က်ိန္စာ

က်ိန္စာ

ေအး မင္းမွာ
အခု ငါ့ေၾကာင့္ရတဲ့ အနာ
ဒီအနာ ရင္းကိုက္ေယာင္ယမ္းလာေလ
မင္းမွာ စိတ္ဒုကၡ ကိုယ္ဒုကၡ ၾကီးမားေလးလံေလ
ျဖစ္မွာပဲ အဲဒီ အနာ ျပည္ေပါက္ေျခာက္ကပ္သြားတဲ့အခါ
မင္း ကိုယ္မွာ အမာရြတ္ဆိုတာၾကီး ထင္းကနဲ က်န္ေနခဲ့လိမ့္မယ္။


အဲဒီေတာ့မွ
ဒီအမာရြတ္ၾကီး
ကို ပြတ္သပ္ျပီးကဗ်ာ
ေတြ တပုဒ္ျပီးတပုဒ္ေရးေပ
ေတာ့ ဘ၀တသက္တာကဗ်ာဆရာ
လုပ္ေပေတာ့ မထီတရီ ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္နဲ႕။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၄၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၉

မုိးဆုိရင္လည္းရြာ အေမေရ. . .ရြာ. . .ရြာ

မုိးဆုိရင္လည္းရြာ အေမေရ. . .ရြာ. . .ရြာ

သံသရာေမႊးမယ့္ ရနံ႕ ကဗ်ာစာအုပ္ကုိ ေဇာ္ထြဋ္ႏုိင္ေသၿပီးေတာ့ ၂ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ထုတ္၀ခဲ့ပါတယ္ …။သူ႕ရဲ႕ ကုိယ္ေရးအက်ဥ္းေလးပါ ပူးတြဲေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။

အမည္ရင္းမွာ ေဇာ္ထြဋ္ႏုိင္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၀ရက္ေန႕၊ ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕၊ ရန္ေအာင္ ရပ္၊ ရွမ္းကန္အေရွ႕ဘက္တြင္ အဖ ဦးခင္ေမာင္ေထြး(ပ်ဥ္းမနား)၊ အမိ ေဒၚခင္ျမရင္တုိ႕မွ ေမြးဖြားသည္။ ၁၉၉၃၊ ၉၄ တြင္ စာေပေလာကသုိ႕ ၀င္ေရာက္ကာ ဇြဲသတၱိဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာ အမႈေဆာင္အျဖစ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္တြင္ Sport Light ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာ အျဖစ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၀ မွ ၂၀၀၃ soccer ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၂၀၀၄ မွ ၂၀၀၅ Four Four Two ဂ်ာနယ္တြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ထမ္းေဆာင္ရင္း ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၉ရက္ေန႕တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
ဇနီး ေဒၚေအးေအးၾကဴ (ခ) ေဒၚေမသူခင္ ႏွင့္ သမီး မခင္ျမတ္ႏုိးတုိ႕ က်န္ရစ္သည္။

အႀကိဳက္ဆုံးကဗ်ာေလးနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးလုိက္ပါရေစ…။

မုိးဆုိရင္လည္းရြာ အေမေရ. . .ရြာ. . .ရြာ

လူဆုိးသက္သက္ေတြခ်ည္း
ဆက္တုိက္လြယ္ခဲ့ရတာ. . .
အေမ. . .ေပါ့။
သားေရ. . .သားေလးေရလုိ႕
ခ်ဳိမျပဘဲ ေမြးျမဴခဲ့ရတာကုိလည္း
အေမ. . .ေပါ့။
ကၽြန္ေတာ့္ ဒုကၡေတာင္ကုန္းေပၚ
သုခေတြ ရြက္ရြက္ၿပီး တက္လာရတာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္
အစ္ကုိ႕ ဒုကၡအလုံပိတ္ေလးထဲ
သုခေတြ ထြန္းညႇိခဲ့ရတာက ၇ ႏွစ္ေက်ာ္
ဟုိေကာင္နဲ႕ အသံပဲဆုံခဲ့ရတာက ၁၆ ႏွစ္ေက်ာ္
ေခါင္းကုိက္ၿပီ အေမ
အေမ့ကုိ ဘယ္ကစၿပီး ခ်စ္ရတယ္ ေျပာရမွန္းမသိ
တစ္ခုေတာ့ရွိရဲ႕
အၿငိမ့္ၾကည့္ လူရႊင္ေတာ္ေတြ ေတြ႕တုိင္း
အေမ့ကုိ သတိရ. . .။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ အေမဟာ တစ္သင္းတည္းမွ ကစားသူလည္းျဖစ္ခဲ့။
အေမဟာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကုိ အေမျဖစ္ေအာင္ မေရြ႕
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကုိ အေမကျဖစ္ေအာင္ ေရြ႕ခဲ့။
နီရင္ နီလုိက္
ဆန္႕က်င္ရင္ ဆန္႕က်င္လုိက္
ေႂကြးေၾကာ္ရင္ ေႂကြးေၾကာ္လုိက္
တကယ့္လူေတြရွိရာ စီးဆင္းသူ အေမ. . .။
အမွန္တရားမွာ ထုိက္သင့္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႕ ေနရာရွိေၾကာင္း
ယုံရဲသူ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ အေမ။
ကဗ်ာမေရးေပမဲ့ ကဗ်ာဆရာကုိ ေမြးသူအေမ
အေမ့ ေျခသလုံးေလာက္ ႏႈးညံ့တဲ့ေျခသလုံးမ်ဳိး
စၾက၀ဠာမွာ မႏွိပ္နင္းဖူးခဲ့. . .
ဒါ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေမတၱာဘြဲ႕ေပ့ါ . . .။
ကၽြန္ေတာ္က လီဗာပူးဆုိ အေမက ပူးၿပီးသား
ကၽြန္ေတာ္က အာဆင္နယ္ဆုိ အေမက နယ္ၿပီးသား
ကၽြန္ေတာ္က ရီးယဲလ္ဆုိ အေမက ရဲၿပီးသား
ဗဲရီးဂြတ္ပါပဲ အေမ။
နည္းနည္းပါးပါး လမ္းေလွ်ာက္ႏုိင္ေသးရင္ျဖင့္
အေမ့ဇာတိရြာကေလးမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္က ၿခံဳေစာင္ေတြကုိ
တစ္ခါကလုိပဲ ရြက္ေရာင္းခ်င္ေသးေပါ့။
အေမေဈ းထြက္ မနက္ေစာေလးထဲ. . .
ေနမင္းေမွ်ာ္သလုိ အေမ့ကုိေမွ်ာ္ၿပီး
ေတာင္းရမ္းခ်င္ေသးသပါ့။
တစ္လစာ ေမွာင္ေနတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြကုိ
တစ္ထုိင္တည္း ျမည္းစမ္းလုိေသးသပါ့
ကံမေကာင္းဘူး အေမရယ္. . .
ခု အေမ့ကုိ စြန္႕ခြာရေတာ့မယ္ ေသခ်ာသတဲ့. . .။
သူေတာ္ေကာင္းအေမက က်န္ရစ္ၿပီး
သူယုတ္မာ ကၽြန္ေတာ္က ေလာင္ၿမိဳက္ရမယ္တဲ့. . .။
သံသရာမွာ ကဗ်ာေရးတဲ့ ခပ္ဆုိးဆုိးေကာင္ေတြ ေတြ႕တုိင္း . . .
အေမ့သားျဖစ္မလား နည္းနည္းေတာ့ သတိထားလုိက္ပါ အေမ. . . ။
တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အေမ့ကုိ ေပြ႕ဖက္ခြင့္ ရခ်င္ပါေသး. . .။

ေဇာ္ထြဋ္ႏုိင္

(ကိုတည္ရ ဘေလာဂ္မွ ကူးယူပါသည္။)

"မတရားေတာ့ ဘူးေနာ္"

> "မတရားေတာ့ ဘူးေနာ္"
> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>
> တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေနေကာင္းပါေစတဲ့
> တခ်ိဳ ့ကေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစတဲ့
> တခ်ိဳ ့ကေတာ့ အသက္ ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစတဲ့
> တခ်ိဳ ့ကေတာ့ အၿမန္လြတ္ေၿမာက္ႏိုင္ပါေစတဲ့
> တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ......
> တခ်ိဳ ့က ............. ။ ။
>
> က်ေနာ္ကေတာ့ဗ်ာ
> ဆယ္စုႏွစ္ တခု ေက်ာ္ ႏွစ္ခု နီးပါး
> အေမ့ ေမတၱာ ငတ္ေနရရွာတဲ့
> အေမေပ်ာက္ေနတဲ့ သားငယ္ ႏွစ္ေယာက္
> တခါမွ သူမ ခ်ီေပြ ့ခြင့္မရႏိုင္ေသးတဲ့ ေၿမးငယ္ေတြနဲ ့
> အၿမန္ဆံုး ေတြ ့ခြင့္
> အေမတေယာက္ရဲ ့ေမတၱာ လႊမ္းၿခံဳ ေပးခြင့္ ရ ႏိုင္ပါေစ လို ့ ..................။
>
> တကယ္ေတာ့
> ခင္ဗ်ားတို ့ေရာ က်ေနာ္ေရာ
> ၿမန္မာၿပည္သူၿပည္သားေတြေရာ
> ဒီ ၆၅ ႏွစ္ မိန္းမအို တေယာက္အေပၚ
> ကီလို ေပၚ ကီလို ဆင့္
> ထပ္၍ ထပ္၍ တင္ေပးေနၾကတဲ့ တာ၀န္ေတြ
> ဂုဏ္ရည္မတူ ဓါတ္ရွင္ထဲမွာ
> သုခ ....... ညီမငယ္ ေမရွင္ ကိုေၿပာသလို
> "နင္မတရား ေတာ့ ဘူးေနာ္"
> ေၾသာ္ မတရားေတာ့ ဘူးေနာ္...............
> က်ေနာ္ တို ့ ခင္ဗ်ားတို ့ မတရားေတာ့ဘူးေနာ္ ။ ။
>
> ခင္ဗ်ား အေမ ...... က်ေနာ့ အေမ ဒီအရြယ္ဆို
> တကယ္ေတာ့လည္း
> သူမ ဟာ ၆၅ ႏွစ္။ ။
>
> ဗဟိန္းတင္ (၁၉ ဇြန္ ၂၀၁၀)

အာရံုကမၻာမွာ

အာရံုကမၻာမွာ

ရန္သူတို႔
ကမၺည္းတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
ေကာင္းကင္ဆိုတာက အျမင့္ျမတ္ဆံုးစင္ႀကယ္ေနမွ ။

ရန္သူတို႔
ကမၺည္းတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
ေျမျပင္ဆိုတာက အရုိးသားဆံုး သန္႔စင္ေနမွ ။

မိတ္ေဆြတို႔
သူရဲေကာင္းဆိုတာ
အေႀကာင္းမဲ့အသက္စြန္႔မွဳႀကီးမဟုတ္ဘူး
လိုအပ္တဲ့အခါ လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔
လက္နက္ခ်တတ္ဖို႔လိုတယ္။

ခ်စ္သူတို႔
အိမ္မက္မွာ တိတ္ဆိတ္မေနပါနဲ႔
အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ရဲရင့္ႀက။

ဒီမုိကေရစီဆိုတာ
အာဏာရူးေတြအတြက္
ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ဝတ္ရတဲအေႏြးထည္
လက္နက္ရွိလို႔ လက္ခုပ္သံရတာ
ေအာင္ျမင္မွဳ စစ္စစ္မဟုတ္ဘူး ။

လက္နက္ရွိသူေတြက
လက္နက္မဲ့လူသားအားလံုးကို
ေထြးေပြ႔ထားနိဳင္တာဟာ
ေအာင္ျမင္မွဳ စစ္စစ္ျဖစ္တယ္။

အမုန္းေတြကို အခုခ်က္ခ်င္း
မီးသျဂိဟၤျပစ္ႀက
ေမတၱာတရားသာ ပစၥဳပၸန္နဲ႔အနာဂါတ္အတြက္
အားျဖစ္မွာ။

အာရံုကမၻာမွာ
လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္း တရားမွ်တတဲ့ျမန္မာ
လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္း တရားမွ်တတဲ့ျမန္မာ
အာရံုကမၻာမွာ
က်ေနာ္ ေစာေဝပါ။


ကိုေစာေ၀ ေထာင္တြင္းမွေရးလာေသာ ကဗ်ာကို ေထာင္ကလြတ္လြတ္ျခင္း ရြတ္ျပခဲ့တဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာပါ

“ဒိြဟသားေကာင္”

“ဒိြဟသားေကာင္”

အိပ္ေနရမွာလား
နိုးလိုက္ရမွာလား ။

ရပ္ေနရမွာလား
ဆက္သြားရမွာလား ။

ေရွ႔တိုးရမွာလား
ေနာက္ဆုတ္ရမွာလား ။

ေကၽာ္တက္ရမွာလား
ဖယ္ေပးရမွာလား ။

ကၽန္ခဲ့ရမွာလား
ခၽန္ခဲ့ရမွာလား ။

ရြက္လႊင့္ရမွာလား
စက္ဖြင့္ရမွာလား ။

မဟုတ္မခံပဲ ေရွ႔ဆက္ရမွာလား
အမုန္းမခံပဲ ေႁပးထြက္ရမွာလား ။

ငံု႔ခံရင္း ရွင္သန္ရမွာလား
တြန္းလွန္ရင္း အေသခံရမွာလား ။

ႁပတ္ႁပတ္သားသား ရဲရဲ၀င့္၀င့္
ဆံုးႁဖတ္ႁဖစ္မွပဲ
အနာဂတ္ဟာပီသ
လွပႏိုင္လိမ့္မယ္ ။

သီတာေအာင္

ေရေစာင္းထက္ခ်ိန္

ေရေစာင္းထက္ခ်ိန္

ငရဲကလူေတြ
ျပာပူထဲမွာ ငယ္သံကဲြအက္ ေနရွာတယ္။

ခမ္းေျခာက္တယ္
ေမတၱာတရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ေစတနာေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
စာနာစိတ္ေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ကိုယ္က်င့္တရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ေရတြင္း ေရကန္ ခမ္းေျခာက္တယ္
ရာသီမိုးေလ ခမ္းေျခာက္တယ္
အမွန္တရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္။


လြမ္းေလာက္တယ္
မိတၳီလာကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
အင္းေလးကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
အင္လ်ားကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
ဧရာ ခ်င္းတြင္း စစ္ေတာင္း သံလြင္
ျမစ္ေရသင္ဖ်ာ လြမ္းေလာက္တယ္။

ကူစမ္းပါတဲ့၊ လွဴတန္းပါဟဲ့
ေရတစက္က အသက္ျဖစ္တယ္
ေရတခြက္က ဇီ၀ျဖစ္တယ္
ေရတပံုးဆို လူျဖစ္မရွဳံးႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္
ဘယ္၀ါငတ္ငတ္ ငေတမငတ္ရင္
ဘယ္ဒင္း ခမ္းခမ္း ငေတမလြမ္းရင္
စား၀င္အိပ္ေပ်ာ္ၾကသူေတြ၊
ေရဒါနကို
သာဓု မေခၚလင့္ကစား
အက်ဳိးဆယ္ပါး၊ လူထုဓားတို ့ျဖစ္ေစအံ့။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၅ - ၅ - ၂၀၁၀

မဟူရာေကာင္းကင္အတြက္ ေရႊေရာင္ခၽည္တမ္းခၽင္း

မဟူရာေကာင္းကင္အတြက္
ေရႊေရာင္ခၽည္တမ္းခၽင္း

သန္းေကာင္ထက္ေတာ့
ညၪ့္မနက္ပါဘူးတဲ့
ဆိုရိုးစကားထားခဲ့ႁငားလည္း
ဒို ့တိုင္းေရႊႁပည္ေတာ္မွာေတာ့
သန္းေခါင္ထက္နက္တဲ့ ညၪ့္ေရာင္က
ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္လို႔
ႂကယ္ေရာင္လဲမရွိ
လေရာင္နတၲိနဲ႔ေပါ့ ၊။

တခါ တခါ
လင္းကနဲ လက္ကနဲ
အလင္းမြဲမြဲေလးႁမင္မိလို႔
ေမွ်ာ္လင့္တႄကီး
အနားတိုးႂကည့္မိေတာ့
ေတြ ႔ဆံုေဆြးေႏြုးေရးအတြက္
ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေပးမယ့္
ပိုးစုန္းႂကဴးေလးေတြပဲ ။

အဲဒါကလည္း
မွိတ္တခါ ေပၽာက္တလွည့္
ဖမ္းရခက္ ဆုပ္ရခက္ပါဘိနဲ႔
၀မ္းနည္းရမလို ၀မ္းသာရမလို
အမၽိဳဳးမၽိဳး အမူပိုလို ့ ။

တိုင္းေ၀းႁပည္ႁခားက
ဒုကၡသည္ ဒို႔ႁပည္သားေတြမွာေတာ့
ဆူးႂကားထဲက ဘူးခါးမၽားလို
ေရွ႔တိုးလို႔လဲ ေနရဘို႔မေမွ်ာ္ရဲ
ေနာက္ဆုတ္လို႔လဲ ႁပန္ရမွာ မ၀ံ့မရဲနဲ႔မို႔
သန္းေကာင္ထက္နက္တဲ့ ညၪ့္ယံေတြမွာ
အာရုဏ္ၪီးရဲ႔ေရွ႔ေႁပး
ေရာင္ခၽည္မွ်င္ ခပ္ေရးေရးပဲႁဖစ္ႁဖစ္
ေတာင့္ေတာင့္တတ
ႁမင္ခြင့္ရခၽင္ပါရဲ႔
ခၽစ္စြာေသာ အို ... ေကာင္းကင္ ။

သီတာေအာင္
၉ - ၁၂ - ၂၀၀၉

ဘာႁပန္ေပးႂကမွာလဲ

ဘာႁပန္ေပးႂကမွာလဲ

သူမသည္
ငိုက္မၽည္းေနေသာ ေရေႁမြတေကာင္မဟုတ္
ေမတၲာေရွ႔ထား သီလပြားေနေသာ
နဂါးတေကာင္သာႁဖစ္၏ ။

သူမသည္
ေတာင္ပံကၽိဳးေနေသာ
ဆက္ရက္(ဇရက္)တေကာင္မဟုတ္
ႃငိမ္းခၽမ္းေရးေတးသီေႂကြးလၽက္ရွိေသာ
ခၽိဳးငွက္တေကာင္သာႁဖစ္၏ ။

သူမသည္
မုဆိုးကြန္တြင္း သက္ဆင္းမိေနေသာ
ယုန္သူငယ္တေကာင္မဟုတ္
စိတ္ႏွင့္ခႏျြာအနားေပးရင္း အားေမြးေနေသာ
ေကသရာဇာသာႁဖစ္၏ ။

သူမသည္
မီးဇာကုန္လုနီး ဆီမီးတခြက္မဟုတ္
မယြင္းမပၽက္ လင္းလက္ေနေသာ
ႂကယ္တပြင့္သာႁဖစ္၏ ။

သူမ၏ ႏွလံုးခုန္သံသည္
လူထု၏အသက္ရႈသံႁဖစ္၏ ။

သူမ၏ စကားသံသည္
လူထု၏ ဟစ္ေႂကြးသံႁဖစ္၏ ။

သူမ၏ ရွင္သန္ႁခင္းသည္
လူထု၏ေမွ်ာ္လင့္ႁခင္းႁဖစ္၏ ။

သူမ၏ အားသည္
လူထု၏ဓါးႁဖစ္၏ ။

သူမကို ခၽဳပ္ေႏွာင္ႁခင္းသည္
လူထုကို တုပ္ေႏွာင္ႁခင္္္းႁဖစ္၏ ။

သူမကို လုပ္ႄကံႁခင္းသည္
လူထုကို အႁပဳတ္ႏွံႁခင္းႁဖစ္၏ ၊၊

သူမသည္ လူထု
လူထုသည္ သူမ
ခြဲမရပါ ၊
လူထုအေရးအတြက္
သူမဘ၀ကိုေပးအပ္ခဲ့
သူမအေရးအတြက္
လူထုဘာႁပန္ေပးသင့္ပါသလဲ ။

သီတာေအာင္

(မတရားဖမ္းဆီးထိမ္းသိမ္းႁခင္းခံေနရေသာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႂကည္အားရည္စူးေရးဖြဲ႔ပါသည္။)ဘာႁပန္ေပးႂကမွာလဲ

ကဗ်ာဆရာ နလန္မထူႏိုင္တဲ့ ည

ကဗ်ာဆရာ နလန္မထူႏိုင္တဲ့ ည
ဝသန္

အဲဒီတည
ယိမ္းထိုးကလိုက္ၾကတာ
ကဗ်ာဆရာေတာင္ နလန္မထူႏုိင္ေတာ့ဘူးတဲ့။


ေျပာရက္လိုက္တာ
ေမာေမာနဲ႔ကေနသူေတြကို
ဘယ္လိုခံစားခ်က္နဲ႔ ‘မုဒ္’သြင္းလို႔ရမွာလဲတဲ့။

ရႈႈ ့ခင္းကေတာ့ လွပါရဲ႕
မလွတာက လူေတြဆိုပါလား
တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္ ကပါဆိုေတာ့
ဒီမ်က္ႏွာႀကီးကို ဘယ္လိုၾကည့္ၿပီး ကရပါ့မလဲတဲ့။

မ်ားမ်ား‘က’ရင္ ဗိုက္က်တယ္ဆိုသူကရွိေသး
တခါတေလ အဲလိုကခုန္လိုက္ေတာ့ ေပါ့သြားတယ္လို႔ ဆိုသူကဆိုနဲ႔
ဖန္ခြက္ကိုင္၊ ပုလင္းကိုင္
ထိုင္လိုက္ ထလိုက္ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ငိုက္စိုက္
အဲလို ကေနလိုက္ၾကတာကိုၾကည့္ရင္း
ကဗ်ာဆရာ ေကာက္ခ်က္ခ်ဆိုလိုက္ပံုက

ဘုရားသခင္ ဗ်ာဒိတ္ေပးခဲ့တဲ့
ကမၻာပ်က္မဲ့ေန႔ဟာ ဒီလိုညမ်ဳိး ျဖစ္မယ္ထင္တယ္တဲ့ေလ။

ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ ေနာက္ဆံုးည အမွတ္တရသို႔