Showing posts with label ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း အမွွတ္တရ ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း အမွွတ္တရ ကဗ်ာ. Show all posts

Sunday, April 10, 2011

ပါရဂူရွန္တိနိေကတန္ ကို ထားခဲ့တယ္

ပါရဂူရွန္တိနိေကတန္ ကို ထားခဲ့တယ္



၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈဆိုတာ ......

တရားလား ......

သိတယ္ ..

ျမင္တယ္...





ဒီအသက္အရြယ္ ေၾကြခ်ိန္တန္ပါပီေလ .......

ေအာ္. ..ၾကယ္တပြင့္ ေၾကြလင့္ .......

အို...ဘုရားရွင္..ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူပါ .....

အစားထိုးမရတဲ့ ဆံုးရံႈးမႈ .......

က်ေနာ္တို ့ကို ထားခဲ့ပီလား..ဆရာ ပါ....

ဆရာေရ ..... ရာဟုလာသံကစၥည္း အငမ္းမရ

ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ကာလမ်ား ......

ပါရဂူရွန္တိနိေကတန္စာၾကည္႕တုိက္ .....

ဆရာ ေရ.....

ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ေတာင္မွ

မလြန္ဆန္ႏိုင္ခဲ့ တဲ့ ကိစၥ .........

ဆရာ ပါရဂူ ....................

ေသျခင္းသည္မဆန္း ...ပန္းတပြင့္ေၾကြ ....

ေျမ၀သုန္္ေရ ..... ဆီးႀကိဳေပေတာ့ ......



စသည့္စသည့္ အသံလိႈင္းမ်ား ဆူညံ

ကမၻာပ်က္သည့္အလား ......

ေၾကကြမႈ အတိုင္းအဆ

ႏိႈင္းျပမႈမ်ား ..................



မိတ္ေဆြတို ့ခင္ဗ်ား........

ေက်းဇူးျပဳပီး တိတ္ဆိတ္စြာ

ေၾကကြဲ

ေဟာဒီမွာ .....တရားကို

တရားနဲ ့ ေျဖဖို ့ႀကိဳးစားေနဆဲ ......။



(အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ အနာဂတ္ သံုးရပ္စလံုးအတြက္ ပါရဂူရွန္တိနိေကတန္ ကို ထားခဲ့တယ္။)



ရဲရင့္သက္ဇြဲ

၀၉၀၄၂၀၁၁

Monday, October 26, 2009

“ငါ့ ..... ရဲေဘာ္ေတြ အေလၽာ္ႁပန္ေပး”

(ကိုသက္၀င္းေအာင္ က်ဆံုးစဥ္က ေရးဖြဲ ့တဲ ့ ခံစားခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ကိုသက္၀င္းေအာင္ အေၾကာင္း
ေတြးမိတိုင္း ရာသီအလီလီေျပာင္းေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြက ေဟာင္းမသြားဘူး၊ ေျပာင္းမသြားဘူး။ဒါေၾကာင့္ကိုသက္၀င္းေအာင္က်ဆံုးျခင္း၃ ႏွစ္ျပည့္မွာ ဒီခံစားခ်က္နဲ့ဒီကဗ်ာကိုျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။)

“ငါ့ ..... ရဲေဘာ္ေတြ အေလၽာ္ႁပန္ေပး”

‘ေသႁခင္းသည္ မဆန္း ၊ ပန္းတစ္ပြင့္ေၾကြ
ေလတစ္ေ၀့တိုက္ ၊ ႏွင္းတစ္ႃပိဳက္ကၽ
တစ္ဘ၀လွ်င္ ၊ ခဏပင္တည္း
အသင္ထာ၀ရ ၊ လူ႔ေလာကမွ
လံုး၀ေပၽာက္ဆံုးသြားႁခင္း မဟုတ္ပါ ။

(ေဒါင္းႏြယ္ေဆြ ၏
မဆန္းေသာေသႁခင္းမွ ထာ၀ရမေပၽာက္ဆံုးသူ မွ)

၁။
ကိုသက္၀င္းေအာင္ေရ ....
တဖြဖြ ... တသသ
ႏႈတ္ဖၽားက တရြရြ
ရင္ထဲက တႁမႁမနဲ႔
ကၽေနာ္တို႔တေတြ
ဆို႔နင့္ ေႂကကြဲရပံုမၽား
ငိုရိႈက္သံသဲ့သဲ့ႂကားမွာ
ခင္ဗၽားရဲ႔ ... အေသြးတူ အေမြးတူ
ေတာင္ကုန္း ေတာင္တန္းေတြကလဲ
သူတို႔ရဲ႔ရင္အံုေတြကို တ၀ုန္း၀ုန္းထုလို႔
အဲဒီႁမည္သံေတြဟာ စစ္အုပ္စုအတြက္
တိုက္ပြဲေခၚသံေတြပဲႁဖစ္တယ္
ခင္ဗၽားကေတာ့ ....
ဘ၀ကို အႏိုင္နဲ႔ပိုင္းသြားခဲ့ေပါ့ ။
၂။
ကိုသက္၀င္းေအာင္ေရ ....
အေရွ႔ဆီက ေရာင္နီၪီးရဲ႔
အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ
သမိုင္းက တင္ေပးလိုက္တဲ့ တာ၀န္ကို
ယံုႂကည္ခၽက္အႁပည့္နဲ႔
ဘ၀ကိုပါ ပံုအပ္ခဲ့ရင္း
ခင္ဗၽား ......
ေခတ္တေခတ္ကို ထုဆစ္ခဲ့တယ္ ။

ကိုသက္၀င္းေအာင္ေရ ......
တကယ္ေတာ့ဗၽာ
ခင္ဗၽားဟာ .....
စနစ္ရဲ႔သားေကာင္ႁဖစ္ခဲ့ရတာပါ
တႃပိဳင္တည္းမွာပဲ
ကၽေနာ္တို႔ ခင္ဗၽားတို႔ လိုခၽင္တပ္မက္တဲ့
ေခတ္တေခတ္ရဲ႔ သားေကာင္း
ေခတ္တေခတ္ရဲ႔ အာဇာနည္တေယာက္
(အဲဒီလိုလမ္းမၽိဳး)
ခင္ဗၽား ေလွ်ာက္ႁပခဲ့တယ္ ။
၃။
ကိုသက္၀င္းေအာင္ေရ .......
ခင္ဗၽားရဲ႔ ...
စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္မႈအေပၚ
စစ္အုပ္စုတစုလံုးဟာ
ေခၽာက္ေခၽာက္ ခၽားခၽားနဲ႔
ေႂကာက္လန္႔တႂကား ရွိေနႂကေရာ့မယ္ ။

ကိုသက္၀င္းေအာင္ေရ .....
ခင္ဗၽားကေတာ့ ...
ေသြးေၾကြးကို ေသြးေၾကြးနဲ႔ ေပးဆပ္ရမယ္ဆိုတာမၽိဳး
ႄကိဳက္ခၽင္မွ ႄကိဳက္မယ္
ကၽေနာ္တို႔ကေတာ့
ေႂကကြဲမႈရဲ႔ အတိုင္းအဆကို
ႏိႈင္းႁပလို႔ မရသူေတြမို႔
ဘယ္သူေတြ ႄကိဳက္ႄကိဳက္ မႄကိဳက္ႄကိဳက္
‘ဟာမူရာဘီ ကိုဓ ၪပေဒ’အလိုက္သာ

မၽက္လံုးတလံုးကို
မၽက္လံုးတလံုးႁခင္း

လက္တဘက္ကို
လက္တဘက္ႁခင္း

အသက္တေခၽာင္းကို
အသက္တေခၽာင္းႁခင္း


ခင္ဗၽားအပါအ၀င္ ကၽဆံုးခဲ့ရတဲ့
သူရဲေကာင္း ၀ိညာၪ္အေပါင္းတို႔အတြက္
ရင္းစားႁပန္ရခၽင္တာ တခုပါပဲ .....။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ