အာရံုကမၻာမွာ

အာရံုကမၻာမွာ

ရန္သူတို႔
ကမၺည္းတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
ေကာင္းကင္ဆိုတာက အျမင့္ျမတ္ဆံုးစင္ႀကယ္ေနမွ ။

ရန္သူတို႔
ကမၺည္းတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
ေျမျပင္ဆိုတာက အရုိးသားဆံုး သန္႔စင္ေနမွ ။

မိတ္ေဆြတို႔
သူရဲေကာင္းဆိုတာ
အေႀကာင္းမဲ့အသက္စြန္႔မွဳႀကီးမဟုတ္ဘူး
လိုအပ္တဲ့အခါ လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔
လက္နက္ခ်တတ္ဖို႔လိုတယ္။

ခ်စ္သူတို႔
အိမ္မက္မွာ တိတ္ဆိတ္မေနပါနဲ႔
အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ရဲရင့္ႀက။

ဒီမုိကေရစီဆိုတာ
အာဏာရူးေတြအတြက္
ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ဝတ္ရတဲအေႏြးထည္
လက္နက္ရွိလို႔ လက္ခုပ္သံရတာ
ေအာင္ျမင္မွဳ စစ္စစ္မဟုတ္ဘူး ။

လက္နက္ရွိသူေတြက
လက္နက္မဲ့လူသားအားလံုးကို
ေထြးေပြ႔ထားနိဳင္တာဟာ
ေအာင္ျမင္မွဳ စစ္စစ္ျဖစ္တယ္။

အမုန္းေတြကို အခုခ်က္ခ်င္း
မီးသျဂိဟၤျပစ္ႀက
ေမတၱာတရားသာ ပစၥဳပၸန္နဲ႔အနာဂါတ္အတြက္
အားျဖစ္မွာ။

အာရံုကမၻာမွာ
လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္း တရားမွ်တတဲ့ျမန္မာ
လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္း တရားမွ်တတဲ့ျမန္မာ
အာရံုကမၻာမွာ
က်ေနာ္ ေစာေဝပါ။


ကိုေစာေ၀ ေထာင္တြင္းမွေရးလာေသာ ကဗ်ာကို ေထာင္ကလြတ္လြတ္ျခင္း ရြတ္ျပခဲ့တဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာပါ

BURMA

ဘရုတပ္စ္ႏွင့္ သူ၏ေနာက္လိုက္မ်ား

ပြဲလန္ ့တုန္း
ဖ်ာ ခင္းခ်င္သူ
ကုလားထိုင္ ဦးခ်င္သူေတြ
အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း
ပ်ာယာခတ္ေနပံုမ်ား
(ျမင္ရ ေတြ ့ရ သူတိုင္း)
လူတိုင္းရဲ ့ ရင္ဘတ္တိုင္းမွာ
မီးေတာင္ေတြ ေပါက္ေနတယ္ ……။

အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့
မုသာ၀ါဒကံေတြက
ထီမထင္မ်က္ႏွာေပးနဲ ့
ေဘာင္းဘီခြ်တ္လိုက္ၾကတယ္
ၿမိဳ ့ေမတၱာခံယူမယ့္ သားေတြမွာ
ခ်က္ႀကိဳးနဲ ့ရွက္ႀကိဳးမွားျဖတ္ခဲ့ၿပီးသားမဟုတ္လား …..။

ယုတ္မာေကာက္က်စ္မႈတို ့
လက္နက္အျပည့္အစံု တပ္ဆင္ၿပီးတဲ့အခါ
တအိမ္တက္ဆင္း
ျပည္သူတို ့ရဲ ့အိပ္မက္ကို နင္းေခ်ၾက ၿပီ ….၊
ေအာ္သံ ဟစ္သံ
တရံမလပ္ ေဖးမအားေပး
ငရဲကလူ ျပာပူမေၾကာက္
ေတာင္လို ေမာက္တဲ့
အရိုးပံုေအာက္က အသံ

သစၥာေဖာက္ေတြ
သစၥာေဖာက္ေတြ
မင္းတို ့ရဲ ့ ယုတ္မာမႈဟာ
မင္းတို ့ရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈျဖစ္တယ္

မင္းတို ့ရဲ ့ ေရြးခ်ယ္မႈဟာ
ရိုင္းစိုင္းတဲ့ မင္းတို ့ရဲ ့သမိုင္းသာျဖစ္တယ္ ….၊
အလွည့္က်ရင္ မႏြဲ ့ၾကစတမ္းေဟ့ ….၊
သစၥာေဖာက္ေတြ
သစၥာေဖာက္ေတြ

အရိုးတြန္သံ
နားမွာ လွ်ံၿပီ
ခြပ္ေဒါင္း အလံေတာ္ကို ၿမဲၿမဲဲဆုပ္ကိုင္ၿပီး
ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာစာတမ္းကို ရဲရဲဆုပ္ကိုင္
တိုက္ပြဲေခၚသံ
(ၾကားၾကရဲ ့လား) ဆယ္ရက္ဆယ္လ
တိုက္ပြဲေခၚသံဟာ အလွ်ံတၿငီးၿငီး
ခင္ဗ်ားတို ့ က်ဳပ္တို ့ကိုယ္မွာေတာက္ေလာင္လို ့ ….။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ
ေမ ၂၅ ၂၀၁၀

“ဒိြဟသားေကာင္”

“ဒိြဟသားေကာင္”

အိပ္ေနရမွာလား
နိုးလိုက္ရမွာလား ။

ရပ္ေနရမွာလား
ဆက္သြားရမွာလား ။

ေရွ႔တိုးရမွာလား
ေနာက္ဆုတ္ရမွာလား ။

ေကၽာ္တက္ရမွာလား
ဖယ္ေပးရမွာလား ။

ကၽန္ခဲ့ရမွာလား
ခၽန္ခဲ့ရမွာလား ။

ရြက္လႊင့္ရမွာလား
စက္ဖြင့္ရမွာလား ။

မဟုတ္မခံပဲ ေရွ႔ဆက္ရမွာလား
အမုန္းမခံပဲ ေႁပးထြက္ရမွာလား ။

ငံု႔ခံရင္း ရွင္သန္ရမွာလား
တြန္းလွန္ရင္း အေသခံရမွာလား ။

ႁပတ္ႁပတ္သားသား ရဲရဲ၀င့္၀င့္
ဆံုးႁဖတ္ႁဖစ္မွပဲ
အနာဂတ္ဟာပီသ
လွပႏိုင္လိမ့္မယ္ ။

သီတာေအာင္

၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း

၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း
စြယ္စံုရ အႏုပညာရွင္ အကယ္ဒမီ သုေမာင္ သည္ ၂၀၁၀၊ ေမ ၊၁၆ ရက္ေန ့ကကြယ္လြန္သြား
သည့္အတြက္ အာဟာရစာေစာင္ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား (တိုက်ိဳ ၊ ဂ်ပန္)မွ က်န္ရစ္သူ မိသားစုႏွင့္
ထလ္တူထပ္မွွ် ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းရပါသည္၊


အာဟာရ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား
တိုက်ိဳ

အကယ္ဒမီ သုေမာင္ (၁၉၅၁-၂၀၁၀)


၁၉၅၁ - ခုႏွစ္၊ မတ္လ(၁၃)ရက္ေန႕တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၌ အဖ-စာေရးဆရာ ဒါရိုက္တာ ဦးသာဓု၊ အမိ-ေဒၚခင္ညိဳတို႕ က ေမြးဖြားသည္။ ေမြးခ်င္း(၄)ေယာက္တြင္ တတိယေျမာက္ျဖစ္သည္။ အမည္ရင္းမွာ ေမာင္ဗလျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္ က စိန္ေပါလ္(ယခု အ႕ထ႕က(၆) ဗုိလ္တစ္ေထာင္)တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ႕သည္။ ၁၉၆၆ - စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းမွ စက္မႈလက္မႈ အထက္တန္းေက်ာင္းသို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ပညာသင္ခဲ႕။ ၁၉၆၉ - စက္မႈလက္မႈအထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဒီဇယ္အင္ဂ်င္နီယာသင္တန္း ေအာင္ျမင္ခဲ႕။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ စာေပနယ္သို႕ ေရာက္ရွိခဲ႕ျပီး ယု၀တီဂ်ာနယ္တြင္ စာျပင္အျဖစ္လုပ္ကိုင္ရင္း ကဗ်ာတို၊ စာတိုမ်ားေရးသားခဲ႕။ ၁၉၇၀ - ၀တ္မႈံဂ်ာနယ္ပါ''သနပ္ခါးေရက်ဲက်ဲ'' ၀တၳဳတိုကို ''အုပ္စိုး'' အမည္ျဖင္႕ ေရးခဲ႕(ပထမဆံုး၀တၳတိုျဖစ္ သည္။) ၁၉၇၄ - ''အခ်စ္'' အမည္ရွိ လံုးခ်င္း၀တၳဳကို စတင္ေရးသား။ သုေမာင္သည္ စာေပဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားသာမက ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္မႈ အပိုင္းတြင္လည္း ထူးခြၽန္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ပင္ ခ်စ္စံနမူ၊ ေႏွာင္႕တေျမ႕ေျမ႕၊ အၾကင္တို႕လင္မယား-စေသာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ သရုပ္ေဆာင္ခဲ႕သူျဖစ္သျဖင္႕ ''သုေမာင္''အမည္ ထင္ရွား ခဲ႕။ ၁၉၇၄ - ခုႏွစ္တြင္ပင္ ''ေႏွာင္းတေျမ႕ေျမ႕'' ရုပ္ရွင္ကား၌ ဇာတ္၀င္ေနာက္ခံေတးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေသာ ''ပန္းဦးပန္မယ္႕ သူ'' သီခ်င္းကို စတင္သီဆိုခဲ႕ရာမွစ၍ ေတးဂီတေလာကသို႕ ေရာက္ရွိခဲ႕။ ၁၉၇၆ - ''ရွင္ေနမင္းမွေပးေသာစာ'' (ဘာသာျပန္)ထြက္ခဲ႕။ ''သိပ္ခ်စ္တယ္မဟုတ္လား'' လံုးခ်င္း၀တၳဳထြက္ခဲ႕။ ၁၉၇၇ - ''ပင္တိုင္စံမေကာင္းပါဘူးကြယ္'' လံုးခ်င္း၀တၳဳထြက္ခဲ႕။ ရႈမ၀မဂၢဇင္းတြင္ ''ငယ္အိပ္မက္'' ၀တၳဳတုိ ေရးခဲ႕။ ၁၉၇၈ - ''သူ႕ေမာင္မွာ သူ႕ေမာင္မွာ'' ၀တၳဳရွည္ထြက္ခဲ႕။ ''အခ်စ္ငါမသိ''၊ ''အခ်စ္ပြင္႕ကေလးမ်ား''၊ ''အခ်စ္ သစ္ပင္''၊ ''သာဓုအင္ဆန္း(စုေပါင္း)'' စာအုပ္မ်ားထြက္ခဲ႕။ ၁၉၇၉ - ''အခ်စ္(၂)''၊ ''အခ်စ္ႏွင္႕သူ၏ကိုကုိ''၊ ''အခ်စ္၏ေနာက္ဆံုးေန႕မ်ား'' စေသာ လံုးခ်င္း၀တၳဳမ်ားထြက္ခဲ႕။ ၁၉၈၀ - ''အကယ္ဒမီ''၊ ''အခ်စ္စက္''၊ ''ငါကြ-ခုဆယ္ရာေထာင္ေသာင္းသိန္းသန္းကုေဋ'' စေသာ လံုးခ်င္း စာအုပ္မ်ားထြက္ခဲ႕။ ၁၉၈၁ - ''လ''၊ ''စပယ္သံုးကံုး''(စုေပါင္း)၊ ''ထို႕ေၾကာင္႕ အခ်စ္ဟုေခၚပါသည္''(စုေပါင္း) စာအုပ္မ်ားထြက္ခဲ႕။ ၁၉၈၂ - ''ပန္းစြယ္ေတာ္ရြက္ကေလး''(စုေပါင္း) စာအုပ္ထြက္ခဲ႕။ ၁၉၈၃ - ''ဍရင္ေကာက္ႏွင္႕ အျခား၀တၳဳတိုမ်ား'' ထြက္။ ၁၉၈၄ - ''၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ေပးပို႕ျခင္း'' (၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္)။ ''သာဓုႏွင္႕ကြၽန္ေတာ္၏ဖခင္မ်ားအေၾကာင္း'' (၀တၳဳ တိုေပါင္းခ်ဳပ္)စာအုပ္မ်ားထြက္ခဲ႕။ ၁၉၈၆ - ''အခ်စ္လား သူဖ်ားေနတယ္'' စာအုပ္ထြက္။ ၁၉၈၇ - ''ကမၻာၾကီးတုန္သြားတယ္'' စာအုပ္ထြက္။ ၁၉၈၈ - ''ငွက္ကေလးေတြ ေမာင္႕ေခါင္းေပၚမွာ မင္႕ေခါင္းေပၚမွာ'' စာအုပ္ထြက္။ စာဖတ္သူအၾကိဳက္-မႏၱေလး စာေပဆုကို''အေဖ၏အေမ'' ကိုယ္ေတြ႕စာတမ္းငယ္ျဖင္႕ ရရွိခဲ႕။ ၁၉၈၉ - ''မခ်စ္တတ္တာမဟုတ္၊ မခ်စ္ခ်င္တာပါ'' ၀တၳဳထြက္။ ၁၉၉၀ - ခုနစ္စဥ္အလြမ္း ဇာတ္ကားျဖင္႕ အမ်ိဳးသားသရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီဆုရ။ ၁၉၉၅ - ႏို၀င္ဘာလတြင္ ေဟာင္ေကာင္၊ မကာအိုႏိုင္ငံမ်ားရွိ ဆရာ၀န္မ်ား ေငြရတုသဘင္မွ ဖိတ္ၾကားသျဖင္႕ ျမန္မာ႕ေတးသီခ်င္းမ်ား သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခြင္႕ရခဲ႕။ ၁၉၉၆ - ''ေသာတာေဆြ လြမ္းတသ-အမွတ္တရ'' (စုေပါင္း)စာအုပ္ထြက္။ ၁၉၉၇ - ''စာေရးဆရာၾကီး ဦးရန္ေအာင္ အလြမ္းေျပ(စုေပါင္း)'' စာအုပ္ထြက္။ ၁၉၉၉ - ''ကြမ္းစကား'' (၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္)၊ ''ေၾကြ-မိန္းခေလးပံုျပင္ႏွင္႕ ဘ၀ရသစာစုမ်ား''၊ ''ပန္းယြန္း အိမ္''(စုေပါင္း)၊ ''မွတ္မွတ္ရရ-ရႈမ၀၀တၳဳတိုမ်ား'' စာအုပ္မ်ားထြက္။ ၂၀၀၁ - ''မင္းနဲ႕မွခ်စ္တတ္ျပီ'' ရုပ္ရွင္ကားတြင္သရုပ္ေဆာင္။ ''နံနက္စာ ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္'' စာအုပ္ထြက္။ ၾသဂုတ္လတြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ အိုင္အို၀ါးတကၠသိုလ္၌ က်င္းပခဲ႕ေသာ''ႏိုင္ငံတကာစာေရးဆရာမ်ား စာေပေရးရာ လုပ္ငန္းအစီအစဥ္''သို႕ တက္ေရာက္စာတမ္းတင္ခဲ႕။ ''ထင္ရွားေသာစာအုပ္အခ်ိဳ႕'' ၁။အခ်စ္ ၂။အခ်စ္လား သူဖ်ားေနတယ္ ၃။ဍရင္ေကာက္ႏွင္႕အျခား၀တၳဳတိုမ်ား ၄။၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ေပးပို႕ျခင္း(၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္) ၅။ကြမ္းစကား(၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္) ၆။သာဓုအင္ဆန္း(စ္)(စုေပါင္း) ၇။အရုပ္ကေလး ၈။အရက္သမား အမွားတစ္ရာ(ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္) ၉။ပင္တိုင္စံ မေကာင္းပါဘူးကြယ္။ စာေရးဆရာ၊ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္၊ အဆုိေတာ္-သုေမာင္သည္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားၾကီးေပါင္း (၄၀)ေက်ာ္တြင္ ပါ၀င္ သရုပ္ေဆာင္ခဲ႕။ ရုပ္ရွင္ေနာက္ခံေတး၊ ေရဒီယိုေတး၊ တိပ္ေခြဆီးရီး-စသည္ျဖင္႕ ေတးသီခ်င္းပုဒ္ေရေပါင္း(၂၀၀၀)ေက်ာ္ သီဆိုခဲ႕သည္။ ယခုအခါ ဂီတထက္ စာေပကိုအေလးထားေဆာင္ရြက္ရင္း ကြယ္လြန္ခ်ိန္၂၀၁၀ခုႏွစ္ေမလ ၁၆ရက္ေန႔ တြင္ ကြယ္လြန္ခဲျ့ပီး ၊ ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ ဇနီးသည္ ေဒၚေအးေအးေမ(ေအးဘံု)၊ သားသမီးမ်ားျဖစ္ေသာ စိုးအိမ္သူ၊ ဖိုးေသာၾကာ၊ ထိန္ထိန္သာ၊ ထိပ္ထား- သားသမီး(၄)ေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

ေရေစာင္းထက္ခ်ိန္

ေရေစာင္းထက္ခ်ိန္

ငရဲကလူေတြ
ျပာပူထဲမွာ ငယ္သံကဲြအက္ ေနရွာတယ္။

ခမ္းေျခာက္တယ္
ေမတၱာတရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ေစတနာေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
စာနာစိတ္ေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ကိုယ္က်င့္တရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္
ေရတြင္း ေရကန္ ခမ္းေျခာက္တယ္
ရာသီမိုးေလ ခမ္းေျခာက္တယ္
အမွန္တရားေတြ ခမ္းေျခာက္တယ္။


လြမ္းေလာက္တယ္
မိတၳီလာကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
အင္းေလးကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
အင္လ်ားကန္ကို လြမ္းေလာက္တယ္
ဧရာ ခ်င္းတြင္း စစ္ေတာင္း သံလြင္
ျမစ္ေရသင္ဖ်ာ လြမ္းေလာက္တယ္။

ကူစမ္းပါတဲ့၊ လွဴတန္းပါဟဲ့
ေရတစက္က အသက္ျဖစ္တယ္
ေရတခြက္က ဇီ၀ျဖစ္တယ္
ေရတပံုးဆို လူျဖစ္မရွဳံးႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္
ဘယ္၀ါငတ္ငတ္ ငေတမငတ္ရင္
ဘယ္ဒင္း ခမ္းခမ္း ငေတမလြမ္းရင္
စား၀င္အိပ္ေပ်ာ္ၾကသူေတြ၊
ေရဒါနကို
သာဓု မေခၚလင့္ကစား
အက်ဳိးဆယ္ပါး၊ လူထုဓားတို ့ျဖစ္ေစအံ့။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၅ - ၅ - ၂၀၁၀

“ႏွလံုးေသြးနဲ႔ မီးေဆးတဲ့ “ဓါး”

၀ရုန္းသုန္းကား
ကစၪ့္ကလၽား ႁဖစ္စၪ္ထဲမွာ
စိဉၥမာဏၪာဏ္နဲ႔
ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရးတရား
ငါ ... နားခါးလွတယ္ ။

အရွက္တရား ဆိုတာ
ဘယ္မွာေမြးဖြားႃပီး
ဘယ္အရပ္မွာ
ဘယ္လိုဇာတ္မၽိဳးနဲ႔ အဆံုးသတ္ႂကမွာလဲ
ငါ ... မသိလို မႂကားလို မႁမင္လို။

အမွန္တရားဆိုတာ
ကာလ သံုးပါး မေရြး
ေႏြးေထြးစြာ ရဲရင့္စြာေမြးဖြား
သစၥာတရားဆိုတာကလည္း
အသက္ေပးသြားသူေတြရဲ႔
မဆံုးႏိုင္ေသာ သမိုင္းမၽားထဲက
အရိုးတြန္သံေတြ ႁဖစ္သလို
တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ
ရွင္သန္ကၽန္ရစ္သူေတြရဲ႔
ႏွလံုးေသြးနဲ႔ မီးေဆးေပးရတဲ့
“ဓါး” တလက္လည္းႁဖစ္တယ္ ။

သတၲ၀ါတခု ကံတခုတဲ့
သူရဲေကာင္းအာဇာနည္တို ့ရဲ႔ အသက္ဟာ
တဘ၀မွာ တခါသာေသရသတဲ့
ကဲ ... လာ ... ရဲေဘာ္
ေခတ္အဆက္ဆက္
အသက္စြန္႔သြားသူေတြအတြက္
ကမၻာမေႂကတဲ့ ခံစားခၽက္ေတြကို ေပြ႔ဖက္
အမွန္တရားအတြက္
(အဲဒီ ဓါး တလက္နဲ ့)
ခရီးဆက္မယ္ ။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၁၀ ေမ ၂၀၁၀

အစိမ္းခြဲ …ခြဲရက္တယ္

၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း

ရိုးမ(၃) သတင္းဌာန၏ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္
ကဗ်ာဆရာ ကိုၿငိမ္းလူ (၄၃ ႏွစ္)သည္
၂၉ ဧၿပီ ၂၀၁၀ တြင္ ကြယ္လြန္ေၾကာင္း
ၾကားသိရပါသျဖင့္ အာဟာရစာေစာင္ ၀ိုင္း
ေတာ္သားမ်ားမွ က်န္ရစ္သူမိသားစုႏွင့္ ထပ္
တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါသည္။

အာဟာရစာေစာင္၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား
တိုက်ိဳ ၊ ဂ်ပန္ ။




အစိမ္းခြဲ …ခြဲရက္တယ္

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ …..
ရက္ရက္စက္စက္ပါပဲ
ငါတို ့့့့့့့ရင္ကို …. အစိမ္းခြဲ …. ခြဲရက္တယ္ ။


အံုနဲ ့က်င္းနဲ ့
ပက္စက္လြန္းတဲ့ စနစ္ဆိုးကို
ကေလာင္လက္နဲ ့
ခင္ဗ်ား …. ရိုက္ခ်ိဳးခဲ့တယ္ ။
အဲဒီကေလာင္လက္နဲ ့ပဲ
ကမၻာေျမအတြက္ ပန္းေတြ ပြင့္ေစခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ ….
မိုးေအာက္ေျမျပင္ တခြင္လံုးမွာ
ေၾကကြဲမႈေတြနဲ ့အံု ့ဆိုင္း
ခင္ဗ်ား ခ်စ္တဲ့ ရိုးမေတြေတာင္မွ
ခါတိုင္းထက္ပိုၿပီး ညိဳ ့ညိဳ ့မိႈင္းမိႈင္း
မလန္းဆန္းႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ ….
ေတာ္လွန္ေရးခရီးလမ္းတ၀က္မွာ
ခင္ဗ်ား .. ခ်န္ထားရစ္တဲ့
ယံုၾကည္ခ်က္အလံ
မယိုင္မလဲ (က်ေနာ္တို ့)
ဆက္လက္ကိုင္ဆြဲ တိုက္ပြဲေတြႏႊဲၾကမယ္၊ ။

ရဲေဘာ္ႀကီးေရ …
အခုေတာ့ … ႏႈတ္မဆက္ပဲ
ရုတ္တရက္ ထြက္ခြါသြားတဲ့ ရဲေဘာ္ႀကီးအတြက္
ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္က
ပိေတာက္ခ်စ္သူ တေယာက္မွာေတာ့
ေၾကကြဲမႈေတြနဲ ့ ကမၻာပ်က္လို ့ …။

ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၉ ဧၿပီ ၂၀၁၀

“ပိေတာက္ပန္း”

(၁)
စစ္ဖိနပ္ေတြႄကီးစိုးတဲ့
ေခတ္ေတြမွာ
ကၽက္သေရအလွေတြနဲ႔တင့္ဆန္း
၀ါထိန္ထိန္ပိေတာက္ပန္းကို
အသေရ ညိႈးႏြမ္းေအာင္ မႁပဳစားႏိုင္ႂကဘူး ။

(၂)
‘အတာေရေလး .... ေအးပါတယ္ဆို’ ကအစ
‘တူးပို႔တူးပို႔ ေတးသံသာ’အဆံုး
ငါတို႔ေခတ္ရဲ႔ ဂႏၲ၀င္
သႄကၤန္မိုး ေတးသီခၽင္းသံစၪ္မၽား
‘အိုး .... ကေလးလႈပ္ပါၪီးး’ထဲ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ....။

ေရကူး၀တ္စံု သာသာ
မလံု႔တလံုေတြႂကားထဲမွာ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ....။
မတရား ရက္စက္ ဖိႏွိပ္မႈမၽား ေအာက္မွာ
ႁမဳတ္ခၽည္ ေပၚခၽည္ ။

အာဏာရွင္တို ့လက္ထက္သႄကၤန္တိုင္းဟာ
ပၽက္စီးခၽင္တိုင္း ပၽက္စီး
ညီအကိုတို႔ေရ ....
ယၪ္ေကၽးမႈတခုကို .... (ဒင္းတို ့)
စနစ္တကၽ ဖၽက္စီးႁပေနတယ္ ....။

(၃)
ကပ္ဆိုးမၽား
တေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ တေႁဖးေႁဖးမၽားလာ
ဘုရားသခင္ရဲ႔ဗၽာဒိတ္ေတာ္လာ
ကမၻာကိုေဆးေႂကာမယ့္ ေန႔ရက္ေတြဟာ
အလုအယက္ ေရာက္ရွိလာႂကႃပီပဲ ....။

အေႂကာက္တရားနဲ႔ ေခၽာက္ခၽားေနတဲ့
လူတစုရဲ႔ လက္မွာ
စြန္းထင္းေပကၽန္ေနတဲ့
အႁပစ္မဲ့ ႁပည္သူရဲ႔ေသြး
အတာေရႏဲ႔ ေဆးလဲမရ
ဘာေရနဲ႔မွ ေဆးလို႔မရ
ပၽက္စီး ဆံုးရႈံး ဘ၀တုန္းရတဲ့
အသက္ေတြအတြက္

‘အလွည့္ကၽရင္ မႏြဲ႔ႂကစတမ္းေပါ့ကြာ’

၀ါထိန္ထိန္ပိေတာက္ပန္းက ေႁပာတဲ့အသံ
ေခတ္တေခတ္လံုး ပဲ့တင္ရိုက္ခတ္လို႔ ....။


ရဲရင့္သက္ဇြဲ
ဧႃပီ၊ ၂၀၁၀

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္၏ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္က မိမိရဲ့ အေျခခံနိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္နဲ့ ဝါဒသေဘာ ထားကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလအတြင္းမွာ ျပင္ပသို့ အမွာစကားပါးလိုက္ရာမွာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ မိန့္ခြန္းသံုးခု အတိုင္း ျဖစ္တယ္လို့ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ မိန့္ခြန္း/ေဆာင္းပါးေတြကေတာ့ --
၁။ "လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို့လိုခ်င္တယ္" Parade မဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၉ ရက္ ၂၀၀၃
၂။ "က်မတို့လြတ္လပ္မႈကိုျမွင့္တင္ဖို့ သင္တို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကိုအသံုးခ်ျကပါ" New York Times သတင္းစာ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇ (ဝါရွင္တန္ျမို့ေတာ္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ့လက္ခံမိန့္ခြန္း)
၃။ ေနရူးဆု လက္ခံမိန့္ခြန္း၊ နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယနိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃

(၁)
လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို႔လိုခ်င္တယ္

ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း ခရီးသြားလာရင္း က်မက လူေတြကို ဘာလို႔ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္တာလဲလို႔ ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ မၾကာခဏဆိုသလို အၾကားရဆံုးအေျဖကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က်မတို႔ လြတ္ေျမာက္ခ်င္လို႔ဆိုတာပါပဲ။ သူတို႔ အက်ယ္ ခ်ဲ့ျပီးမေျပာရဘဲ သူတို႔ဘာေျပာတယ္ဆိုတာ က်မနားလည္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ကံၾကမၼာကို သူတို႔ကုိယ္တိုင္ ပံုေဖာ္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္မရွိဘဲ ဖိႏွိပ္ခံေနရတာကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ လက္နက္အင္အားေပၚအေျချပုတဲ့ အမိန္႔ေတြနဲ႔ ထင္ရာစုိင္းမႈေတြေအာက္ ေရာက္ေနရတဲ့၊ သူတို႔ရဲ့ နိစၥဓူဝျကံုေတြ႔ေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြကို မလိုခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။
လူငယ္ေတြကို က်မက လြတ္လပ္ျခင္းဆိုတာဘာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ သူတို႔က သူတို႔စိတ္ထဲရွိတာေတြကို ရွိတဲ့အတိုင္း ရင္ဖြင့္ေျပာျပခ်င္တာလို႔ဆိုပါတယ္။ သူတို႔အသိဉာဏ္ပညာစိန္ေခၚမႈကို ျဖည့္ဆည္းမေပးႏိုင္တဲ့ ပညာ ေရးစနစ္အေပၚ မေက်နပ္ခ်က္ေတြကို သူတို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာလိုၾကပါတယ္။ ေဝဖန္၊ ေဆြးေႏြး၊ ျငင္းခံုႏိုင္သူေတြျဖစ္ျပီး စုရံုး၊ သီဆို၊ ေအာ္ဟစ္၊ ၾသဘာေပးႏိုင္ဖို႔ ေထာင္ေသာင္းသိန္းမကစုေဝးႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လိုၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြဟာ က်ယ္ျပန္႔လြန္းတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အံမခန္းမႈေတြျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘဝရဲ့ ႏိုးၾကားတက္ျကြတဲ့ အရြယ္ေတြကို အျပည့္အဝပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ မေရရာမႈေတြ၊ ျကီးက်ယ္မႈေတြနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြ၊ ေတာက္ပခမ္းနား မႈနဲ႔ ဖီလာဆန္႔က်င္မႈေတြ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္မႈနဲ႔သိမ္ေမြ႔မႈေတြ တန္းစီျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘာဝကို အျပည့္အဝရယူလို ၾကပါတယ္။
ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ေရာ ဘာေတြအလိုရွိပါသလဲ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းျကီးျမင့္မႈရဲ့ ဖိစီးမႈဒဏ္ေၾကာင့္ အား ဆုတ္ျငီးေငြ႔ေလာက္ေအာင္ အိမ္မႈထိန္းသိမ္းေနရတဲ့ဘဝက လြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာေတြးေတာ ၾကံဆမိလို႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အျပစ္ေပးအေရးယူခံရမလား ဒါမွမဟုတ္ ကေလးေတြမ်ား ဘဝရဲ့အခြင့္အလမ္းေတြ ဆံုးပါး သြားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈေတြက ကင္းလြတ္ခ်င္ၾကပါတယ္။ မိသားစုကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ေအာင္ ခႏၶာကုိယ္ ရင္းေနရတဲ့ဘဝက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာင့္တေနၾကတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား (အမ်ားျကီးကို) ရွိပါ တယ္။
က်မ ေတြ႔ဆံုခဲ့တဲ့ လယ္သမားယာသမားေတြဆိုရင္ သူတို႔ဆႏၵအတိုင္း စိုက္ပ်ိဳးထြန္ယက္ခ်င္ၾကတယ္။ မေတာ္ မတရားေစ်းႏိွမ္ခံရျပီး အစိုးရကို မေရာင္းမေနရ ျခိမ္းေျခာက္ခံရတာမ်ိဳးေတြက ကင္းလြတ္ျပီး သူတို႔ထြက္ကုန္ေတြကို ကုိယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ ေစ်းကြက္တင္ေရာင္းခ်လိုၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာ နိစၥဓူဝ ေျမနဲ႔ဖက္ျပိီး ဘဝကို ရုန္းကန္ရပ္တည္သူ ေတြပါ။ ဒီလိုၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘဝေတြအေပၚမွာ က်ိဳးေၾကာင္းမဆီေလ်ာ္တဲ့အမိန္႔ေတြနဲ႔ နားလည္ရခက္တဲ့ အာဏာပိုင္ ေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး မလိုခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။
ဒါနဲ႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အဖြဲ႔ဝင္ က်မတို႔ေရာ လို႔ေမးစရာရွိပါတယ္။ ဘာလို႔ က်မတို႔တေတြ တိုင္းျပည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲလုပ္ကုိင္ေနပါသလဲ။ ဒီလိုလုပ္ကိုင္ေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီအေပၚ မေရမရာနဲ႔ အေကာင္း ျမင္ေမွ်ာ္လင့္ျပီး ထင္ရာလုပ္ကိုင္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ သူရဲ့ေတာက္ပမႈကို ၾကာရွည္ထိန္းႏိုင္ ေအာင္ အျမဲတေစအေရာင္တင္ေပးရတဲ့ ရတနာတပါးျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်မတို႔သိပါတယ္။ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးတာ၊ အခိုးခံရ တာေတြမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ဖို႔ ဒီမိုကေရစီကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရႈေနရပါလိမ့္မယ္။
လြတ္လပ္တဲ့ျမန္မာျပည္ကသာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားေလးစားတဲ့ႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ႏိုင္မွာမို႔ လြတ္ ေျမာက္ေရးအတြက္ကို က်မတို႔တေတြ ပင္ပင္ပန္းပန္ျကိုးစားေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္တဝွန္းလွည့္လည္သြားတဲ့အခါ လူေတြက က်မ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ပထမ အျကိမ္ ေျခာက္ႏွစ္နဲ႔ ဒုတိယအျကိမ္ ဆယ့္ကိုးလေနရတာမွာ ဘယ္လိုခံစားရသလဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ မိသားစု မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ခြဲခြာျပီး က်မဘယ္လိုေနခဲ့သလဲေပါ့။ ဒီအာဏာရွင္ႏိုင္ငံမွာ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အက်ဥ္းခ်ခံရသူကသာ အမွန္တကယ္လြတ္လပ္သူျဖစ္ေနတာ ဂြက်လွတယ္လို႔ က်မျပာခ်င္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ က်မတို႔ဟာ က်မတို႔ရဲ့သာမန္ဘဝလြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို ေပးဆပ္ထားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူသားဘဝရဲ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုး ျဖစ္တဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္အမွန္တရားအေပၚ က်မတို႔ ၾကံ့ၾကံ့ခံရပ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ က်မ အလိုခ်င္ဆံုးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ေအာက္မွာ လံုလံုျခုံျခံုေနရဖို့နဲ့ စစ္မွန္တဲ့လံုျခံုမႈေအာက္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ ေၾကာက္ရြံ႔မႈရဲ့ ႏံုးခ်ည့္ေသးသိမ္ေစတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြ ကိုဖယ္ရွားျပီး ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ လြတ္လပ္တဲ့လူသားေတြအျဖစ္ ေခါင္းေမာ့ဂုဏ္ယူႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လာမွာကို က်မ ေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ က်မတို႔အားလံုးအတြက္ ပိုျပီးေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့၊ လံုျခံုမႈလည္းပိုရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္ဘဝ တည္ ေဆာက္ဖို႔ စည္းစည္းလံုးလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျကိုးပမ္းၾကတာကို က်မေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ အနာဂတ္ကိုတက္လွမ္းျပီး တန္ဖိုးရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျမင့္ျမင့္မားမားနဲ့ စိန္ေခၚမႈအားလံုးကိုရင္ဆိုင္တာ က်မေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ "ဒီတိုင္းျပည္ဟာ ဒီေျမကို ခ်စ္သူ၊ ဒီေျမမွာေန၊ ဒီေျမမွာေသခဲ့သူအားလံုးအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့တိုင္းျပည္အျဖစ္ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္အတြက္ ဂုဏ္ယူရျပီ" လို႔လည္း က်မေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ ျပည္သူ လူထုရဲ့ဆႏၵသာ ေနာက္ဆံုးမွာေအာင္ပြဲမုခ်ရရမယ္ ဆိုတဲ့ခိုင္မာတဲ့ယံုၾကည္မႈနဲ႔ က်မတို႔အားလံုး ႏွစ္နဲ႔ခ်ီျကိုးပမ္း လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြရဲ့ ပကတိဦးတည္ရာပဲျဖစ္ပါတယ္။
(ဝါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာႏွင့္တြဲထြက္သည့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔ထုတ္ Parade သတင္းစံုမဂၢဇင္းတြင္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရးသားသည့္ All We Want is Our Freedom ေဆာင္းပါးကို ထိုက္သူႏုိင္ ဘာသာျပန္ဆိုတင္ျပထားသည္။)

(၂)
က်မတို့လြတ္လပ္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို့ သင္တို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကိုအသံုးခ်ျကပါ

က်မတို့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီအေရးျကိုးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနသူေတြဟာ ဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားလြန္းတဲ့ လူ႕အဖြဲ့ အစည္းမွာ သူ့ကၽြန္အျဖစ္ ေအးေအးေဆးေဆးေနမယ့္အစား အေျခခံလူ့အခြင့္အေရးအတြက္ ရပ္တည္တိုက္ပြဲဝင္ဖို့ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ျကပါတယ္။ က်မတို႔ရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ တရားမွ်တမႈနဲ့ စာနာ နားလည္မႈအေပၚ အရင္းခံ တဲ့ ယံုၾကည္မႈ ရိွမွသာလွ်င္ ျဖစ္မယ့္္ အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈတရပ္သာျဖစ္ပါတယ္။
လူဆိုတာ မိမိေကာင္းစားေရးကိုသာအဓိကထားတဲ့ စီးပြားေရးအက်ိဳးအျမတ္ကိုသာ ေရွးရႈတတ္သူ သတၱဝါသာ ျဖစ္တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕က ဆိုေကာင္းဆိုပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မိမိယံုၾကည္ခ်က္နဲ့ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြကို စြဲကိုင္ၿပီး ျပင္းထန္လွတဲ့ အျပစ္ေပးအေရးယူမႈေတြကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရင္ဆိုင္ဖို့ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ုိးသမီးေတြလည္း ဒုနဲ့ ေဒး ရိွေသးတယ္ဆိုတာကိုျကည့္ယင္ အဲဒီအဆိုဟာ ေသးသိမ္က်ဥ္းေျမာင္းလွတယ္ဆိုတာ သိပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုအမ်ိဳး ေကာင္းသမီး၊ အမ်ုိးေကာင္းသားေတြ က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ေျမာက္မ်ားစြာရိွေနေသးတာေျကာင့္ က်မလြန္စြာ အားတက္မိ ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြရဲ့ တက္တက္ျကြျကြပါ၀င္လႈပ္ရွားမႈေတြေျကာင့္ ေတာ္လွန္ေျပာင္း လဲမႈေတြ ေပၚေပါက္လာတတ္တ့ဲ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈတရပ္ရွိတယ္လို့ အမ်ားကလက္ခံထားၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ကေန သူတို႔ရဲ့နိုင္ငံေရးဘဝကို အစျပုခဲ့တဲ့ က်မအေဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ငယ္ရြယ္နုနယ္တ့ဲ ေခါင္းေဆာင္မ်ားေၾကာင့္ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးျကိုးပမ္းလႈပ္ရွားမႈဟာ ေအာင္ပြဲခံခဲ့ရပါတယ္။
ဒီလို ထူးထူးျခားျခား ရဲရင့္တက္ျကြတဲ့ ဆန္႕က်င္အာခံလိုစိတ္ေတြနဲ့ ၾသဇာတိကၠမျကီးမားလွတ့ဲ အတိုက္အခံ အဖြဲ့အစည္းမ်ုိးကို ဘယ္လိုအာဏာရွင္အစိုးရမဆို ပစ္မွတ္ထားေခ်မႈန္းမွာ အေသအခ်ာပါဘဲ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကတည္း က အာဏာရလာတ့ဲ ျမန္မာစစ္အစိုးရကေတာ့ အာဏာရျပီးသိတ္မျကာခင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ဖ်က္ဆီးခဲဲ့တဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသားေတြ အသင္းအပင္းဖြဲ့စည္းခြင့္ကိုပါ တရားမ၀င္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အရပ္သားအေရၿခံဳထားတ့ဲ စစ္အစိုးရတပိုင္း ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီရဲ႕ အုပ္ခ်ုပ္မႈ ကို ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆန္႕က်င္အာခံခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တတိုင္းတျပည္လံုးမွာျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ထိပ္ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ေနတဲ့သူေတြကေတာ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြျဖစ္ျပီး သူတို႔ရဲ႕ အဓိကေတာင္းဆိုခ်က္ ေတြထဲက တခုကေတာ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ့စည္းခြင့္ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ စစ္အာဏာရွင္ေတြတံု့ျပန္လိုက္တဲ့အေျဖကေတာ့ သူတို့ကို ပစ္သတ္လိုက္ျကတာပါဘဲ။ ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ျကာလာတ့ဲအထိ ျမန္မာျပည္ကေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြဟာ မိမိတို့အက်ုိးျဖည့္ဆီးေပးျပီး မိမိတို့ အမွန္တကယ္ လိုခ်င္ေတာင့္တလွတဲ့ ေက်ာင္းသားအဖြဲ့အစည္းမ်ုိးကို မတည္ေထာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။
အခု သိပ္မၾကာလွေသးတဲ့ ဒီဇင္ဘာလကေတာင္မွ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရးကိုေတာင္းဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲတရပ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး အဲဒီဆႏၵျပပဲြေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ လ်စ္လ်ူရႈခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵျပပဲြမွာ ပါ၀င္သူေတြ ကို အင္အားသံုးျဖိဳခြဲဲခဲ့ျပီး က်မရဲ့ပါတီျဖစ္တ့ဲ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ုပ္က လူငယ္ပါတီဝင္ေတြကို အဆိုပါဆႏၵျပပြဲ စီစဥ္ရာမွာ ပါဝင္တယ္ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္နဲ႕ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ က်မကိုလည္း ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့တယ္ ဆိုၿပီး စြပ္စဲြခဲ့ပါေသးတယ္။
ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြဆံုေဆြးေႏြးတာဟာ အစိုးရကို ပုန္ကန္ျခားနားတယ္လို့ အမွန္ တကယ္သာ ယူဆေနမယ္ဆိုယင္ က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္းစရာေတြ ထပ္ျပီးေပါ္ေပါက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ ပါတယ္။ က်မပါတီဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြကို စာနာေထာက္ခံေျကာင္း ဘယ္တံုးကမွာ လွ်ုိ့ဝွက္ မထားခဲ့ပါဘူး။ က်မတို့ဟာ မတူညီတဲ့မ်ုိးဆက္ေတြအျကား နီးစပ္ေအာင္ ျကိုးပမ္းေနျပီး ဒီလုိျကိုးပမ္းျခင္းအားျဖင့္ က်မတုိ့ရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ့ အားထုတ္မႈေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္တည္တန့္ၿပီး က်မတို့တုိင္းျပည္ရဲ့ အေသြးအသား ထဲ ေပါင္းစည္းယွက္ႏြယ္သြားေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။
က်မတို႔ဟာ ကိုယ့္ထက္အဆမတန္သာလြန္တဲ့အင္အားေတြကို အံတုယင္း၊ စစ္အာဏာနဲ႕ အစိုးရဗ်ဴရိုကရက္ ယႏၱရား ေပါင္းစည္းထားတ့ဲအားကို ဆန္႕က်င္အာခံယင္း တခါတေလမွာ သံသယေတြ ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ ဘယ္လို သံသယမ်ုိးလဲဆိုေတာ့ လက္ရိွအမိန့္အာဏာေတြဟာ အျမဲတမ္းမပ်က္မသုဥ္း တည္ရိွမယ့္အရာေတြဘဲလုိ့ ယံုျကည္ ေနသူေတြရဲ႕ သံသယေတြပါဘဲ။ လက္ရိွအေျခအေနကိုဘဲ လက္ခံလိုက္တာဟာ အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ နားလည္ယံုျကည္ထားသူေတြ အမ်ားျကီးရွိေနတာ အံ့ၾသစရာပါဘဲ။
က်မတို႔ဟာ ေျပာင္းလဲဖို႔လိုတ့ဲကိစၥေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔စြမ္းအားအေပၚ ယံုျကည္မႈရွိေပမဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ကေန လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို ကူးေျပာင္းဖို့သြားတဲ့ ခရီးလမ္းဟာ လြယ္လိမ့္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလက္ထက္ မွာ က်မတို႔ရဲ့ျပႆနာေတြအားလံုး ေျပေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္လို့ ဘယ္တုန္းကမွ ထင္ေယာင္မွားခဲ့တာမ်ုိး မရိွပါဘူး။ ေရွ႕မွာ က်မတို႔အတြက္ ႀကီးမားလွတဲ့စိန္ေခၚမႈေတြ ေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာ က်မတို႔သိသလို တည္ၿငိမ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတရပ္တည္ေထာင္ဖို႔အတြက္ က်မတို႔ရဲ႕လႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ဘဝသက္တမ္းမက ၾကာျမင့္ ေကာင္း ၾကာျမင့္လိမ့္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳတင္မွန္းဆထားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီလို လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရာမွာ က်မတို႔ဟာ အထီးက်န္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ လြတ္လပ္မႈနဲ့ တရားမွ်တမႈ ရွာေဖြရာမွာ က်မတို႔ကိုဂရုဏာသက္သူေတြ ကမၻာနဲ့အဝွန္း ရွိေနပါတယ္။ လူမ်ုိး၊ ဘာသာ၊ အသား အေရာင္မေရြး ေနရာတိုင္းက ခံစားေတြးေတာတတ္တဲ့ လူသားေတြအေနနဲ့ အဓိပၸာယ္ရိွတ့ဲျဖစ္တည္မႈကို လိုလား ေတာင့္တတာဟာ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းတပ္မက္မႈသက္သက္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြြာသာလြန္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္ အေရးေတြ အျပည့္အဝရွိတ့ဲလူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေနထိုင္ခြင့္ရေနတဲ့ ကံေကာင္းလွသူေတြအေနနဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ က်မတို႔ကမၻာျကီးရဲ့ အျခားေနရာေတြက ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွသူေတြကိုကူညီဖို႔ အင္မတန္ လိုအပ္လွပါတယ္။
က်မတို့လႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈရဲ့ တစိတ္တပိုင္းကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႕ က်မတို့ ဆင္းရဲမဲြေတေန ရတာဟာ လံုေလာက္တဲ့ရင္းျမစ္နဲ့ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံမႈေတြ ရွားပါးလြန္းလို႔မဟုတ္ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေကာင္းေကာင္း ေပၚထြန္းေစ တဲ့ အေျခခံအေဆာက္အအံုေတြနဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြ နည္းပါးလြန္းလို႔သာျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သိျမင္နားလည္ေစျခင္း ပါဘဲ။
ဖိႏိွပ္လြန္းတဲ့အစိုးရေတြနဲ႕ ဆက္ဆံဖို့ ေနာက္တြြန့္စိုးရြံ့ျခင္းမရိွတဲ့ ႏိုင္ငံစံုစီးပြားေရးလုပ္ငန္းျကီးေတြ အမ်ားအျပား ရိွေနပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႕ ျမန္မာ့စီးပြားေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ဖို့ လာေရာက္ရတာဟာ ဒီမိုကေရစီလုပ္ငန္းစဥ္ကို အကူအညီျဖစ္ေစဖို႔သာျဖစ္တယ္လို႔ အေၾကာင္းျပေလ့ရိွပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအာဏာနဲ႕ စီးပြားေရးကို လက္ဝါးျကီးအုပ္၊ ခ်မ္းသာျပီးသားလူတစုကိုသာ ပိုမိုခ်မ္းသာေစတဲ့ ရင္းႏွီးျမွုပ္ႏွံမႈေတြဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ေတြျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႕ တရားမွ်တမႈကို ေဖာ္ ေဆာင္ေပးနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေျကာင့္ အေတြးအေခၚလြတ္လပ္မႈနဲ႕ လူသားဆန္တဲ့စိတ္ကူးစံေတြကို ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္မယ့္ စြမ္းအားျဖန့္က်က္ဖုိ့ စိတ္ဝင္စားသူ ဘယ္သူမဆို ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ရပ္တည္သြားပါလို့ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးျပု၍ က်မတို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို့ ရွင္တို့ ရဲ့လြတ္လပ္မႈကို အသံုးခ်ေပးပါလို့ ေတာင္းပန္ပါရေစ။
(ဝါရွင္တန္ျမို့ေတာ္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ့လက္ခံမိန့္ခြန္းကုိ အေျခခံသည့္ New York Times ႏွင့္ International Herald Tribune သတင္းစာေဆာင္းပါး၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇)
(၃)
ဂ်ာဝါဟာလားလ္ေန႐ူး ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲသို႔ ေပးပို႔သည့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဆုလက္ခံမိန္႔ခြန္း
နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃

သမတႀကီး၊ ဒုသမတႀကီး၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ သံတမန္မ်ား၊ ဂုဏ္သေရရွိဧည့္သည္ေတာ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားရွင့္
ဒီဆုေပးပြဲ အခါသမယဟာ ခံစားခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေပၚေပါက္ေစပါတယ္။ က်မကို အိႏၵိယႏိုင္ငံက လူေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ သံေယာဇဥ္တြယ္မိေစတဲ့၊ အားေကာင္းတဲ့ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ဘံုႏိုင္ငံေရးစိတ္ကူးစံေတြရွိပါ တယ္။ က်မဘဝမွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံအေၾကာင္း၊ "ပန္ဒစ္ႀကီး" လို႔ က်မတို႔မိသားစုကအျမဲေခၚတဲ့ ပန္ဒစ္ေန႐ူးအေၾကာင္း ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ မျဖစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကာလဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သူ႔ကိုအမွတ္တရနဲ႔ထူေထာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာနားလည္ မႈဆုတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရတာဟာ က်မအတြက္ ဂုဏ္ယူဝမ္းသာစရာျဖစ္ပါတယ္။
တဖက္ကၾကည့္ရင္ ဒီဆုကို က်မ လူတဦးခ်င္းအေနနဲ႔ရတာမဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္တေယာက္အျဖစ္ ရတာကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မမွာ လူသားပီသ တဲ့ ေမတၱာက႐ုဏာစိတ္နဲ႔ ေက်းဇူးတင္ဝမ္းေျမာက္စိတ္ ျပည့္လွ်မ္းသြားမိပါတယ္။ ကမၻာတလႊားမွာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ တိုးတက္ျမင့္မားေရးအတြက္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္အက်ဳိးေဆာင္ခဲ့သူေတြကို ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးေတြလက္ခံဖို႔ က်မ အေရြးခ်ယ္ခံရတိုင္း အဲသလိုစိတ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ က်မရဲ႕တိုင္းျပည္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအသိအမွတ္ျပဳ ေစာင့္ေရွာက္မခံရဘဲ က်မတို႔ျပည္သူလူထုကို လံုျခံဳၿပီးသိကၡာရွိတဲ့ဘဝရပ္တည္မႈ အာမခံခ်က္ေပးမယ့္ အေျခခံမူေတြ ရပိုင္ခြင့္ေတြရဖို႔အတြက္ မိမိတို႔ရဲ႕ဘဝနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕လြတ္လပ္မႈသာမက မိမိတို႔အသက္ေတြေတာင္ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားေနသူ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။ ဒီသတၱိေျပာင္တဲ့ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕တိုက္ပြဲကို မီးေမာင္းထိုးျပဖို႔ အခြင့္အလမ္းရတဲ့အတြက္ က်မေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ လူသားႏြယ္တရပ္လံုးအတြင္းမွာ သူတို႔တေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံတကာနားလည္မႈဆိုင္ရာေန႐ူးအမွတ္တရဆု လက္ခံခြင့္ရတဲ့အတြက္လည္း က်မေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီျမန္မာႏိုင္ငံ ေပၚထြန္းေရးအတြက္ အင္မတန္႔ကို စြန္႔လႊတ္စေတးခဲ့သူေတြကို ဦးၫြတ္ဂုဏ္ျပဳခ်င္တဲ့ဆႏၵ ျပင္းျပေနသလို အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ က်မရဲ႕ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကို တဖန္ျပန္ထူေထာင္ အေခ်ာကိုင္ဖို႔ လည္း ဆႏၵျပင္းျပေနတဲ့အတြက္ ဒီကေန႔ လူကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီး ဆုလက္ခံခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေန မေပးလို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ က်မရဲ႕ကိုယ္စားအျဖစ္ အင္မတန္ခ်စ္ခင္တဲ့ မိသားစုမိတ္ေဆြလည္းျဖစ္၊ "ဂုဏ္ထူး ေဆာင္" ေဒၚေလးလည္းျဖစ္သူကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ သူမဟာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉး႐ံုးရဲ႕ ပထမဆံုးျမန္မာလူမ်ဳိး ႐ံုးအဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာနားလည္ေရးအတြက္ ထက္ထက္သန္သန္ေဆာ္ၾသခဲ့ လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ သူမဟာ က်မကိုယ္စား ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲနဲ႔ထိုက္သင့္တဲ့ ဂုဏ္ၾကက္သေရအျပည့္နဲ႔ ဆု လက္ခံမယ္ ဆိုတာ က်မယံုၾကည္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာနားလည္မႈရွိေရးအတြက္ ပန္ဒစ္ေန႐ူးရဲ႕ အက်ဳိးျပဳခ်က္ေတြက သူ႔ဘဝတသက္တာအတြင္း ကမၻာ့ ဇာတ္ခံုေပၚမွာ သူပါဝင္ကျပခဲ့တဲ့အခန္းထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေထြျပားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ေတြၾကား၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံု ေသာ သေဘာတရားဝါဒေရးရာေတြၾကား ကြာဟခ်က္ကို က်ဥ္းေျမာင္းေလ်ာ့က်ေစခဲ့ပါတယ္။ ႐ုပ္ဝတၳဳစြမ္းပကား ပိုလို႔ ပိုလို႔တြင္က်ယ္လာတဲ့ကမၻာႀကီးမွာ တေလာကလံုးဆိုင္ရာ လူသားတန္ဖိုးစံေတြ ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ တိုက္ပြဲဝင္႐ုန္းကန္ေန ၾကတဲ့ ျပည္သူလူအမ်ားကို ေန႐ူးဝိညာဥ္က အားေပးအက်ဳိးျပဳေနပါတယ္။
က်မအခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရတဲ့ ႏွစ္ကာလေတြအတြင္းမွာ မဟတၱမဂန္ဒီနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔ရဲ႕ စကားေတြ စာေတြ ဟာ အစဥ္တစိုက္ စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ အားေပးေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အိႏၵိယအမ်ဳိးသားႏွစ္ေယာက္ ကို က်မအေလးစားအၾကည္ညိဳဆံုး ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပေတြ၊ ဆရာသမားေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြစာရင္းထဲ ထည့္ထားပါ တယ္။ က်မ ျပင္ပကမၻာနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ေျခာက္ႏွစ္တာကာလတေလွ်ာက္လံုး က်မအိမ္ေရွ႕ခန္းမမွာ ပန္ဒစ္ ႀကီးကိုယ္တိုင္ေရးအထုပၸတၱိထဲက ထာဝရရွင္သန္ေနမယ့္စကားေတြကို ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ပိတ္ကားခ်ပ္ေပၚ ေရးကူး ခ်ိတ္ဆြဲထားပါတယ္။ ဒီစကားေတြဟာ က်မအေပၚ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း စြဲထင္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီထဲကတပိုဒ္ကို ကိုးကားပါရေစ။
တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးတို႔သည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ၿဗိတိသွ်အုပ္စိုးမႈ၏ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေအာင္ျမင္ခ်က္မ်ားထဲ ပါဝင္ သည္ဟု က်ေနာ္တို႔ကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ က်ေနာ္၏ကိုယ္ပိုင္အသိစိတ္အရ ယင္းတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးကို လံုးဝလိုလားေထာက္ခံပါသည္။ က်ေနာ္သည္ စည္းကမ္းရွိရွိေနထိုင္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ၿပီး မင္းမဲ့ဝါဒ၊ စည္းကမ္းမဲ့ ဗ႐ုတ္သုကၡျဖစ္မႈႏွင့္ စြမ္းေဆာင္ရည္မဲ့မႈကို မႏွစ္ၿခိဳက္ပါ။ သို႔ရာတြင္ ခါးသီးေသာအေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုအေပၚ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရမ်ားက ခ်မွတ္သည့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး၏ တန္ဖိုးကို က်ေနာ္သံသယျဖစ္မိပါသည္။ တခါတရံတြင္ ယင္းတန္ဖိုး အတြက္ ေပးေဆာင္ရသည့္ စရိတ္မွာ လြန္က်ဴးလွၿပီး တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ဟူသည္မွာ ႀကီးစိုးလႊမ္းမိုးေနသည့္ ဂုိဏ္းတရပ္၏ ဆႏၵ သေဘာထားသာျဖစ္ၿပီး ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဟူသည္မွာလည္း အေသြးအသားထဲအထိ စိမ့္ဝင္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ၏လြန္႔တုန္႔ခ်က္ reflex သာျဖစ္သည္။ တခါတရံတြင္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဟုေခၚဆိုၾကသည့္အရာမွာ လက္ေတြ႔တြင္ တရား ဥပေဒႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားျခင္း ကင္းမဲ့မႈဟု ပို၍သင့္ေတာ္စြာေခၚေဝၚႏိုင္ေပသည္။ အျပန္႔အႏွ႔ံျဖစ္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြ႕ံမႈအေပၚ အေျခခံ ထားေသာ မည္သည့္ေအာင္ျမင္မႈမဆို ႏွစ္လိုဖြယ္ရာျဖစ္ႏိုင္ရန္ခဲယဥ္းလွၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ အၾကပ္ကိုင္ၿခိမ္းေျခာက္မႈယႏၱရား ေပၚ အေျခခံထားကာ ယင္းယႏၱရားႏွင့္ ခြဲျခားမတည္ရွိႏိုင္ေသာ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး' ဆိုသည္မွာလည္း အရပ္ဖက္အုပ္စုိးမႈထက္ စစ္ဖက္သိမ္းပိုက္စိုးမိုးမႈႏွင့္ ပိုတူေနပါသည္။ ကဗ်ာဆရာႀကီး ကဠဏ၏ သက္တမ္းေထာင္ခ်ီရွိၿပီျဖစ္သည့္ ရာဇတရံဂဏိ အမည္ရွိ ကက္ရွ္မီးယားရာဇဝင္ဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲတြင္ မင္းႏွင့္ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရတို႔က ေစာင့္ထိန္းရန္တာဝန္ရွိေသာ ဓမၼ (မွန္ေသာတရား) ႏွင့္ အဘယ (အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈ) တို႔ကို တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး အဓိပၸာယ္ျဖင့္ ထပ္တလဲလဲသံုးႏႈန္းထားသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ဆိုသည္မွာ တရားဥပေဒ မည္ကာမတၱထက္သာလြန္သလို ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဆိုသည္မွာ လည္း ျပည္သူျပည္သားမ်ားအေနျဖင့္ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့ျခင္းကို ဆိုလိုခဲ့သည္။ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနေသာ ျပည္သူလူထုအေပၚ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ' သက္ေရာက္ေစျခင္းထက္ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈကို ပ်ဳိးေထာင္စိမ့္ဝင္ေစသည့္စိတ္ကူးက အမ်ားႀကီးပို၍ ႏွစ္လိုဖြယ္ပါ တကား။
အဲဒီအပိုဒ္မွာ ပန္ဒစ္ေန႐ူး ေဖာ္ျပထားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြဟာ က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ လံုးဝတထပ္တည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ သူနဲ႔က်မ တူညီတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လို႔ မၾကာခဏဆိုသလို က်မခံစားမိၿပီး အေမနဲ႔အတူ အိႏၵိယမွာ က်မေနတဲ့ကာလေတြတံုးက ပန္ဒစ္ႀကီးနဲ႔ ပိုရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့အခြင့္အလမ္း မယူမိခဲ့တာကို ေနာင္တရမိပါ တယ္။ အဲဒီတံုးကေတာ့ သူ႔ကို က်မမိဖေတြရဲ႕ မိတ္ေဆြတေယာက္အျဖစ္ေလာက္ဘဲ သေဘာထားမိခဲ့ၿပီး တေန႔က်ရင္ က်မကိုယ္တိုင္ရဲ႕မိတ္ေဆြအျဖစ္ သေဘာထားမိမွာကို တခါမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ပါဘူး။
ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ အသားအေရာင္တံတိုင္းေတြ မ်ဳိးဆက္တံတိုင္းေတြကို သူ႔ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ လူသား ဆန္မႈ ေမတၱာက႐ုဏာဓာတ္နဲ႔ မၾကာခဏျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖဟာ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လန္ဒန္ကိုသြားေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ေဒလီမွာခဏနားၿပီး ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔တျခားအိႏၵိယေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါ တယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးဟာ သူ႔ထက္ (၂၆)ႏွစ္ငယ္တဲ့ က်မအေဖအေပၚ ဖခင္စိတ္ ခ်က္ခ်င္းျပခဲ့ပါတယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ႏြမ္း ဖတ္ဖတ္ ပါးလွပ္လွပ္ ခ်ည္ယူနီေဖာင္းကို ၾကင္နာတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ ေဝဖန္ပိုင္းျခားၿပီး အဲဒီအဝတ္အစားနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးက အပ္ခ်ဳပ္ဆရာေတြကို ပံုစံက်က် ထူထူထဲထဲ သိုးေမႊးယူနီေဖာင္း ေလး-ငါးထည္ အျမန္ခ်ဳပ္ေပးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံဟာ အဲဒီတံုးက တသက္မွာမၾကံဳဖူးေအာင္ေအးတဲ့ ေဆာင္း ရာသီကိုေတြ႔ေနရတာ ၾကားရတဲ့အတြက္ ပန္ဒစ္ႀကီးက အေပၚဝတ္႐ံုအေႏြးထည္ႀကီး (ဂရိတ္ကုတ္) တထည္ကိုလည္း တေနရာကဆြဲေပးခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖရဲ႕ လူသိမ်ားတဲ့ဓာတ္ပံုတပံုမွာ သူ႔အတြက္အေတာ္ေလးႀကီးေနတဲ့ အဲဒီ ဂရိတ္ကုတ္ႀကီးထဲ ျမဳပ္ဝင္ေနတာကို ျပထားပါတယ္။
၁၉၆၀ မွာ က်မအေမ အိႏၵိယႏိုင္ငံဆိုင္ရာသံအမတ္ ခန္႔အပ္ခံရတဲ့အခါ ပန္ဒစ္ေန႐ူးက ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူပြဲလမ္းသဘင္ေတြမွာဆိုရင္လည္း အေမ့ကိုတမင္ေရြးၿပီး ေနေကာင္း က်န္းမာလား ေမးေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို လူသားဆန္တဲ့ေႏြးေထြးမႈအမူအရာမ်ဳိးေတြနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးမေရြး ဘာသာမေရြး ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို ရယူႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ဒီမုိကေရစီ ယံုၾကည္ ခ်က္ ႏိုင္ငံတကာ့ဝါဒယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို လက္မခံသူေတြကေတာင္ သူ႔ဉာဏ္ပညာနဲ႔ ႐ိုးေျဖာင့္မႈေၾကာင့္ ေလးစား သြားၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ေျခာက္ပစ္မကင္းကမၻာႀကီးကို ဖိစီးႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ျပႆနာတပံုတေခါင္း အတြက္ အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းခ်က္ေတြ ေပးစြမ္းႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ က်မတို႔အဖို႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံ တို႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေတြက အင္မတန္႔ကို အားျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒီအိႏၵိယတိုက္ငယ္ဟာ လူမ်ဳိးေတြ၊ ဘာသာစကားေတြနဲ႔ အယူဝါဒေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့တိုက္ငယ္ျဖစ္တယ္၊ ဒီႏိုင္ငံဟာ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းလွတဲ့ လူမ်ဳိးေရး-ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္း၊ အစြန္းေရာက္ဝါဒနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈေတြေၾကာင့္ အေနအထားေတြ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္သြားၿပီး လပိုင္း အတြင္းမွာ ကံၾကမၼာနဲ႔ခ်ိန္းဆိုခ်က္အတိုင္း ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့ၿပီး ေရွ႕တက္လွမ္းသြားခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္၊ လူသားရဲ႕ ဝမ္းတြင္းပါဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားၿပီး လြတ္လပ္ဖို႔နဲ႔ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ထိုက္တန္တဲ့သတၱဝါအျဖစ္ တန္ဖိုးထားတဲ့စနစ္က မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ျပႆနာမရွိဘူး ဆိုတာကို ဒီ ကမၻာ့အႀကီးဆံုးဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးက အေကာင္းဆံုးသက္ေသျပေနပါတယ္။ က်မတို႔ႏိုင္ငံလည္း မေဝးေတာ့တဲ့တေန႔မွာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵသေဘာထား က ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပၿပီး ဓမၼ နဲ႔ အဘယ တို႔စိုးမိုးတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားတကာ့ အမ်ားစုႀကီးက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။
အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ဟာ နယ္ေျမခ်င္းစပ္ေန႐ံုမကပါဘူး။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ အိႏၵိယေျမေပၚက ထြက္ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ေခတ္ကာလရဲ႕ ဧရာမနည္းပညာတုိးတက္မႈ ေတြေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုၿပီးေသးငယ္လာေပမဲ့ ပို႐ႈပ္ေထြးၿပီး အင္မတန္အႏၱရာယ္ႀကီးႏိုင္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလိုကမၻာႀကီးမွာ ဗုဒၶဝါဒကသင္ၾကားေပးတဲ့ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္မႈ နဲ႔ မိမိကိုယ္မိမိထိန္းခ်ဳပ္မႈတို႔ဟာ တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ အရည္အေသြးေတြျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးအားလံုး လူအားလံုးကို ဘံုလူသားႏြယ္ျဖစ္မႈက စည္းေႏွာင္ထား တာကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ပိုနားလည္ေစတဲ့ အရည္အေသြးေတြကို ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးဖို႔ တခါမွမၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။ သူတို႔ရဲ႕အေျမာ္အျမင္က်ယ္ေျပာမႈနဲ႔ တစိမ္းတရံစာႏွလံုးသားေတြကို သိမ္းက်ဳံးယူႏိုင္ခဲ့တဲ့ မဟတၱမဂႏၵီ နဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔လို ႀကီးက်ယ္ျမင့္မားမႈ တခါမွမၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။
ဒီကေန႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ သူ႔ရဲ႕ႀကီးျမတ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ အစဥ္အလာအတိုင္း ဆက္လက္ေလွ်ာက္ လွမ္းေနပါတယ္။ က်မရဲ႕ႏွလံုးသားနဲ႔ အင္မတန္႔ကိုရင္းႏွီးလွတဲ့ ဒီႏိုင္ငံကေန ႏိုင္ငံတကာ့နားလည္မႈဆိုင္ရာဆု လက္ခံ ယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခံရတာဟာ တကယ့္ကိုဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ပါတယ္။
သမတႀကီးနဲ႔ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ားရွင့္၊ က်မရဲ႕တိုင္းျပည္၊ က်မရဲ႕ျပည္သူေတြနဲ႔ က်မကိုယ္တိုင္ကို ဂုဏ္ျပဳ တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

(ေဒၚသန္းေအးက သမတႀကီး ေဒါက္တာရွန္ကာဒါယားရွားမ ထံမွ ေဒၚစုကိုယ္စား ဆုလက္ခံယူခဲ့သည္။)












ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္၏ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္က မိမိရဲ့ အေျခခံနိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္နဲ့ ဝါဒသေဘာ ထားကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလအတြင္းမွာ ျပင္ပသို့ အမွာစကားပါးလိုက္ရာမွာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ မိန့္ခြန္းသံုးခု အတိုင္း ျဖစ္တယ္လို့ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ မိန့္ခြန္း/ေဆာင္းပါးေတြကေတာ့ --
၁။ "လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို့လိုခ်င္တယ္" Parade မဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၉ ရက္ ၂၀၀၃
၂။ "က်မတို့လြတ္လပ္မႈကိုျမွင့္တင္ဖို့ သင္တို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကိုအသံုးခ်ျကပါ" New York Times သတင္းစာ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇ (ဝါရွင္တန္ျမို့ေတာ္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ့လက္ခံမိန့္ခြန္း)
၃။ ေနရူးဆု လက္ခံမိန့္ခြန္း၊ နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယနိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃

(၁)
လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို႔လိုခ်င္တယ္

ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း ခရီးသြားလာရင္း က်မက လူေတြကို ဘာလို႔ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္တာလဲလို႔ ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ မၾကာခဏဆိုသလို အၾကားရဆံုးအေျဖကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က်မတို႔ လြတ္ေျမာက္ခ်င္လို႔ဆိုတာပါပဲ။ သူတို႔ အက်ယ္ ခ်ဲ့ျပီးမေျပာရဘဲ သူတို႔ဘာေျပာတယ္ဆိုတာ က်မနားလည္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ကံၾကမၼာကို သူတို႔ကုိယ္တိုင္ ပံုေဖာ္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္မရွိဘဲ ဖိႏွိပ္ခံေနရတာကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ လက္နက္အင္အားေပၚအေျချပုတဲ့ အမိန္႔ေတြနဲ႔ ထင္ရာစုိင္းမႈေတြေအာက္ ေရာက္ေနရတဲ့၊ သူတို႔ရဲ့ နိစၥဓူဝျကံုေတြ႔ေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြကို မလိုခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။
လူငယ္ေတြကို က်မက လြတ္လပ္ျခင္းဆိုတာဘာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ သူတို႔က သူတို႔စိတ္ထဲရွိတာေတြကို ရွိတဲ့အတိုင္း ရင္ဖြင့္ေျပာျပခ်င္တာလို႔ဆိုပါတယ္။ သူတို႔အသိဉာဏ္ပညာစိန္ေခၚမႈကို ျဖည့္ဆည္းမေပးႏိုင္တဲ့ ပညာ ေရးစနစ္အေပၚ မေက်နပ္ခ်က္ေတြကို သူတို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာလိုၾကပါတယ္။ ေဝဖန္၊ ေဆြးေႏြး၊ ျငင္းခံုႏိုင္သူေတြျဖစ္ျပီး စုရံုး၊ သီဆို၊ ေအာ္ဟစ္၊ ၾသဘာေပးႏိုင္ဖို႔ ေထာင္ေသာင္းသိန္းမကစုေဝးႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လိုၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြဟာ က်ယ္ျပန္႔လြန္းတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အံမခန္းမႈေတြျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘဝရဲ့ ႏိုးၾကားတက္ျကြတဲ့ အရြယ္ေတြကို အျပည့္အဝပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ မေရရာမႈေတြ၊ ျကီးက်ယ္မႈေတြနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြ၊ ေတာက္ပခမ္းနား မႈနဲ႔ ဖီလာဆန္႔က်င္မႈေတြ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္မႈနဲ႔သိမ္ေမြ႔မႈေတြ တန္းစီျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘာဝကို အျပည့္အဝရယူလို ၾကပါတယ္။
ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ေရာ ဘာေတြအလိုရွိပါသလဲ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းျကီးျမင့္မႈရဲ့ ဖိစီးမႈဒဏ္ေၾကာင့္ အား ဆုတ္ျငီးေငြ႔ေလာက္ေအာင္ အိမ္မႈထိန္းသိမ္းေနရတဲ့ဘဝက လြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာေတြးေတာ ၾကံဆမိလို႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အျပစ္ေပးအေရးယူခံရမလား ဒါမွမဟုတ္ ကေလးေတြမ်ား ဘဝရဲ့အခြင့္အလမ္းေတြ ဆံုးပါး သြားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈေတြက ကင္းလြတ္ခ်င္ၾကပါတယ္။ မိသားစုကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ေအာင္ ခႏၶာကုိယ္ ရင္းေနရတဲ့ဘဝက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာင့္တေနၾကတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား (အမ်ားျကီးကို) ရွိပါ တယ္။
က်မ ေတြ႔ဆံုခဲ့တဲ့ လယ္သမားယာသမားေတြဆိုရင္ သူတို႔ဆႏၵအတိုင္း စိုက္ပ်ိဳးထြန္ယက္ခ်င္ၾကတယ္။ မေတာ္ မတရားေစ်းႏိွမ္ခံရျပီး အစိုးရကို မေရာင္းမေနရ ျခိမ္းေျခာက္ခံရတာမ်ိဳးေတြက ကင္းလြတ္ျပီး သူတို႔ထြက္ကုန္ေတြကို ကုိယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ ေစ်းကြက္တင္ေရာင္းခ်လိုၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာ နိစၥဓူဝ ေျမနဲ႔ဖက္ျပိီး ဘဝကို ရုန္းကန္ရပ္တည္သူ ေတြပါ။ ဒီလိုၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘဝေတြအေပၚမွာ က်ိဳးေၾကာင္းမဆီေလ်ာ္တဲ့အမိန္႔ေတြနဲ႔ နားလည္ရခက္တဲ့ အာဏာပိုင္ ေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး မလိုခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။
ဒါနဲ႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အဖြဲ႔ဝင္ က်မတို႔ေရာ လို႔ေမးစရာရွိပါတယ္။ ဘာလို႔ က်မတို႔တေတြ တိုင္းျပည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲလုပ္ကုိင္ေနပါသလဲ။ ဒီလိုလုပ္ကိုင္ေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီအေပၚ မေရမရာနဲ႔ အေကာင္း ျမင္ေမွ်ာ္လင့္ျပီး ထင္ရာလုပ္ကိုင္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ သူရဲ့ေတာက္ပမႈကို ၾကာရွည္ထိန္းႏိုင္ ေအာင္ အျမဲတေစအေရာင္တင္ေပးရတဲ့ ရတနာတပါးျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်မတို႔သိပါတယ္။ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးတာ၊ အခိုးခံရ တာေတြမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ဖို႔ ဒီမိုကေရစီကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရႈေနရပါလိမ့္မယ္။
လြတ္လပ္တဲ့ျမန္မာျပည္ကသာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားေလးစားတဲ့ႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ႏိုင္မွာမို႔ လြတ္ ေျမာက္ေရးအတြက္ကို က်မတို႔တေတြ ပင္ပင္ပန္းပန္ျကိုးစားေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္တဝွန္းလွည့္လည္သြားတဲ့အခါ လူေတြက က်မ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ပထမ အျကိမ္ ေျခာက္ႏွစ္နဲ႔ ဒုတိယအျကိမ္ ဆယ့္ကိုးလေနရတာမွာ ဘယ္လိုခံစားရသလဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ မိသားစု မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ခြဲခြာျပီး က်မဘယ္လိုေနခဲ့သလဲေပါ့။ ဒီအာဏာရွင္ႏိုင္ငံမွာ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အက်ဥ္းခ်ခံရသူကသာ အမွန္တကယ္လြတ္လပ္သူျဖစ္ေနတာ ဂြက်လွတယ္လို႔ က်မျပာခ်င္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ က်မတို႔ဟာ က်မတို႔ရဲ့သာမန္ဘဝလြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို ေပးဆပ္ထားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူသားဘဝရဲ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုး ျဖစ္တဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္အမွန္တရားအေပၚ က်မတို႔ ၾကံ့ၾကံ့ခံရပ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ က်မ အလိုခ်င္ဆံုးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ေအာက္မွာ လံုလံုျခုံျခံုေနရဖို့နဲ့ စစ္မွန္တဲ့လံုျခံုမႈေအာက္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ ေၾကာက္ရြံ႔မႈရဲ့ ႏံုးခ်ည့္ေသးသိမ္ေစတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြ ကိုဖယ္ရွားျပီး ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ လြတ္လပ္တဲ့လူသားေတြအျဖစ္ ေခါင္းေမာ့ဂုဏ္ယူႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လာမွာကို က်မ ေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ က်မတို႔အားလံုးအတြက္ ပိုျပီးေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့၊ လံုျခံုမႈလည္းပိုရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္ဘဝ တည္ ေဆာက္ဖို႔ စည္းစည္းလံုးလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျကိုးပမ္းၾကတာကို က်မေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ အနာဂတ္ကိုတက္လွမ္းျပီး တန္ဖိုးရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျမင့္ျမင့္မားမားနဲ့ စိန္ေခၚမႈအားလံုးကိုရင္ဆိုင္တာ က်မေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ "ဒီတိုင္းျပည္ဟာ ဒီေျမကို ခ်စ္သူ၊ ဒီေျမမွာေန၊ ဒီေျမမွာေသခဲ့သူအားလံုးအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့တိုင္းျပည္အျဖစ္ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္အတြက္ ဂုဏ္ယူရျပီ" လို႔လည္း က်မေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ ျပည္သူ လူထုရဲ့ဆႏၵသာ ေနာက္ဆံုးမွာေအာင္ပြဲမုခ်ရရမယ္ ဆိုတဲ့ခိုင္မာတဲ့ယံုၾကည္မႈနဲ႔ က်မတို႔အားလံုး ႏွစ္နဲ႔ခ်ီျကိုးပမ္း လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြရဲ့ ပကတိဦးတည္ရာပဲျဖစ္ပါတယ္။
(ဝါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာႏွင့္တြဲထြက္သည့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔ထုတ္ Parade သတင္းစံုမဂၢဇင္းတြင္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရးသားသည့္ All We Want is Our Freedom ေဆာင္းပါးကို ထိုက္သူႏုိင္ ဘာသာျပန္ဆိုတင္ျပထားသည္။)

(၂)
က်မတို့လြတ္လပ္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို့ သင္တို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကိုအသံုးခ်ျကပါ

က်မတို့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီအေရးျကိုးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနသူေတြဟာ ဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားလြန္းတဲ့ လူ႕အဖြဲ့ အစည္းမွာ သူ့ကၽြန္အျဖစ္ ေအးေအးေဆးေဆးေနမယ့္အစား အေျခခံလူ့အခြင့္အေရးအတြက္ ရပ္တည္တိုက္ပြဲဝင္ဖို့ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ျကပါတယ္။ က်မတို႔ရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ တရားမွ်တမႈနဲ့ စာနာ နားလည္မႈအေပၚ အရင္းခံ တဲ့ ယံုၾကည္မႈ ရိွမွသာလွ်င္ ျဖစ္မယ့္္ အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈတရပ္သာျဖစ္ပါတယ္။
လူဆိုတာ မိမိေကာင္းစားေရးကိုသာအဓိကထားတဲ့ စီးပြားေရးအက်ိဳးအျမတ္ကိုသာ ေရွးရႈတတ္သူ သတၱဝါသာ ျဖစ္တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕က ဆိုေကာင္းဆိုပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မိမိယံုၾကည္ခ်က္နဲ့ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြကို စြဲကိုင္ၿပီး ျပင္းထန္လွတဲ့ အျပစ္ေပးအေရးယူမႈေတြကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရင္ဆိုင္ဖို့ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ုိးသမီးေတြလည္း ဒုနဲ့ ေဒး ရိွေသးတယ္ဆိုတာကိုျကည့္ယင္ အဲဒီအဆိုဟာ ေသးသိမ္က်ဥ္းေျမာင္းလွတယ္ဆိုတာ သိပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုအမ်ိဳး ေကာင္းသမီး၊ အမ်ုိးေကာင္းသားေတြ က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ေျမာက္မ်ားစြာရိွေနေသးတာေျကာင့္ က်မလြန္စြာ အားတက္မိ ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြရဲ့ တက္တက္ျကြျကြပါ၀င္လႈပ္ရွားမႈေတြေျကာင့္ ေတာ္လွန္ေျပာင္း လဲမႈေတြ ေပၚေပါက္လာတတ္တ့ဲ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈတရပ္ရွိတယ္လို့ အမ်ားကလက္ခံထားၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ကေန သူတို႔ရဲ့နိုင္ငံေရးဘဝကို အစျပုခဲ့တဲ့ က်မအေဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ငယ္ရြယ္နုနယ္တ့ဲ ေခါင္းေဆာင္မ်ားေၾကာင့္ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးျကိုးပမ္းလႈပ္ရွားမႈဟာ ေအာင္ပြဲခံခဲ့ရပါတယ္။
ဒီလို ထူးထူးျခားျခား ရဲရင့္တက္ျကြတဲ့ ဆန္႕က်င္အာခံလိုစိတ္ေတြနဲ့ ၾသဇာတိကၠမျကီးမားလွတ့ဲ အတိုက္အခံ အဖြဲ့အစည္းမ်ုိးကို ဘယ္လိုအာဏာရွင္အစိုးရမဆို ပစ္မွတ္ထားေခ်မႈန္းမွာ အေသအခ်ာပါဘဲ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကတည္း က အာဏာရလာတ့ဲ ျမန္မာစစ္အစိုးရကေတာ့ အာဏာရျပီးသိတ္မျကာခင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ဖ်က္ဆီးခဲဲ့တဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသားေတြ အသင္းအပင္းဖြဲ့စည္းခြင့္ကိုပါ တရားမ၀င္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အရပ္သားအေရၿခံဳထားတ့ဲ စစ္အစိုးရတပိုင္း ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီရဲ႕ အုပ္ခ်ုပ္မႈ ကို ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆန္႕က်င္အာခံခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တတိုင္းတျပည္လံုးမွာျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ထိပ္ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ေနတဲ့သူေတြကေတာ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြျဖစ္ျပီး သူတို႔ရဲ႕ အဓိကေတာင္းဆိုခ်က္ ေတြထဲက တခုကေတာ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ့စည္းခြင့္ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ စစ္အာဏာရွင္ေတြတံု့ျပန္လိုက္တဲ့အေျဖကေတာ့ သူတို့ကို ပစ္သတ္လိုက္ျကတာပါဘဲ။ ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ျကာလာတ့ဲအထိ ျမန္မာျပည္ကေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြဟာ မိမိတို့အက်ုိးျဖည့္ဆီးေပးျပီး မိမိတို့ အမွန္တကယ္ လိုခ်င္ေတာင့္တလွတဲ့ ေက်ာင္းသားအဖြဲ့အစည္းမ်ုိးကို မတည္ေထာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။
အခု သိပ္မၾကာလွေသးတဲ့ ဒီဇင္ဘာလကေတာင္မွ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရးကိုေတာင္းဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲတရပ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး အဲဒီဆႏၵျပပဲြေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ လ်စ္လ်ူရႈခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵျပပဲြမွာ ပါ၀င္သူေတြ ကို အင္အားသံုးျဖိဳခြဲဲခဲ့ျပီး က်မရဲ့ပါတီျဖစ္တ့ဲ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ုပ္က လူငယ္ပါတီဝင္ေတြကို အဆိုပါဆႏၵျပပြဲ စီစဥ္ရာမွာ ပါဝင္တယ္ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္နဲ႕ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ က်မကိုလည္း ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ ေတြ့ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့တယ္ ဆိုၿပီး စြပ္စဲြခဲ့ပါေသးတယ္။
ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြဆံုေဆြးေႏြးတာဟာ အစိုးရကို ပုန္ကန္ျခားနားတယ္လို့ အမွန္ တကယ္သာ ယူဆေနမယ္ဆိုယင္ က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္းစရာေတြ ထပ္ျပီးေပါ္ေပါက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ ပါတယ္။ က်မပါတီဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြကို စာနာေထာက္ခံေျကာင္း ဘယ္တံုးကမွာ လွ်ုိ့ဝွက္ မထားခဲ့ပါဘူး။ က်မတို့ဟာ မတူညီတဲ့မ်ုိးဆက္ေတြအျကား နီးစပ္ေအာင္ ျကိုးပမ္းေနျပီး ဒီလုိျကိုးပမ္းျခင္းအားျဖင့္ က်မတုိ့ရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ့ အားထုတ္မႈေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္တည္တန့္ၿပီး က်မတို့တုိင္းျပည္ရဲ့ အေသြးအသား ထဲ ေပါင္းစည္းယွက္ႏြယ္သြားေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။
က်မတို႔ဟာ ကိုယ့္ထက္အဆမတန္သာလြန္တဲ့အင္အားေတြကို အံတုယင္း၊ စစ္အာဏာနဲ႕ အစိုးရဗ်ဴရိုကရက္ ယႏၱရား ေပါင္းစည္းထားတ့ဲအားကို ဆန္႕က်င္အာခံယင္း တခါတေလမွာ သံသယေတြ ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ ဘယ္လို သံသယမ်ုိးလဲဆိုေတာ့ လက္ရိွအမိန့္အာဏာေတြဟာ အျမဲတမ္းမပ်က္မသုဥ္း တည္ရိွမယ့္အရာေတြဘဲလုိ့ ယံုျကည္ ေနသူေတြရဲ႕ သံသယေတြပါဘဲ။ လက္ရိွအေျခအေနကိုဘဲ လက္ခံလိုက္တာဟာ အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ နားလည္ယံုျကည္ထားသူေတြ အမ်ားျကီးရွိေနတာ အံ့ၾသစရာပါဘဲ။
က်မတို႔ဟာ ေျပာင္းလဲဖို႔လိုတ့ဲကိစၥေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔စြမ္းအားအေပၚ ယံုျကည္မႈရွိေပမဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ကေန လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို ကူးေျပာင္းဖို့သြားတဲ့ ခရီးလမ္းဟာ လြယ္လိမ့္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလက္ထက္ မွာ က်မတို႔ရဲ့ျပႆနာေတြအားလံုး ေျပေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္လို့ ဘယ္တုန္းကမွ ထင္ေယာင္မွားခဲ့တာမ်ုိး မရိွပါဘူး။ ေရွ႕မွာ က်မတို႔အတြက္ ႀကီးမားလွတဲ့စိန္ေခၚမႈေတြ ေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာ က်မတို႔သိသလို တည္ၿငိမ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတရပ္တည္ေထာင္ဖို႔အတြက္ က်မတို႔ရဲ႕လႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ဘဝသက္တမ္းမက ၾကာျမင့္ ေကာင္း ၾကာျမင့္လိမ့္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳတင္မွန္းဆထားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒီလို လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရာမွာ က်မတို႔ဟာ အထီးက်န္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ လြတ္လပ္မႈနဲ့ တရားမွ်တမႈ ရွာေဖြရာမွာ က်မတို႔ကိုဂရုဏာသက္သူေတြ ကမၻာနဲ့အဝွန္း ရွိေနပါတယ္။ လူမ်ုိး၊ ဘာသာ၊ အသား အေရာင္မေရြး ေနရာတိုင္းက ခံစားေတြးေတာတတ္တဲ့ လူသားေတြအေနနဲ့ အဓိပၸာယ္ရိွတ့ဲျဖစ္တည္မႈကို လိုလား ေတာင့္တတာဟာ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းတပ္မက္မႈသက္သက္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြြာသာလြန္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္ အေရးေတြ အျပည့္အဝရွိတ့ဲလူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေနထိုင္ခြင့္ရေနတဲ့ ကံေကာင္းလွသူေတြအေနနဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ က်မတို႔ကမၻာျကီးရဲ့ အျခားေနရာေတြက ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွသူေတြကိုကူညီဖို႔ အင္မတန္ လိုအပ္လွပါတယ္။
က်မတို့လႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈရဲ့ တစိတ္တပိုင္းကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႕ က်မတို့ ဆင္းရဲမဲြေတေန ရတာဟာ လံုေလာက္တဲ့ရင္းျမစ္နဲ့ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံမႈေတြ ရွားပါးလြန္းလို႔မဟုတ္ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေကာင္းေကာင္း ေပၚထြန္းေစ တဲ့ အေျခခံအေဆာက္အအံုေတြနဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြ နည္းပါးလြန္းလို႔သာျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သိျမင္နားလည္ေစျခင္း ပါဘဲ။
ဖိႏိွပ္လြန္းတဲ့အစိုးရေတြနဲ႕ ဆက္ဆံဖို့ ေနာက္တြြန့္စိုးရြံ့ျခင္းမရိွတဲ့ ႏိုင္ငံစံုစီးပြားေရးလုပ္ငန္းျကီးေတြ အမ်ားအျပား ရိွေနပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႕ ျမန္မာ့စီးပြားေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ဖို့ လာေရာက္ရတာဟာ ဒီမိုကေရစီလုပ္ငန္းစဥ္ကို အကူအညီျဖစ္ေစဖို႔သာျဖစ္တယ္လို႔ အေၾကာင္းျပေလ့ရိွပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအာဏာနဲ႕ စီးပြားေရးကို လက္ဝါးျကီးအုပ္၊ ခ်မ္းသာျပီးသားလူတစုကိုသာ ပိုမိုခ်မ္းသာေစတဲ့ ရင္းႏွီးျမွုပ္ႏွံမႈေတြဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ေတြျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႕ တရားမွ်တမႈကို ေဖာ္ ေဆာင္ေပးနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေျကာင့္ အေတြးအေခၚလြတ္လပ္မႈနဲ႕ လူသားဆန္တဲ့စိတ္ကူးစံေတြကို ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္မယ့္ စြမ္းအားျဖန့္က်က္ဖုိ့ စိတ္ဝင္စားသူ ဘယ္သူမဆို ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ရပ္တည္သြားပါလို့ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးျပု၍ က်မတို့ရဲ့လြတ္လပ္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို့ ရွင္တို့ ရဲ့လြတ္လပ္မႈကို အသံုးခ်ေပးပါလို့ ေတာင္းပန္ပါရေစ။
(ဝါရွင္တန္ျမို့ေတာ္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ့လက္ခံမိန့္ခြန္းကုိ အေျခခံသည့္ New York Times ႏွင့္ International Herald Tribune သတင္းစာေဆာင္းပါး၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇)
(၃)
ဂ်ာဝါဟာလားလ္ေန႐ူး ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲသို႔ ေပးပို႔သည့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဆုလက္ခံမိန္႔ခြန္း
နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃

သမတႀကီး၊ ဒုသမတႀကီး၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ သံတမန္မ်ား၊ ဂုဏ္သေရရွိဧည့္သည္ေတာ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားရွင့္
ဒီဆုေပးပြဲ အခါသမယဟာ ခံစားခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေပၚေပါက္ေစပါတယ္။ က်မကို အိႏၵိယႏိုင္ငံက လူေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ သံေယာဇဥ္တြယ္မိေစတဲ့၊ အားေကာင္းတဲ့ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ဘံုႏိုင္ငံေရးစိတ္ကူးစံေတြရွိပါ တယ္။ က်မဘဝမွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံအေၾကာင္း၊ "ပန္ဒစ္ႀကီး" လို႔ က်မတို႔မိသားစုကအျမဲေခၚတဲ့ ပန္ဒစ္ေန႐ူးအေၾကာင္း ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ မျဖစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကာလဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သူ႔ကိုအမွတ္တရနဲ႔ထူေထာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာနားလည္ မႈဆုတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရတာဟာ က်မအတြက္ ဂုဏ္ယူဝမ္းသာစရာျဖစ္ပါတယ္။
တဖက္ကၾကည့္ရင္ ဒီဆုကို က်မ လူတဦးခ်င္းအေနနဲ႔ရတာမဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္တေယာက္အျဖစ္ ရတာကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မမွာ လူသားပီသ တဲ့ ေမတၱာက႐ုဏာစိတ္နဲ႔ ေက်းဇူးတင္ဝမ္းေျမာက္စိတ္ ျပည့္လွ်မ္းသြားမိပါတယ္။ ကမၻာတလႊားမွာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ တိုးတက္ျမင့္မားေရးအတြက္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္အက်ဳိးေဆာင္ခဲ့သူေတြကို ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးေတြလက္ခံဖို႔ က်မ အေရြးခ်ယ္ခံရတိုင္း အဲသလိုစိတ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ က်မရဲ႕တိုင္းျပည္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအသိအမွတ္ျပဳ ေစာင့္ေရွာက္မခံရဘဲ က်မတို႔ျပည္သူလူထုကို လံုျခံဳၿပီးသိကၡာရွိတဲ့ဘဝရပ္တည္မႈ အာမခံခ်က္ေပးမယ့္ အေျခခံမူေတြ ရပိုင္ခြင့္ေတြရဖို႔အတြက္ မိမိတို႔ရဲ႕ဘဝနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕လြတ္လပ္မႈသာမက မိမိတို႔အသက္ေတြေတာင္ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားေနသူ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။ ဒီသတၱိေျပာင္တဲ့ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕တိုက္ပြဲကို မီးေမာင္းထိုးျပဖို႔ အခြင့္အလမ္းရတဲ့အတြက္ က်မေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ လူသားႏြယ္တရပ္လံုးအတြင္းမွာ သူတို႔တေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံတကာနားလည္မႈဆိုင္ရာေန႐ူးအမွတ္တရဆု လက္ခံခြင့္ရတဲ့အတြက္လည္း က်မေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီျမန္မာႏိုင္ငံ ေပၚထြန္းေရးအတြက္ အင္မတန္႔ကို စြန္႔လႊတ္စေတးခဲ့သူေတြကို ဦးၫြတ္ဂုဏ္ျပဳခ်င္တဲ့ဆႏၵ ျပင္းျပေနသလို အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ က်မရဲ႕ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကို တဖန္ျပန္ထူေထာင္ အေခ်ာကိုင္ဖို႔ လည္း ဆႏၵျပင္းျပေနတဲ့အတြက္ ဒီကေန႔ လူကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီး ဆုလက္ခံခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေန မေပးလို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ က်မရဲ႕ကိုယ္စားအျဖစ္ အင္မတန္ခ်စ္ခင္တဲ့ မိသားစုမိတ္ေဆြလည္းျဖစ္၊ "ဂုဏ္ထူး ေဆာင္" ေဒၚေလးလည္းျဖစ္သူကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ သူမဟာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉး႐ံုးရဲ႕ ပထမဆံုးျမန္မာလူမ်ဳိး ႐ံုးအဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာနားလည္ေရးအတြက္ ထက္ထက္သန္သန္ေဆာ္ၾသခဲ့ လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ သူမဟာ က်မကိုယ္စား ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲနဲ႔ထိုက္သင့္တဲ့ ဂုဏ္ၾကက္သေရအျပည့္နဲ႔ ဆု လက္ခံမယ္ ဆိုတာ က်မယံုၾကည္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာနားလည္မႈရွိေရးအတြက္ ပန္ဒစ္ေန႐ူးရဲ႕ အက်ဳိးျပဳခ်က္ေတြက သူ႔ဘဝတသက္တာအတြင္း ကမၻာ့ ဇာတ္ခံုေပၚမွာ သူပါဝင္ကျပခဲ့တဲ့အခန္းထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေထြျပားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ေတြၾကား၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံု ေသာ သေဘာတရားဝါဒေရးရာေတြၾကား ကြာဟခ်က္ကို က်ဥ္းေျမာင္းေလ်ာ့က်ေစခဲ့ပါတယ္။ ႐ုပ္ဝတၳဳစြမ္းပကား ပိုလို႔ ပိုလို႔တြင္က်ယ္လာတဲ့ကမၻာႀကီးမွာ တေလာကလံုးဆိုင္ရာ လူသားတန္ဖိုးစံေတြ ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ တိုက္ပြဲဝင္႐ုန္းကန္ေန ၾကတဲ့ ျပည္သူလူအမ်ားကို ေန႐ူးဝိညာဥ္က အားေပးအက်ဳိးျပဳေနပါတယ္။
က်မအခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရတဲ့ ႏွစ္ကာလေတြအတြင္းမွာ မဟတၱမဂန္ဒီနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔ရဲ႕ စကားေတြ စာေတြ ဟာ အစဥ္တစိုက္ စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ အားေပးေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အိႏၵိယအမ်ဳိးသားႏွစ္ေယာက္ ကို က်မအေလးစားအၾကည္ညိဳဆံုး ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပေတြ၊ ဆရာသမားေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြစာရင္းထဲ ထည့္ထားပါ တယ္။ က်မ ျပင္ပကမၻာနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ေျခာက္ႏွစ္တာကာလတေလွ်ာက္လံုး က်မအိမ္ေရွ႕ခန္းမမွာ ပန္ဒစ္ ႀကီးကိုယ္တိုင္ေရးအထုပၸတၱိထဲက ထာဝရရွင္သန္ေနမယ့္စကားေတြကို ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ပိတ္ကားခ်ပ္ေပၚ ေရးကူး ခ်ိတ္ဆြဲထားပါတယ္။ ဒီစကားေတြဟာ က်မအေပၚ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း စြဲထင္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီထဲကတပိုဒ္ကို ကိုးကားပါရေစ။
တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးတို႔သည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ၿဗိတိသွ်အုပ္စိုးမႈ၏ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေအာင္ျမင္ခ်က္မ်ားထဲ ပါဝင္ သည္ဟု က်ေနာ္တို႔ကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ က်ေနာ္၏ကိုယ္ပိုင္အသိစိတ္အရ ယင္းတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးကို လံုးဝလိုလားေထာက္ခံပါသည္။ က်ေနာ္သည္ စည္းကမ္းရွိရွိေနထိုင္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ၿပီး မင္းမဲ့ဝါဒ၊ စည္းကမ္းမဲ့ ဗ႐ုတ္သုကၡျဖစ္မႈႏွင့္ စြမ္းေဆာင္ရည္မဲ့မႈကို မႏွစ္ၿခိဳက္ပါ။ သို႔ရာတြင္ ခါးသီးေသာအေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုအေပၚ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရမ်ားက ခ်မွတ္သည့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး၏ တန္ဖိုးကို က်ေနာ္သံသယျဖစ္မိပါသည္။ တခါတရံတြင္ ယင္းတန္ဖိုး အတြက္ ေပးေဆာင္ရသည့္ စရိတ္မွာ လြန္က်ဴးလွၿပီး တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ဟူသည္မွာ ႀကီးစိုးလႊမ္းမိုးေနသည့္ ဂုိဏ္းတရပ္၏ ဆႏၵ သေဘာထားသာျဖစ္ၿပီး ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဟူသည္မွာလည္း အေသြးအသားထဲအထိ စိမ့္ဝင္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ၏လြန္႔တုန္႔ခ်က္ reflex သာျဖစ္သည္။ တခါတရံတြင္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဟုေခၚဆိုၾကသည့္အရာမွာ လက္ေတြ႔တြင္ တရား ဥပေဒႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားျခင္း ကင္းမဲ့မႈဟု ပို၍သင့္ေတာ္စြာေခၚေဝၚႏိုင္ေပသည္။ အျပန္႔အႏွ႔ံျဖစ္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြ႕ံမႈအေပၚ အေျခခံ ထားေသာ မည္သည့္ေအာင္ျမင္မႈမဆို ႏွစ္လိုဖြယ္ရာျဖစ္ႏိုင္ရန္ခဲယဥ္းလွၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ အၾကပ္ကိုင္ၿခိမ္းေျခာက္မႈယႏၱရား ေပၚ အေျခခံထားကာ ယင္းယႏၱရားႏွင့္ ခြဲျခားမတည္ရွိႏိုင္ေသာ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး' ဆိုသည္မွာလည္း အရပ္ဖက္အုပ္စုိးမႈထက္ စစ္ဖက္သိမ္းပိုက္စိုးမိုးမႈႏွင့္ ပိုတူေနပါသည္။ ကဗ်ာဆရာႀကီး ကဠဏ၏ သက္တမ္းေထာင္ခ်ီရွိၿပီျဖစ္သည့္ ရာဇတရံဂဏိ အမည္ရွိ ကက္ရွ္မီးယားရာဇဝင္ဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲတြင္ မင္းႏွင့္ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရတို႔က ေစာင့္ထိန္းရန္တာဝန္ရွိေသာ ဓမၼ (မွန္ေသာတရား) ႏွင့္ အဘယ (အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈ) တို႔ကို တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး အဓိပၸာယ္ျဖင့္ ထပ္တလဲလဲသံုးႏႈန္းထားသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ဆိုသည္မွာ တရားဥပေဒ မည္ကာမတၱထက္သာလြန္သလို ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဆိုသည္မွာ လည္း ျပည္သူျပည္သားမ်ားအေနျဖင့္ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့ျခင္းကို ဆိုလိုခဲ့သည္။ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနေသာ ျပည္သူလူထုအေပၚ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ' သက္ေရာက္ေစျခင္းထက္ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈကို ပ်ဳိးေထာင္စိမ့္ဝင္ေစသည့္စိတ္ကူးက အမ်ားႀကီးပို၍ ႏွစ္လိုဖြယ္ပါ တကား။
အဲဒီအပိုဒ္မွာ ပန္ဒစ္ေန႐ူး ေဖာ္ျပထားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြဟာ က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ လံုးဝတထပ္တည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ သူနဲ႔က်မ တူညီတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လို႔ မၾကာခဏဆိုသလို က်မခံစားမိၿပီး အေမနဲ႔အတူ အိႏၵိယမွာ က်မေနတဲ့ကာလေတြတံုးက ပန္ဒစ္ႀကီးနဲ႔ ပိုရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့အခြင့္အလမ္း မယူမိခဲ့တာကို ေနာင္တရမိပါ တယ္။ အဲဒီတံုးကေတာ့ သူ႔ကို က်မမိဖေတြရဲ႕ မိတ္ေဆြတေယာက္အျဖစ္ေလာက္ဘဲ သေဘာထားမိခဲ့ၿပီး တေန႔က်ရင္ က်မကိုယ္တိုင္ရဲ႕မိတ္ေဆြအျဖစ္ သေဘာထားမိမွာကို တခါမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ပါဘူး။
ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ အသားအေရာင္တံတိုင္းေတြ မ်ဳိးဆက္တံတိုင္းေတြကို သူ႔ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ လူသား ဆန္မႈ ေမတၱာက႐ုဏာဓာတ္နဲ႔ မၾကာခဏျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖဟာ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လန္ဒန္ကိုသြားေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ေဒလီမွာခဏနားၿပီး ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔တျခားအိႏၵိယေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါ တယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးဟာ သူ႔ထက္ (၂၆)ႏွစ္ငယ္တဲ့ က်မအေဖအေပၚ ဖခင္စိတ္ ခ်က္ခ်င္းျပခဲ့ပါတယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ႏြမ္း ဖတ္ဖတ္ ပါးလွပ္လွပ္ ခ်ည္ယူနီေဖာင္းကို ၾကင္နာတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ ေဝဖန္ပိုင္းျခားၿပီး အဲဒီအဝတ္အစားနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးက အပ္ခ်ဳပ္ဆရာေတြကို ပံုစံက်က် ထူထူထဲထဲ သိုးေမႊးယူနီေဖာင္း ေလး-ငါးထည္ အျမန္ခ်ဳပ္ေပးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံဟာ အဲဒီတံုးက တသက္မွာမၾကံဳဖူးေအာင္ေအးတဲ့ ေဆာင္း ရာသီကိုေတြ႔ေနရတာ ၾကားရတဲ့အတြက္ ပန္ဒစ္ႀကီးက အေပၚဝတ္႐ံုအေႏြးထည္ႀကီး (ဂရိတ္ကုတ္) တထည္ကိုလည္း တေနရာကဆြဲေပးခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖရဲ႕ လူသိမ်ားတဲ့ဓာတ္ပံုတပံုမွာ သူ႔အတြက္အေတာ္ေလးႀကီးေနတဲ့ အဲဒီ ဂရိတ္ကုတ္ႀကီးထဲ ျမဳပ္ဝင္ေနတာကို ျပထားပါတယ္။
၁၉၆၀ မွာ က်မအေမ အိႏၵိယႏိုင္ငံဆိုင္ရာသံအမတ္ ခန္႔အပ္ခံရတဲ့အခါ ပန္ဒစ္ေန႐ူးက ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူပြဲလမ္းသဘင္ေတြမွာဆိုရင္လည္း အေမ့ကိုတမင္ေရြးၿပီး ေနေကာင္း က်န္းမာလား ေမးေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို လူသားဆန္တဲ့ေႏြးေထြးမႈအမူအရာမ်ဳိးေတြနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးမေရြး ဘာသာမေရြး ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို ရယူႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ဒီမုိကေရစီ ယံုၾကည္ ခ်က္ ႏိုင္ငံတကာ့ဝါဒယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို လက္မခံသူေတြကေတာင္ သူ႔ဉာဏ္ပညာနဲ႔ ႐ိုးေျဖာင့္မႈေၾကာင့္ ေလးစား သြားၾကပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ေျခာက္ပစ္မကင္းကမၻာႀကီးကို ဖိစီးႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ျပႆနာတပံုတေခါင္း အတြက္ အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းခ်က္ေတြ ေပးစြမ္းႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ က်မတို႔အဖို႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံ တို႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေတြက အင္မတန္႔ကို အားျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒီအိႏၵိယတိုက္ငယ္ဟာ လူမ်ဳိးေတြ၊ ဘာသာစကားေတြနဲ႔ အယူဝါဒေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့တိုက္ငယ္ျဖစ္တယ္၊ ဒီႏိုင္ငံဟာ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းလွတဲ့ လူမ်ဳိးေရး-ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္း၊ အစြန္းေရာက္ဝါဒနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈေတြေၾကာင့္ အေနအထားေတြ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္သြားၿပီး လပိုင္း အတြင္းမွာ ကံၾကမၼာနဲ႔ခ်ိန္းဆိုခ်က္အတိုင္း ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့ၿပီး ေရွ႕တက္လွမ္းသြားခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္၊ လူသားရဲ႕ ဝမ္းတြင္းပါဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားၿပီး လြတ္လပ္ဖို႔နဲ႔ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ထိုက္တန္တဲ့သတၱဝါအျဖစ္ တန္ဖိုးထားတဲ့စနစ္က မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ျပႆနာမရွိဘူး ဆိုတာကို ဒီ ကမၻာ့အႀကီးဆံုးဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးက အေကာင္းဆံုးသက္ေသျပေနပါတယ္။ က်မတို႔ႏိုင္ငံလည္း မေဝးေတာ့တဲ့တေန႔မွာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵသေဘာထား က ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပၿပီး ဓမၼ နဲ႔ အဘယ တို႔စိုးမိုးတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားတကာ့ အမ်ားစုႀကီးက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။
အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ဟာ နယ္ေျမခ်င္းစပ္ေန႐ံုမကပါဘူး။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ အိႏၵိယေျမေပၚက ထြက္ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ေခတ္ကာလရဲ႕ ဧရာမနည္းပညာတုိးတက္မႈ ေတြေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုၿပီးေသးငယ္လာေပမဲ့ ပို႐ႈပ္ေထြးၿပီး အင္မတန္အႏၱရာယ္ႀကီးႏိုင္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလိုကမၻာႀကီးမွာ ဗုဒၶဝါဒကသင္ၾကားေပးတဲ့ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္မႈ နဲ႔ မိမိကိုယ္မိမိထိန္းခ်ဳပ္မႈတို႔ဟာ တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ အရည္အေသြးေတြျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးအားလံုး လူအားလံုးကို ဘံုလူသားႏြယ္ျဖစ္မႈက စည္းေႏွာင္ထား တာကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ပိုနားလည္ေစတဲ့ အရည္အေသြးေတြကို ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးဖို႔ တခါမွမၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။ သူတို႔ရဲ႕အေျမာ္အျမင္က်ယ္ေျပာမႈနဲ႔ တစိမ္းတရံစာႏွလံုးသားေတြကို သိမ္းက်ဳံးယူႏိုင္ခဲ့တဲ့ မဟတၱမဂႏၵီ နဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔လို ႀကီးက်ယ္ျမင့္မားမႈ တခါမွမၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။
ဒီကေန႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ သူ႔ရဲ႕ႀကီးျမတ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ အစဥ္အလာအတိုင္း ဆက္လက္ေလွ်ာက္ လွမ္းေနပါတယ္။ က်မရဲ႕ႏွလံုးသားနဲ႔ အင္မတန္႔ကိုရင္းႏွီးလွတဲ့ ဒီႏိုင္ငံကေန ႏိုင္ငံတကာ့နားလည္မႈဆိုင္ရာဆု လက္ခံ ယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခံရတာဟာ တကယ့္ကိုဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ပါတယ္။
သမတႀကီးနဲ႔ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ားရွင့္၊ က်မရဲ႕တိုင္းျပည္၊ က်မရဲ႕ျပည္သူေတြနဲ႔ က်မကိုယ္တိုင္ကို ဂုဏ္ျပဳ တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

(ေဒၚသန္းေအးက သမတႀကီး ေဒါက္တာရွန္ကာဒါယားရွားမ ထံမွ ေဒၚစုကိုယ္စား ဆုလက္ခံယူခဲ့သည္။)

ေရႊေဒါင္းေတာင္ကေလာင္အဖိုးေမြးေန ့ႏွင့္ကမၻာ့ကဗ်ာေန ့

ယမမင္းထံ အယူခံမ၀င္မီ

သူငယ္ခ်င္း
မင္းအေၾကာင္းသတင္း
အသင္းအေပါင္းေရာင္းရင္းေတြဆီက
ကုိယ္ၾကားပါရဲ့။

အဓမၼ၀ါဒီေတြ
မတရားစီရင္ေနတဲ့
တရားခြင္ဆိုတဲ့ဆီမွာ
တရားသူႀကီးအေရၿခံဳျပီး
မတရားမႈႀကီးေတြလုပ္ေနသတဲ့။

သူငယ္ခ်င္း
မင္းႀကိဳက္စိုးႀကိဳက္
အႀကိဳက္လိုက္ဖား
သိသိႀကီးနဲ့မွားေနတာမ်ား
ၾသခ်ေလာက္ရဲ့။

ဘုရားတရားသံဃာေစာ္ကား
ဒုစရိုက္မ်ုိးစံုပြားေနတဲ့
လူ့ဗာလျဂဳိလ္ဆိုးတသိုက္ရဲ့
အကုသိုလ္ယႏၱရားထဲမွာ
ရမ္းကားသူတစ္ေယာက္အျဖစ္
စာရင္းတင္ခံမလား
မင္းစဥ္းစားေနာ္။

ငါေတာ့ေလ
သံသရာမွာ ၀ဋ္ဒုကၡေတြနဲ ့လည္း
မနစ္ျမဳပ္ခ်င္
ငရဲမွာသစ္ငုတ္အျဖစ္လည္း
အျဖစ္မကုပ္ခ်င္သမို ့
အလုပ္ၾကမ္းအေနဆိုး
ဘယ္လိုမ်ုိးပဲျဖစ္ျဖစ္
အေၾကာက္တရားရွင္းလင္း
အျပစ္ကင္းတဲ့အလုပ္နဲ ့
ထမင္းတလုတ္စားရတာ
သိကၡာမငယ္ အပယ္မလန္ ့ရတာမို့
လိပ္ျပာသန္ ့တယ္ သူငယ္ခ်င္း။

သီတာေအာင္

ကမၻ​ာ့ကဗ်ာေန ့မွာ ... အစရွိသျဖင့္

ကမၻ​ာ့ကဗ်ာေန ့မွာ ... အစရွိသျဖင့္
(ေအာင္ေ၀း)

ေမာင္သင္းခိုင္ အစရွိသျဖင့္
ရင္နင့္ေအာင္ေ၀းရ
ငါ ့ကဗ်ာဆရာေတြ။

ပ်ဥ္းမနားက၊မႏၱ​ေလးက
ေတာင္ငူက၊ရန္ကုန္က
မံုရြာက၊မေကြးက
ပဲခူးက၊စစ္ကိုင္းက
ေတာင္ပိုင္းက၊ေျမာက္ပိုင္းက
အေရွ ့ဘက္က၊အေနာက္ဘက္က
အစရွိသျဖင့္
ရင္နင့္ေအာင္လြမ္းရ
မျငိ္မ္းခ်မ္းေသးတဲ့
ငါ ့ရဲ ့ကဗ်ာဆရာေတြ။


ရမည္းသင္းေထာင္ထဲက
(ကဗ်ာဆရာေစာေ၀)
ေတာင္ျကီးေထာင္ထဲက
(ကဗ်ာဆရာေဇာ္သက္ေထြး)
ျမစ္ျကီးနားေထာင္ထဲက
(ကဗ်ာဆရာဇာဂနာ)
က်ိဳင္းတုံေထာင္ထဲက
(ကဗ်ာဆရာမင္းကိုႏိုင္)
အစရွိသျဖင့္
ရင္နင့္ေအာင္ခ်စ္ရ
ေခတ္ျပိဳင္ထဲက
ငါ ့ရဲေဘာ္ကဗ်ာဆရာေတြ။

ဂ်ပန္က၊ေတာင္ကိုရီးယားက
ဥေရာပက၊အေမရိကက
မဲေဆာက္က၊ခ်င္းမိုင္က
နယ္စပ္က၊ဒုကၡ သည္စခန္းက
တမ္းတရတဲ့
အေ၀းေရာက္ျမန္မာ့ကဗ်ာဆရာေတြ။

အီေကြတာအေပၚ
ေနေရာင္တည့္တည့္က်တဲ့ေန ့
(ကမၻ​ာ့ကဗ်ာေန ့)
ဒီေန ့မွာ
ရဲေဘာ္တို ့ကိုေအာ္ေခၚလိုက္တယ္
အီေကြတာေအာ္သံေပါ ့။

ငမိုးရိပ္မွမစ္ရွီဂန္သို ့
ဧရာ၀တီမွမစၥ စၥ​ပီသို ့
က်ေနာ့္ရြက္ေလွကလြွင့္ခဲ့သမို ့
ရြက္ေလွေပၚကပဲ
ရဲေဘာ္တို ့ကိုေအာ္ေခၚလိုက္တယ္
အီေကြတာေခၚသံေပါ ့။

မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းမွာေတာ့
မုန္တိုင္းမိုးတိမ္ေတြက ဆင္ေနဆဲေလ။

က်ေနာ္တို ့ပင္မေရစီး
(ဒီမိုကေရစီခရီး)
မျပီးေသးဘူး။

က်ေနာ္တို ့လူထု
(စစ္ကြ်န္ဘ၀က)
မလြတ္ေသးဘူး။

က်ေနာ္တို ့ေရွ ့ဆက္ရမယ္
ျမန္မာ့ကဗ်ာဓားနဲ ့။

က်ေနာ္တို ့ခ်ီတက္ရမယ္
ျမန္မာ့ကဗ်ာတရားနဲ ့။

ကဗ်ာဆရာတို ့
တအားခုတ္ပိုင္းလိုက္မယ္
အရိုင္းအစိုင္းေခတ္ရဲ ့
စစ္သံဖေနာင့္ကိုေပါ ့။

ကဗ်ာဆရာတို ့
တအားထိုးစိုက္လိုက္မယ္
အေမွာင္တိုက္ထဲက
ရန္သူရဲ ့ရင္အုံကိုေပါ ့။

အေရးေတာ္ပုံ ရင္မခုန္ဘူးလား
ေလးသံျမားသံ မစဲေတာ့ဘူးလား
ေထာင္တံခါးေတြ မပြင့္ေသးဘူးလား
အနာဂတ္ရထား မထြက္ႏိုင္ဘူးလား။

ရန္သူကရန္သူလိုက်င့္တယ္
အတိုက္အခံကအတိုက္အခံလိုက်င့္ရမယ္။

အာဏာရွင္ကသူ ့အလုပ္သူလုပ္တယ္
ကဗ်ာဆရာကကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ရမယ္။

ကမၻ ာ့ကဗ်ာေန ့မွာ
ျမန္မာ့ကဗ်ာဆရာေတြ
ေရွ ့ဆက္ခ်ီတက္ျက။

မဆုံးေသးတဲ့လမ္း
(မိွဳင္းရဲ ့စခန္း)
ဆက္ျပီးေလ်ွာက္လွမ္းျက။

၂၀၁၀ ေထာင္ေခ်ာက္
(၂၀၁၀ ေထာင္ေခ်ာက္)
အနုပညာေျမာက္ ေဖာက္ထြက္ျက
(အနုပညာေျမာက္ ေဖာက္ထြက္ျက)

ကဗ်ာမွန္ရင္
ျကာပန္းေရစင္
ဘယ္ေတာ့မွႏြံမနစ္။

ကဗ်ာဆရာမွန္ရင္
ျပည္သူ ့ရဲ ့အသံ
ဘယ္ေတာ့မွအလံမလွဲ။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ေထာင္အုတ္ရိုးကိုက်ိဳးေစႏိုင္ရဲ ့။

ကဗ်ာတစ္ပိုဒ္
အေမွာင္တိုက္ကိုရိုက္ခ်ိဳးႏိုင္ရဲ ့။

ကဗ်ာတစ္ေျကာင္း
လတေပါင္းကို
ေဒါင္းတြန္သံနဲ ့လွေစႏိုင္သတဲ့။

ကဗ်ာဆရာတို ့
ေဖာင္ပ်က္ကိုဖ်က္လိုက္ေတာ့
အရုဏ္မတက္ခင္
ေနာင္ရိုးတိုက္ပြဲဆင္ႏွြဲေလာ့။

ကဗ်ာဆရာတို ့
အေ၀းက၊အနီးက
ျပည္တြင္းက၊ျပည္ပက
ေထာင္ထဲက၊အျပင္က
အစရွိသျဖင့္
ေျမျကီးကိုဖြင့္ျက။

ေျမျကီးေအာက္က
ေတာက္ပတဲ့ျကယ္ေတြ
ေနြဦးမွာျပန္ေ၀ဖို ့
အို...ကဗ်ာဆရာတို ့
ရာဇ၀င္ကိုျဖတ္္သန္းျက။

အီေကြတာအေပၚ
ေနေရာင္တည့္တည့္က်တဲ့
ဒီမတ္လဟာ
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကိုအမွတ္ရေစတယ္။ ။

ေအာင္ေ၀း
မတ္ ၁၉၊၂၀၁၀
ု္္္
္