သည္းသည္းမည္းမည္း ပိန္းပိတ္လြန္းတယ္

သည္းသည္းမည္းမည္း ပိန္းပိတ္လြန္းတယ္



ေႏြေႏွာင္းရြက္ေၾကြေတြရဲ ့

ညိႈးငယ္ေျခာက္ေသြ ့မႈအေပၚ

သံေယာဇဥ္ဟာ အတံုးအခဲအတိုင္းသာ

ေႏြရဲ ့ ေနာက္ဆံုးကာလမ်ားမွာ

အေရာင္ေတြ ေပါက္ကြဲေနပံုမ်ား

ငါ့ …မွာ

တ၇ားနဲ ့ေျဖလိုေသာလည္း ………...



ခႏၵာကိုယ္က မေရြ ့မလ်ား

ခါးပတ္နဲ ့ တုတ္ေႏွာင္ထားတယ္

အရွိန္အဟုန္ ျပင္းျပင္း ေျပးေနတဲ့ ကားထဲမွာ

လြတ္ေျမာက္ေနတာ စိတ္တခု

အခု အတိတ္ အခုပစၥဳပၸန္ အခု အနာဂတ္

လမ္းေဘးမွာ ရိပ္ကနဲ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ရႈခင္းေတြလို

ငါ့မွာ ခ်ာခ်ာလည္ ……



၀င္ရိုးတန္းအစြန္းနားက

အေ၀းေျပးလမ္းမမ်ားအေပၚ

အေမွာင္က တြားတြားတက္လာပံု

ကတၱရာလမ္းမအေပၚ ကပၸလီေမွာက္လ်က္လဲက်ေနသလိုမ်ိဳး

ညဟာ သည္းသည္းမည္းမည္း ပိန္းပိတ္လြန္တယ္

အဲဒီလို ညနက္နက္ထဲမွာ

ငါေတြးမိတဲ ငါ့ရဲ ့အနာဂတ္ ပိန္းပိတ္လြန္းတယ္

အဲဒီလို ညနက္နက္ထဲမွာ

ငါတို ့ေခတ္ရဲ ့လက္မရြံ ့ၾကယ္တပြင့္ေႂကြလြင့္ရတဲ့သတင္း

ငါဟာ ဆြံ ့အ ငါဟာေၾကမြ ငါဟာ …ငါဟာ

သည္းသည္းမည္းမည္း ပိန္းပိတ္သြားတယ္ ….။



ငါ့ကိုယ္ငါ သရဏဂံုတင္ျပီးျပီ

ကိုေဖာ္ေ၀းကို သစၥာခံဖို႔

ေခတ္ေပၚကဗ်ာေစတီမွာ ထီးေတာ္သစ္တင္လွဴပူေဇာ္ဖို႔

ျမန္မာကဗ်ာေတြကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ဖို႔
ငါေရာက္လာခဲ့တယ္။

လွသန္း

(လက္ေမာင္းေသြးကို ေဖာက္ၾကည့္ျခင္း (၂) မွ)

ဒီကဗ်ာတပိုဒ္နဲ ့ ေမွာင္မိုက္တဲ့ညဟာ လင္းလက္၀င္းပ

ေနထိုင္သြားတဲ ့ သက္တမ္းကာလ တိုေတာင္းလွေသာ္လည္း

ရွည္လ်ားတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို ခ်န္ထားခဲ့ၿပီ ………..။



ငါ့ရဲ ့ ေၾကကြဲမႈဟာ အဆံုးအစမဲ့

အဲဒီညထဲ

သည္းသည္းမည္းမည္း ပိန္းပိတ္လြန္းတယ္ …..။



(ဆရာ ကို လွသန္း သို ့ )



ရဲရင့္သက္ဇြဲဲ

ၾကယ္ေတြေကာက္ေနသူ

ၾကယ္ေတြေကာက္ေနသူ


ေမာင္လြမ္းဏီ


ေဟမႏၱေဆာင္းေတြက
ေႏြထေနာင္းရဲ ႔
ရြက္ပ်ဳိေတြကို ေၾကြြဆင္းေစသတဲ့လား။


အခါမဲ့မိုးနဲ ့
ငိုခ်င္းေတြရဲ႕ ခ်ဳိးကူသံကေရာ
လြမ္းသံေႏွာေလသလား သမီးယမံု။


႐ိုးသား ေရာင့္ရဲ၊ ရင့္က်က္ ရဲရင့္
ရဲေဘာ္စိတ္ဓာတ္၊ ျမင့္ျမတ္ျခင္ေတြ
အေမြႏွင္းအပ္၊ လက္ထပ္သင္ေပးခဲ့တယ္ေနာ္
သား ၀သုန္ေသာ္ ၊ တေန ့ေသာ္
ဓားေတာင္ကိုေက်ာ္ မီးပင္လယ္ကို ျဖတ္ရမွာ။


အနာဂတ္ေမွာ္ရံုေတာ
သမီးေထြး နဒီေသာ္ေရ၊
အေဖ့ေခၚသံ၊ သံလြင္ျမစ္ေၾကာင္း
ေဒါင္းအိုးေ၀သံ
ခံစားစီးဆင္းရစ္ေပေတာ့။


အိပ္မက္ေတြေအာက္
မိုးေသာက္အိမ္လို
လင္းလက္ပ်ဳိမ်စ္၊ ျမစ္သံလြင္ေပၚ
ရဲေဘာ္ေသာ္ဇင္၊ ကိုသန္းလြင္တေယာက္
ၾကယ္ေတြေကာက္ေနေလာက္ေရာေပါ့။ ။




ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၈ - ၁ - ၂၀၁၁
ယေန႔ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ က်ဆံုးသြားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္ သန္းလြင္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ


__._,_.___

အစိမ္းခြဲ …ခြဲရက္တယ္

၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း

ရိုးမ(၃) သတင္းဌာန၏ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္
ကဗ်ာဆရာ ကိုၿငိမ္းလူ (၄၃ ႏွစ္)သည္
၂၉ ဧၿပီ ၂၀၁၀ တြင္ ကြယ္လြန္ေၾကာင္း
ၾကားသိရပါသျဖင့္ အာဟာရစာေစာင္ ၀ိုင္း
ေတာ္သားမ်ားမွ က်န္ရစ္သူမိသားစုႏွင့္ ထပ္
တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါသည္။

အာဟာရစာေစာင္၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား
တိုက်ိဳ ၊ ဂ်ပန္ ။




အစိမ္းခြဲ …ခြဲရက္တယ္

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ …..
ရက္ရက္စက္စက္ပါပဲ
ငါတို ့့့့့့့ရင္ကို …. အစိမ္းခြဲ …. ခြဲရက္တယ္ ။


အံုနဲ ့က်င္းနဲ ့
ပက္စက္လြန္းတဲ့ စနစ္ဆိုးကို
ကေလာင္လက္နဲ ့
ခင္ဗ်ား …. ရိုက္ခ်ိဳးခဲ့တယ္ ။
အဲဒီကေလာင္လက္နဲ ့ပဲ
ကမၻာေျမအတြက္ ပန္းေတြ ပြင့္ေစခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ ….
မိုးေအာက္ေျမျပင္ တခြင္လံုးမွာ
ေၾကကြဲမႈေတြနဲ ့အံု ့ဆိုင္း
ခင္ဗ်ား ခ်စ္တဲ့ ရိုးမေတြေတာင္မွ
ခါတိုင္းထက္ပိုၿပီး ညိဳ ့ညိဳ ့မိႈင္းမိႈင္း
မလန္းဆန္းႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ ….
ေတာ္လွန္ေရးခရီးလမ္းတ၀က္မွာ
ခင္ဗ်ား .. ခ်န္ထားရစ္တဲ့
ယံုၾကည္ခ်က္အလံ
မယိုင္မလဲ (က်ေနာ္တို ့)
ဆက္လက္ကိုင္ဆြဲ တိုက္ပြဲေတြႏႊဲၾကမယ္၊ ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ …
အခုေတာ့ … ႏႈတ္မဆက္ပဲ
ရုတ္တရက္ ထြက္ခြါသြားတဲ့ ရဲေဘာ္ႀကီးအတြက္
ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္က
ပိေတာက္ခ်စ္သူ တေယာက္မွာေတာ့
ေၾကကြဲမႈေတြနဲ ့ ကမၻာပ်က္လို ့ …။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၉ ဧၿပီ ၂၀၁၀

ဂုရုေရ

ဂုရုေရ
လက္မျပ ႏႈတ္မဆက္ပဲ
ရုတ္တရက္ႀကီးကို
ခင္ဗ်ား တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြြါသြားခဲ့ေပါ့ ။

ဂုရုေရ
မယံုႏိုင္စရာ
ေၾကကြဲစိတ္ဟာ
ကိုယ္ စိတ္ ႏွလံုး
သံုးပါးလံုးကို ဆြံ ့အ ေစခဲ့ၿပီ။

ခင္ဗ်ားနဲ ့က်ေနာ္
ခရီးတခုကို အတူသြားဘူးခဲ့
မယ္လအူး စခန္းမွာ
ရက္တခ်ိဳ ့အတူေနဘူးခဲ့
မဲေဆာက္က ကိုလြမ္းဏီအိမ္မွာ
ညေနခင္းတခ်ဳိ ့ကို
အေရေဖ်ာ္ေသာက္ဘူးခဲ့။

ဂုရုေရ
အခုေတာ့ဗ်ာ
ေတာ္လွန္စစ္ကို ခ်စ္တဲ့
ကဗ်ာေတြကို တပ္မက္တဲ့
ရန္ ငါ စည္းျပတ္တဲ့ ခင္ဗ်ား
အိမ္အျပန္ ေစာလြန္းလွခ်ည္ရဲ ့။

ေၾကကြဲမႈရဲ ့ေကာင္းကင္မွာ
ေဒါင္းသံနဲ ့ေဒါင္းအလံေတြ
လေရာင္ကိုထိုးေဖာက္
ခင္ဗ်ားကို ေစာင့္ေနေလရဲ ့။

(ကမၻာေျမေရ ဂုဏ္ျပဳအပ္တဲ့ ဧည့္သည္တေယာက္ကို ဆီးႀကိဳေပေတာ့။
ေရာက္ရာဘ၀မွာ အာဏာရွင္စနစ္ကို အဆံုးသတ္ႏိုင္သူ ျဖစ္ပါေစ။)

ေနလို လ လို ရဲေဘာ္ေနလ

“ေနလို လ လို ရဲေဘာ္ ေနလ”
လင္းေႏြးအိမ္
ႏုိ၀င္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၀၈


ဂုရုေရ

အိပ္မက္ေတြပိုက္ၿပီး ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတဲ့

ေတာ္လွန္စစ္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ကာလမွာ

ဌာနေတြမတူခဲ့ၾကေပမယ့္

ဝါဒေတြတူခဲ့ၾကတယ္။


ဂုရုေရ

ေဆးလိပ္တိုလက္ၾကားညွပ္ၿပီး

အဆိပ္ေငြ႔ေတြရွဴရႈိက္ရင္း

အသက္ျပင္းျပင္းေရးခဲ့ၾကတဲ့ကဗ်ာေတြထဲမွာ

ပါဒေတြတူခဲ့ၾကတယ္။



ဂုရုေရ

မဲေဆာက္က ဆရာလြမ္းရဲ့ ကဗ်ာစခန္းမွာ

သူရာနဲ႔ ဝရုဏကို ဂုဏ္ျပဳၾကတုန္းကလဲ

စရဏေတြ တူခဲ့ၾကတယ္။



အခုေတာ့

ရဲေဘာ္ေရ လို႔ ေအာ္ေခၚလိုက္တဲ့အခါမွာ

ခြၽန္ျမေနတဲ့ကေလာင္တေခ်ာင္းက

ျမင့္ေဇဘေလာက္ထဲကထြက္လာတယ္

အဲဒါ ဂုရု ျဖစ္တယ္

အဲဒါ ပြင့္သစ္(ကရိန္ကန္) ျဖစ္တယ္

အဲဒါ ရဲေဘာ္ျမင့္ေအာင္ျဖစ္တယ္

အဲဒါ ကိုေနလ ျဖစ္တယ္

အဲဒါ ၈၈ ရဲ့ ရင္ေသြးတေယာက္ျဖစ္တယ္

အဲဒါ စစ္အုပ္စုႏွလံုးသားမွာ စိုက္နင္ခဲ့တဲ့ က်ည္ဆန္တေတာင့္ျဖစ္တယ္။



ရဲေဘာ္ဂုရုေရ

စိတ္ခ်လက္ခ်သြားေပေတာ့

ခင္ဗ်ားခ်စ္တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြရွိေနသမွ်

ခင္ဗ်ားပြင့္ေစခ်င္တဲ့ပန္းေတြ ေဝဆာလာလိမ့္မယ္။ ။



(၂ဝဝ၈ နုိဝင္ဘာ ၂ဝ မွာဘဝကူးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္သို႔)

(မိုးမခမွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။)