အနာဂတ္ရဲ ့တြန္သံၾကားတယ္

အနာဂတ္ရဲ ့တြန္သံၾကားတယ္

ေန ့ေတြ ညေတြ
အခ်ိန္ရထားႀကီးအေပၚမွာ
မိုင္တိုင္မ်ား တရိပ္ရိပ္
တိတ္ဆိတ္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္ ရက္စက္ေၾကကြဲ
အသံေတြမစဲဘူး
ဒီလိုနဲ ့ … ေသြးစြန္း အထုပၸတၱိ ေတးတပုဒ္ဖြဲ ့သီ
ျမစ္တခုလို စီးဆင္းခဲ့ၿပီ …….။

ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ နဲနဲေလးမွ်မလို
ပြဲေတာ္တခုကို ေမွ်ာ္သလိုမ်ိဳး
စိတ္ဓာတ္ေတြ ျခစား ၿပိဳလဲ
ယုတ္မာေကာက္က်စ္သူတို ့ရဲ ့ ခြင္ထဲ
မယိုင္လဲေစနဲ ့
သမိုင္းေၾကာင္း မတိမ္းေစာင္းေစနဲ ့
သူရဲေကာင္းစိတ္ဓာတ္
ဇူလိုင္ ၇ ရက္နဲ ့ အသက္ရွင္ ၾကကြဲ ့ …။

ေလးဆယ့္ကိုးႏွစ္အလြန္က အရိုးတြန္သံေတြ
ဇူလိုင္ ခုႏွစ္ရက္ကို သယ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကၿပီ
အရိုးတြန္သံေတြ ၾကားၾကရဲ ့လား
လူတြန္သံေတြ ၾကားၾကရဲ ့လား
သမိုင္းတြန္သံကေတာ့ မဆံုးႏိုင္ေသာ
ကမၻာမေၾက ေတးသြားနဲ ့
နံရံထက္က ေသြးမွာတမ္းမွာ
အနာဂတ္ရဲ ့ တြန္သံၾကားတယ္
၇ ရက္ ၇ လ မေမ့ၾကနဲ ့ ………။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၀၃၀၇၂၀၁၁

နာက်င္ေသာေန ့ရက္မ်ားေနာက္

ကမၻာေျမရဲ ့
နညက်င္တဲ့ေန ့ရက္မ်ား
သူစိမ္းဆန္ဆန္
အၿငိဳးတႀကီး
လမ္းမေတြအေပၚမွာ
ရာဇ၀င္ေတြကို ေသြးနဲ ့ေရးခဲ့ၾက
ေလးဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ထဲမွာ ……။

လူေတြ …လူေတြ
အပူေတြ
ရင္ဘတ္စည္တီး
ခုႏွစ္ရက္ေန ့ရဲ ့မီးဟာ
မၿငိမ္းေသာမီး
သံသရာ တပတ္လည္ဦးမွာပါ ……။

အိပ္တန္းျပန္ငွက္တို ့လို ့
ကမၻာမေၾက ….. ေတးသံေတြ
အုပ္ဖြဲ ့ ပ်ံသန္း
ေကာင္းကင္နဲ ့တ၀ွမ္း
ေ၀ဒနာနဲ ့ တမ္းခ်င္းေတ ြၾကားမွာ
ၾကယ္ေတြက မ်က္ရည္နဲ ့မႈန္မိႈင္း
လေရာင္က အထိတ္တလန္ ့ေၾကကြဲ
ငါ ….. ေသသြားၿပီလား
အသက္ရွင္ေနဆဲဲဲလား
ဘာမွ မေသခ်ာဘူး …..။

အိပ္မက္ျမဴေတြထဲမွာ
ငါ့ …. ့ရဲေဘာ္ေတြ
ေၾကမြေနတဲ့ ခုႏွစ္ရက္နဲ ့
ရွစ္ရက္ေန ့ မနက္ကို
တိုက္ပြဲ၀င္အလံေတာ္နဲ ့အုပ္
ႏိုင္ငံေတာ္ဓ်ာပန လုပ္လို ့ ….။

သမိုင္း၀င္ ဒီကြက္လပ္ႀကီးပါပဲ
ရာဇ၀င္နဲ ့အမွ်
မ်ိဳုးဆက္တိုင္းရဲ ့ ရင္ကို
လိႈင္းထေစခဲ့တာ
ဖိလွ်င္ ….ၾကြ
ထိလွ်င္ …. ခ်ေဟ့
ေက်ာင္းနံရံတ၀ိုက္
ေဒါင္းအလံစိုက္ၾကမယ္
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္စိတ္ဓာတ္
အဓြန္ ့ရွည္ေစေသာ္၀္ …..။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၀၁၀ ၇ ၇