတာက္ပန္းကို
အသေရ ညိႈးႏြမ္းေအာင္ မႁပဳစားႏိုင္ႂကဘူး ။

(၂)
‘အတာေရေလး .... ေအးပါတယ္ဆို’ ကအစ
‘တူးပို႔တူးပို႔ ေတးသံသာ’အဆံုး
ငါတို႔ေခတ္ရဲ႔ ဂႏၲ၀င္
သႄကၤန္မိုး ေတးသီခၽင္းသံစၪ္မၽား
‘အိုး .... ကေလးလႈပ္ပါၪီးး’ထဲ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ....။

ေရကူး၀တ္စံု သာသာ
မလံု႔တလံုေတြႂကားထဲမွာ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ....။
မတရား ရက္စက္ ဖိႏွိပ္မႈမၽား ေအာက္မွာ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ။

အာဏာရွင္တို ့လက္ထက္သႄကၤန္တိုင္းဟာ
ပၽက္စီးခၽင္တိုင္း ပၽက္စီး
ညီအကိုတို႔ေရ ....
ယၪ္ေကၽးမႈတခုကို .... (ဒင္းတို ့)
စနစ္တကၽ ဖၽက္စီးႁပေနတယ္ ....။

(၃)
ကပ္ဆိုးမၽား
တေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ တေႁဖးေႁဖးမၽားလာ
ဘုရားသခင္ရဲ႔ဗၽာဒိတ္ေတာ္လာ
ကမၻာကိုေဆးေႂကာမယ့္ ေန႔ရက္ေတြဟာ
အလုအယက္ ေရာက္ရွိလာႂကႃပီပဲ ....။

အေႂကာက္တရားနဲ႔ ေခၽာက္ခၽားေနတဲ့
လူတစုရဲ႔ လက္မွာ
စြန္းထင္းေပကၽန္ေနတဲ့
အႁပစ္မဲ့ ႁပည္သူရဲ႔ေသြး
အတာေရႏဲ႔ ေဆးလဲမရ
ဘာေရနဲ႔မွ ေဆးလို႔မရ
ပၽက္စီး ဆံုးရႈံး ဘ၀တုန္းရတဲ့
အသက္ေတြအတြက္

‘အလွည့္ကၽရင္ မႏြဲ႔ႂကစတမ္းေပါ့ကြာ’

၀ါထိန္ထိန္ပိေတာက္ပန္းက ေႁပာတဲ့အသံ
ေခတ္တေခတ္လံုး ပဲ့တင္ရိုက္ခတ္လို႔ ....။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ
ဧႃပီ၊ ၂၀၁၀

“ရင္ကြဲနာ”

အခ်ိန္ကာလေတြကို ေက်ာ္လႊားၿပီး
ေရႊ၀ါေရာင္ဒီလိႈင္းမ်ား
ရိုက္ခတ္လာပံုက
ေဟာဒီ ရင္ဘတ္ေတြေတာင္မွ
ေက်ာက္သား ေက်ာက္ဆိုင္လို
မာေက်ာမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး ။

အသက္တေခ်ာင္း
ေထာင္းကနဲျပတ္ေတာက္
အေမ့ရဲ ့ မ်က္ရည္တေပါက္ဟာ
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ ကိုဗဟိန္း မွသည္
ေက်ာ္ကိုကို တို ့အထိ
“ျမင္းခြာတခ်က္ေပါက္ရင္
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေစရမည္။”
ေခတ္ေတြကေတာ့
ထပ္တူထပ္မွ်သာပ ။

သမိုင္းကမဆံုးဘူး
မ်ိဳးဆက္ေတြ မတုန္းဘူး
ရာဇ၀င္ေရးအရ
ေျမလွန္ၾကည့္ရင္
ရဲရဲနီေဆြး
တိုင္းျပည္ရဲ ့ ရင္ေသြးေတြကို ေတြ ့ရမယ္ ၊
တစိမ့္စိမ့္ စီးယိုက်ေသြး
သာသနာ့ အာဇာနည္တို ့ရဲ ့
ေမတၱာဓါတ္ကိုေတြ ့ရမယ္ ။

ခင္ဗ်ားတို ့ခ်စ္တဲ့ေျမကို
(ခင္ဗ်ားတို ့)
အာရံုခံၾကည့္လိုက္ပါ
ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ ့
အံႀကိတ္ႀကံဳး၀ါး
တက္(ေတာက္)ေခါက္သံမ်ား ၾကားရမယ္
ကမၻာမေၾကေတးသံမ်ား ၾကားရမယ္ ။
ဒီမိုကေရစီ ရမွ အမွ်ေ၀ပါ ၾကားရမယ္။
ငါတို ့ရဲ ့ အနာဂတ္အိပ္မက္မ်ားကို ၾကားရမယ္ ။
ရိုက္သတ္လို ့ေတာင္မေသ
အာဇာနည္ေတြ ေနတဲ့တိုင္းျပည္ ၾကားရမယ္ ။
နအဖစစ္အုပ္စုရဲ ့
အေၾကာက္တရားနဲ ့ ေသြးေလေခ်ာက္ခ်ားေနတာ ၾကားရမယ္။

အျဖစ္အပ်က္ တခုလံုးမွာ
တို ့ေမတၱာစြမ္း ကမၻာလႊမ္း
ေအးခ်မ္းၾကပါေစ ၾကားရမယ္ ။

တို ့ေမတၱာစြမ္း ကမၻာလႊမ္း
ေအးခ်မ္းၾကပါေစ ၾကားရမယ္ ။

တို ့ေမတၱာစြမ္း ကမၻာလႊမ္း
ေအးခ်မ္းၾကပါေစ ၾကားရမယ္ ။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၀၆၊ ၀၉၊ ၂၀၀၉

တံလွ်ပ္

ဘ၀က (ည) အိပ္မက္ဆိုးတခုလို
ေက်ာက္စရစ္ေတာ မာေခါင္ေခါင္မွာ
အေတာင္ကၽြတ္သည့္ ႀကိဳးၾကာ
ေရရွာမရသကဲ့သို ့့ ဆိုတာမ်ိဳး
ငါ့ ၀င္တိုးတဲ့အခ်ိန္
ခ်ဳပ္ညေနရီရဲ ့
သက္တံ့ခံုးအစြန္းမွာ
လ ကေလးကတြဲလဲခိုလို ့ ။

ဘာမွမေသခ်ာဘူး
သံသရာတဆံုး
ရွိတာထက္ပို ရႈံံးခဲ့ရၿပီ
မွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ားလည္း
သက္တံ့ထဲမွာ ေပ်ာ္၀င္
တံလွ်ပ္ကို ေရထင္
ေရႊသမင္အလိုက္မွားၾကသူမ်ားအၾကား
လေရာင္ကရႊန္းပ အဲဒီညမွာ။

အဆံုးသတ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ
အဲဒီညကိုေတာင္ ေခ်ာက္ခ်ားေစခဲ့ၿပီးမွ

ျပာပူကို ဘာအတြက္ေၾကာက္ေနရဦးမွာလဲ
ျပာပူကို ဘာအတြက္ေၾကာက္ေနရဦးမွာလဲ

ရဲရဲေရွ ့တိုး
လေရာင္ကိုပ်ိဳးယူမယ္ႀကံကာရွိေသး
ခ်ဳပ္ညေနရီထဲက လကေလး
သက္တံ့ခံုးအစြန္းနေဘးမွာ
ငါ အိပ္ရာကႏိုးထ
အဲဒီည
ျပန္ရွာမရေတာ့ ၊၊

ရဲရင့္သက္ဇြဲ

အမွန္တရားတို ့ ေမွာက္က်သြားခဲ့ၿပီးေနာက္

ဒီလမ္း ဒီစခန္းမွာ
ဘယ္သူက သူရဲေကာင္းလည္း
ဘယ္သူက ဗီလိန္လဲ
ဘယ္သူက ဘယ္သူ ့ကို
ဘယ္သူက ဘယ္သူ ့ကို
စြဲခ်က္တင္ရမွာတဲ့လဲ
ရိုက္ခ်က္ကျပင္းတယ္ ။

ဖြတ္ဖြတ္ညက္ညက္ေၾကေနတဲ့
ေဟာဒီ ေျမဟာ
တို ့ပိုင္တဲ့ေျမ
အဲဒီေျမမွာ
လူသားျခင္းစာနာမႈ ဆိုတဲ့ စကား
လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားတတ္သူတို ့ရဲ့ ႏႈတ္ဖ်ား
ေ၀ါဟာရအသစ္မ်ားလား
ငါတို ့မွာ နာက်ည္းေၾကကြဲရေပါ့ ။

တကယ္ေတာ့
သူတို ့ သူမ ကို
အေသသတ္ခဲ့ၾကတယ္
သူမကို တခါသတ္တိုင္း
သူတို ့ ႏိုင္ငံတကာအလယ္မွာ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေသရတယ္ ။
တရားမွ်တမႈတို ့ ပ်က္သုဥ္းလာတဲ့အခါ
ကမၻာေျမဟာ နာက်င္ ဆြံ ့အ
ဘုရားသခင္အလိုေတာ္ရေတာ့မဟုတ္ဘူး ။

ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္
ဇာတ္သိမ္းက ဇာတ္နာလြန္းလွတယ္
အားႀကီးသူတို ့ရ ့ဲ ကိုယ္က်ိဳးၾကည့္မႈမွာ
တရားစီရင္ေရးကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့
နတ္သမီးခမ်ာ
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေရတိမ္နစ္ရရွာတယ္၊
ဆႏၵျပ၊ အစည္းအေ၀း၊ ဆင္ဖိုစီယမ္၊ ကြန္းဖရန ့္စ္
လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြၾကားမွာ
အျငင္းပြားစရာေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္၊
တိုင္းျပည္ကေတာ့ ရင္ဘတ္စည္တီး
ေခတ္ႀကီးကေတာ့
အမွန္တရားတို ့ေမွာက္က်သြားတဲ့အခါ
ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူးစီးသလိုပ ။

အလြမ္းသင့္ က်ိန္စာျမစ္ထဲက ပန္းတပြင့္၏ အတၳဳပၸတၱိ

ေမေမ
ဒုကၡကို အေရာင္ဆိုးထားတဲ့ ေခတ္ပၽက္ႄကီးထဲမွာ
ကၽေနာ္ဟာ အေမ့ရဲ႔၀န္ထုပ္၀န္ပိုးႄကီးပါ၊
အေမေႁပာေနႂကစကား
မိဘေကၽးဇူး မသိတတ္တာေလးကလြဲလို ့
အလြန္လိမၼာတဲ့သား ၊ မွတ္မွတ္ရရမွတ္သားရင္း
တိတ္ဆိတ္စြာ သားေကာင္အနံ ့ကိုရတဲ့
မုဆိုးတေယာက္ရဲ႔ စိတ္လူပ္ရွားမႈမၽိဳးနဲ ့
ႏူတ္ဆက္ခြဲခြာ
အနာဂတ္သစ္ေတြရွိမယ့္ေနရာ
ထြက္ခြာသြားေပါ့ ။

နွစ္ဆယ့္တႏွစ္ တဲ့
အလြမ္းသင့္ကၽိန္စာႁမစ္ထဲမွာ
အႄကိမ္ႄကိမ္နစ္လို႔
အိမ္ႁပန္ခၽင္တဲ့ စိတ္မွာ
ကၽေနာ္တမ္းတ
ေမေမ့ အမည္နာမတခုသာ
ႂကယ္ေႂကြေတြႂကားမွာ
သားေတြရဲ ့ ကံႂကမၼာ
ေမေမ့ရဲ႔ ၀ဠ္ေႄကြးေတြမၽားလား
ငမိုက္သားမၽားက္ု ခြင့္လႊတ္ပ ။

ေမေမ
အိပ္မေပၽာ္တဲ့ ညမၽားမွာ
ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ႂကည့္
ႂကယ္ေတြကို ရည္တြက္ရင္း
လရဲ႔မၽက္ႏွာႁပင္မွာ
သားေတြရဲ႔ ပံုရိပ္ကိုရွာ
ေဆြးေႁမ့စြာေႂကကြဲ
အိပ္မက္ေတြက သတိတရနဲ႔
ေမေမ့အေပၚ လဲႃပိဳပိကၽ
ကၽေနာ့္အေပၚလဲႃပိဳပိကၽ ။

ေမေမေရ
ႁပန္လည္ႂကားေယာင္မိေပါ့
(သူပုန္မိခင္တရား ၂၁ႏွစ္ႂကာလည္းမခါး)
သူရဲေကာင္းတို႔ရဲ႔ အေမြ
တဘ၀မွာ တခါသာ ေသ
သားေရ
တဘ၀မွာ တခါသာေသသတဲ့
အားႄကီးတဲ့ ရန္သူေရွ႔မွာ
ႏွမ္းတေစ့ေလာက္ေတာင္
အေႂကာက္တရားနဲ႔ မေဖာက္ႁပားေလနဲ႔
ေမေမ့ကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္
အဲဒီအတြက္လည္း စိတ္မပူနဲ႔
မတရားတဲ့ အမိန္႔အာဏာဟူသမွ်
တာ၀န္အရ ဖီဆန္ႂကရမွာပဲ မဟုတ္လား ။

ႏွစ္ဆယ့္တႏွစ္လံုးလံုး
ေဗဒါပန္းထံုး ႏွလံုးမူႃပီး
ေစာင့္ခဲ့ရတာပါ
အခုမွေတာ့
သန္းေခါင္ထက္ ညၪ့္မနက္ေတာ့ပါဘူး
သန္းေခါင္ထက္ ညၪ့္မနက္ေတာ့ပါဘူး ။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ

ၾကယ္ေတြေၾကြတယ္ဆိုေပမယ့္

ၾကယ္ေတြေၾကြတယ္ဆိုေပမယ့္

၁။

ေခတ္ဆိုး
စနစ္ဆိုး
အစပ်ိဳးခဲ့ရာ
တေထာင့္ကိုးရာေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္မွွာ ။
၂။

လြတ္လပ္မႈကိုျမတ္ႏိုး
မတရားတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးကိုလက္မခံ
အမွန္တရားကိုေဖာ္ထုတ္
ဒါဟာ
ခြပ္ေဒါင္းဇာနည္တို ့ရဲ ့
အလုပ္မဟုတ္လား ။

၃။

ရာသီေတြေျပာင္းသြားတယ္
ႏွစ္ေတြေဟာင္းသြားတယ္
ေခတ္ေတြကေတာ့ ေျပာင္းမသြားဘူး
ေက်ာင္းနံရံတ၀ိုက္မွာ
ေဒါင္းအလံစိုက္မယ့္
ခြပ္ေးါင္းစိတ္ ခြပ္ေဒါင္းမာန္
ခြပ္ေဒါင္းဟန္ေတြက
မ်ိဳးဆက္ တဆက္ၿပီး တဆက္
လက္ဆင့္ကမ္းလာခဲ့ၾက
နံရံထက္က ေသြးမွာတမ္း
၇ ၊ ၇ လ မေမ့ၾကနဲ ့ ။

၄။

ေခတ္ဆိုး စနစ္ဆိုး
ရိုက္ခ်ိဳးအာခံ
ေတာ္လွန္ခဲ့ရာ
ဆဲဗင္း ဇူလိုင္ စိတ္ဓါတ္ အဓြန္ ့ရွည္ေစေသာ္၀္ ။

“長井健司さん“

“長井健司さん“

心を寂しくさせている雨の中、
悲しいひびが影のように、汚れている、
涙を止まらせている事は出来ないように
誰が壊したんですか？
長井健司さん、
川のように情報の流れか
壁が無、国境も無いわよ。
貴方がいつも語っている言葉、
何かが起こっている所を、
誰も行きたくなければ、
誰かが行かなければ行けません。
で　言葉
命をかけて教えてくれましたよね。
長井健司さん、
世界家族全てが
貴方が命と一緒に教えてくれたことを、
触れている手で受け取ってくれましたよ。
独裁者を、
かばってくれた国も
見直してくれているよ、
(日本国も)
長井健司さん、
ビルマーの二度目の民主か運動道で、
忘れられる事無く、貴方を、ビルマーだけではなく
世界人々達も、尊敬し英雄と決まっているわよ。
今は。。。。静かで眠れる所を、
JOHN LENNONのIMAGINE歌に抱き込まれて、
雨の中、
別れの言葉を語って行ってくれ。。。
(長井健司さんを神様が見守ってくれるように)
2007年10月8日お葬式で書きました。
YE YINT THET ZWE.

翻訳者　テンテンウ(FWUBC)